دانشگاه تهران و نامه اي بخاطر حجاب
به گزارش گروه پاتوق شيشه اي «شبكه خبر دانشجو»، حميد شيردستيان در وبلاگ «ازايران» نوشت:
شاهد صدور نامه سرگشاده جمعي از دانشجويان دانشگاه خطاب به دکتر رهبر هستيم. با انتشار اين نامه، فضاي کلي دانشگاه به شدت درگير موضوع شده است. نامهاي که در آن از وضعيت فرهنگي موجود در دانشگاه به شدت انتقاد شده و از رياست دانشگاه اقدامات مقتضي در حوزه اعتلاي فرهنگ و همچنين برخوردهاي قانوني با مظاهر علني فساد و بي بند و باري درخواست شده است.
به شهادت وجدان هاي آگاه و بيدار، متاسفانه وضع موجود حداقل هاي شرع مقدس اسلام را هم تامين نمي کند. از طرف ديگر بي تفاوتي ايجاد شده در بين دانشگاهيان در قبال اين پديده خزنده و رو به رشد، جمعي از دانشجويان را بر آن داشته که با صداي بلند فرياد بزنند: "اينجا دانشگاه است يا ...؟!"
به راستي سکوت در مقابل عدم اجراي دستورات صريح الهي تاکنون صحيح بوده است؟ مثال سوراخ کردن کشتي و تشابه آن با جامعه از بس تکرار شده، جزو بديهيات به شمار مي رود. آيا همهي ما نبايد نسبت به سرنوشت جامعهيمان و جامعهاي که فردا فرزندانمان براي زندگي در آن روزگار مي گذرانند، نگران باشيم؟
با وجود جمع آوري گسترده ي امضا در حمايت از اين نامه، افرادي که خود را حاميان انحصاري "آزادي بيان" مي خوانند و هم پيالههايشان از "آزادي تظاهرات عليه خدا"، "انکار وجود حضرت حجت(عج)"، "رد وحياني بودن قرآن کريم"، "افيون بودن دين براي توده ها و حکومت ها" و هزارهزار ديگر سخن رانده اند، با هجمه به يک مطالبه فرهنگي و بالاتر از آن يک مطالبه ديني، سعي مي نمايند که هزينه سخن گفتن و انتقاد از هر آن چيزي که در مسير "سياستهاي خود" نبينند را بالا ببرند.
جالب آنکه اين موضوع کاملاً شرعي و دغدغه ي صحيح مذهبي جمعي از همکلاسي هايشان را به تمام موضوعات سياسي گره مي زنند و با پروپاگاندا قصد آن دارند که اصل موضوع به دست فراموشي سپرده شود. به راستي جواب اين که چرا بر خلاف نص صريح قرآن، حجاب و عفاف توسط عده اي از خانم ها و حدود شرعي و نگاه توسط عدهاي از آقايان رعايت نمي شود، به پيش کشيدن قضيه کوي است؟!
اين عده با وجود آن که در راس هرم قدرت سياسي حاکم بر جامعه نيستند، حدي از ديکتاتوري و انحصارطلبي را به منصه ظهور مي رسانند که هر آينه بايد شکرگزاري کرد که ملت فرد ديگري را انتخاب نمود! تو خود حديث مفصل بخوان از اين مجمل...
بدون شک بحث و گفتگو پيرامون اين موضوع خاص در فضايي آرام، منطقي و به دور از احساساتِ هيجاني و همچنين پاسخگويي کارشناسان علوم ديني به سوالات و شبهات دانشجويان حق طلب و حق جو، مي تواند در مسير اعتلاي جامعه دانشگاهي بسيار مفيد و اثربخش واقع شود چه اينکه ما يقين داريم دانشجويان نماد آموزش عالي از آن دسته بندگان قادر متعال هستند که بايد به آن ها بشارت داد چرا که: يستمعون القول فيتبعون احسنه "سخن ها را مي شوند و بهترين آنها را انتخاب مي کنند."
اتفاقاتي که در اين چند روزه در سطح دانشگاه رخ داده بي شباهت با رابطه ايران و غرب نيست! شايد در وهله اول دور از ذهن نشان دهد ولي با اندکي تأمل ميبينيم که در چالش هاي موجود بين جمهوري اسلامي و غرب، کشورهاي غربي بدون استثنا مواضعي دوگانه دارند. خود تنها مجرم هسته اي دنيا هستند ولي براي ايران دستيابي به چرخه سوخت هسته اي را هم جايز نمي دانند! براي خودشان اين حق را قائلند که در موضوعات داخلي ساير کشورها دخالت کنند ولي ايران حق ندارد از دخالتشان در کشورش ابراز ناراحتي کند! به جاي آن که در فضاي منطقي و پاي ميز مذاکرات حرفهايشان را بزنند، با زبان تهديد، سخن گزاف از حمله اتمي به ايران مي زنند! دم از آزادي بيان و عقيده مي زنند و در کشورهايشان مي شود خدا را انکار کرد اما هولوکاست را خير!
يادمان باشد، در دوره اي که هيچ قواي تدافعي نداشتيم، مأموران الهي کار را يکسره کردند. چه زيبا روح خدا(ره) در 5 ارديبهشت 59 گفت: " آيا جز اين بود كه يك دست غيبي در كار است؟ چه كسي هلي كوپترهاي آقاي كارتر را ساقط كرد؟ ما ساقط كرديم؟ شنها ساقط كردند. شنها مامور خدا بودند، باد مامور خداست."
ما به دريا حکم طوفان مي دهيم
ما به سيل و موج فرمان مي دهيم
نقش هستي نقشي از ايوان ماست
خاک و باد و آب سرگردان ماست
قطره اي کز جويباري مي رود
از پي انجام کاري مي رود
حال سوال اينجاست: خدا مأموران ديگري ندارد؟ پاسخ زياد سخت نيست.
/انتهاي پيام/