چراغى از پيش بفرست!
قال على عليه السلام: «ما تُقَدِّمْ مِنْ خَيْرٍ يَبْقَ لَكَ ذُخْرُهُ، وَ ما تُؤَخِّرْهُ يَكُنْ لِغَيْرِكَ خَيْرُهُ»؛
«آنچه پيش از خود بفرستى براى تو ذخيره مىشود و آنچه (را براى بعد از مرگت) تأخير بيندازى، فايدهاش تنها براى ديگران است (و مسؤوليّتش متوجّه توست!)»« نهج البلاغه».
شرح و تفسير
جنون ثروتاندوزى در دنياى امروز بيش از هر زمان ديگر به چشم مىخورد، بدون اين كه حساب كنند، و از خود بپرسند كه هدف اصلى و فلسفه ثروت چيست؟ آنها كه ديوانهوار در فكر جمع ثروتند و حتّى كمترين توجّهى به راههاى تحصيل آن، از نظر حلال و حرام و ظلم و عدالت ندارند، آيا هيچ فكر نمىكنند ثروتهاى كلان را نه با خود مىتوان برد، و نه همه آن را مىتوان خورد؟! آيا با خود نمىانديشند كه جمع كردن و گذاشتن و رفتن، سپس تمام مسؤوليّتهاى آن را به دوش كشيدن، كار عاقلانهاى نيست؟!.
توجّه و تفكّر در مضمون اين روايت براى همگان، مخصوصاً براى اغنياء و ثروتمندان، مىتواند زندگى آنها را دگرگون سازد و مسير آنها را تغيير دهد. به داستان زير توجّه كنيد:
«يكى از ثروتمندان بزرگ به يك ضيافت و ميهمانى دعوت مىشود، شب هنگام به همراه خدمتكار خود به سمت محلّ ميهمانى حركت مىكنند، خادم كه براى رفع تاريكى و روشن شدن مسير چراغى در دست داشت، عمداً پشت سر ارباب خود حركت مىكند.
ارباب مىگويد: چراغى كه از پشت سر حركت كند براى من چه فايدهاى دارد؟ بيا جلوتر از من حركت كن تا از نور چراغ استفاده كنم.
خادم، كه فردى باهوش و نكته سنج و موقعيّتشناس بود، ضمن تصديق و تأييد سخن ارباب خويش گفت: «آقاجان! من هم همين عقيده را دارم، مىگويم: خيرات و مبرّاتى كه پس از مرگ انسان انجام مىشود، مانند چراغ پشت سر است و اثر چندانى ندارد، براى جهان آخرتت چراغى از پيش بفرست!».
اين سخن پرمغز خادم در آن موقعيّت مناسب اثر فراوانى بر آن فرد ثروتمند گذاشت؛ به گونهاى كه بسيارى از املاكش را وقف بر كارهاى خير كرد. تا آن جا كه مىگويند: بعد از موقوفات حضرت امام رضا عليه السلام بيشترين موقوفات در مشهد توسّط ايشان انجام شده است!./انتهاي پيام/