نه پردهنشينى و نه اختلاط، بلكه حريم
صراط مستقيم باريك است. كمى از اين طرف برويم پرت مىشويم، كمى از آن طرف برويم هم پرت مىشويم.
اندكى به نام عفت و عصمت و پاكى، زن را به گوشه صندوقخانهها بكشانيم پرت شدهايم، يك ذره به نام دخالت خانمها در اجتماعات و فعاليتها حريم را بشكنيم نيز از آن طرف افتادهايم.
شركت ملازم با اختلاط نيست. شركت ملازم با نوعى التذاذ جنسى از يكديگر بردن نيست.
پيغمبر اكرم در مسجد مدينه، زنها را اجازه مىداد مىآمدند، مردها را هم اجازه مىداد مىآمدند. زنها را منع نكرد. ولى يك دفعه فرمود: اى كاش ما براى خانمها درِ ديگرى از مسجد باز كنيم (دلش نمىخواست كه زنها و مردها از يك در داخل و خارج شوند؛ به يكديگر تنه مىزنند، فساد از همين جا پيدا مىشود) كه بعد «باب النساء» را ساختند و الان هم در همان محل در مسجد مدينه درى هست به نام «باب النساء» كه مخصوص زنهاست. زنها و مردها مىآمدند در مسجد پيغمبر پاى وعظ پيغمبر مىنشستند، وقتى كه خارج مىشدند چون كوچههاى مدينه تنگ بود ازدحام جمعيت مىشد، زن و مرد با يكديگر مخلوط مىشدند، مردِ جوان بود زن جوان بود، احيانا به يكديگر تنه مىزدند. فرمود: بهتر اين است كه زنها از كنار حركت كنند، مردها از وسط. پيغمبر اكرم خوش نداشت كه اين حركت به صورت اختلاط باشد. منطق صحيح همين است.
بنابراين شركت زن در فعاليتهاى اجتماعى ملازم اين است كه در شرايطى كه فتنهانگيز است مثل ازدحامها [اختلاط نباشد و حريم رعايت شود.] البته در غير ازدحام اشكالى ندارد.(1)
1- مجموعه آثار شهيد مطهرى ج24.
/انتهاي پيام/