سيد يماني و روايات مربوط به آن

 او حتي از تمام مخالفان تقاضاي مباهله کرده، وظيفه ما چيست؟ سيد يماني چه نشانه هايي دارد و چه زماني مي آيد؟

پاسخ: روايات متعددي از اهل بيت(ع) درباره انقلاب اسلامي و زمينه ساز ظهور حضرت مهدي(عج) در يمن وارد شده است که برخي از آنها صحيح السند مي­باشد، حتمي بودن وقوع اين انقلاب را تصريح مي­کند، حتي برخي از روايات انقلاب اسلامي يمن را در زمان ظهور، هدايت بخش­ترين درخشش­ها بطور مطلق به حساب مي­آورد و وقت آن را، هم زمان با خروج سفياني در ماه رجب يعني چند ماه قبل از ظهور حضرت مهدي(عج) و پايتخت آن را صنعا معرفي مي­کند.

اما نام رهبر آن در روايات معروف به يمني مي­باشد و روايتي نام وي را "حسن" و يا "حسين" و از نسل زيد بن علي عليهما السلام ياد مي­کند. ولي اين روايت از نظر متن و سند قابل بحث است. از مهم­ترين روايات مربوط به انقلاب يمني روايتي است که از امام صادق (ع) نقل شده که فرمود: (قبل از قيام قائم وقوع پنج علامت حتمي است: يمني، سفياني، صيحه آسماني، کشته شدن نفس زکيه و فرو رفتن در بيابان)[i]

و در روايت ديگر از امام صادق(ع) روايت شده است که فرمود: (خروج اين سه تن، خراساني،سفياني و يمني در يک سال و يک ماه و يک روز اتفاق مي­افتد....)[ii]

روايات مي­گويند: يمني در پي نبرد با سفياني وارد عراق مي­شود و نيروهاي ايراني و يمني جهت رويارويي با سفياني وارد عمل مي­شوند. نکته ديگر در اين­باره اين که ممکن است "يمني" متعدد باشد و يمني وعده داده شده و مورد نظر دومين يمني باشد. زيرا روايات گذشته خروج يمني موعود را با صراحت هم­ زمان با ظاهر شدن سفياني، يعني سال ظهور حضرت مهدي(عج) بيان کرده است و روايات ديگري با سند صحيح از امام صادق(ع) وجود دارد که مي­گويد: (مصري و يمني قبل از سفياني قيام مي­کنند)[iii].

بنا به اين روايت، بايستي شخصي که در اين روايت آمده يمني اول باشد که زمينه ساز يمني دوم و موعود خواهد بود.[iv]

خلاصه اين که: ما وقتي اين روايات را ملاحظه مي­کنيم به نکات ذيل دست مي­يابيم:

خروح او در يمن است و همراه و هم زمان با خروج خراساني و سفياني است. او فردي قيام نمي­کند بلکه قيام جمعي داشته و داراي لشگر مسلحي هست که در مقابل سفياني قرار مي­گيرد.

روايتي هم که از يماني اول بحث کرده است، ظاهرش اين است که آماده کننده لشگر براي يماني در يمن است.

وقتي تاريخ را ملاحظه مي­کنيم مي­بينيم که بسياري از افراد بوده­اند که ادعاي مهدويت داشته و خود را امام عصر(عج) معرفي کرده­اند يا خود را باب آن حضرت يا از سفيران آن حضرت شمرده­اند و همين مسأله ما را به بيداري و احتياط در اين مسائل فرا مي­خواند.

ما نفهميديم که در اين مسأله چه حاجتي به مباهله و امثال آن هست؟ بالأخره اين آقا در محضر علماء و متفکرين و بزرگان دين هست. اگر علماء از وضعيت او خبر ندارند پس چرا طلب مباهله مي­کند و چرا وضعيت خود را با آنان در ميان نمي­گذارد تا تأييدش کنند و اگر علماء هم مخالفت کردند ما بدانيم چرا مخالفت کردند.

مجموعاً معلوم است که اين ادعا نادرست و ناپذيرفتني است.

[i]- بحارالانوار جلد 52 صفحه 204.

[ii]- بحارالانوار جلد52 صفحه 210.

[iii]- بحارالانوار جلد 52 صفحه 210 بنقل از کتاب غيبت طوسي.

[iv]- عصر ظهور از صفحه 157 تا 163.

/انتهاي پيام/