روح لطيف زن سلاحي براي تقرب به خدا است
اگر کسي با دشمن بيروني مي جنگد بايد از آهن و آتش استفاده کند، ولي اگر با دشمن دروني مي جنگد بايد از «آه » استفاده کند نه از «آهن »، در مبارزه با هوي و هوس بايد از «آه» استفاده کرد، زيرا در آن جا از آهن کاري ساخته نيست، انساني که با هوس بجنگد و در کنار نيايش و دعا و راز و نياز به سر مي برد، در مقابل هوس مسلح است، در دعاي کميل آمده است: «و سلاحه البکاء» (1)، يعني در جنگ با دشمن دروني و در جبهه جهاد اکبر، اسلحه انسان، آه است نه آهن، گريه است نه شمشير، و اسلحه تيز و کارآمد جهاد اکبر، تهذيب نفس و ناله است و اين اسلحه را زن ها بيشتر از مردها دارند.
خداي سبحان در راه تهذيب نفس، زن ها را مسلح تر از مردها آفريده است، چون ناله و لابه، هنر هر کسي نيست، چه بسا افرادي که در مجالس سوگ سالار شهيدان حسين بن علي (ع) مي نشينند اما آن هنر و درک گريه را ندارند، اگر هم درک داشته باشند نرمش دل در آن ها نيست؛ چرا که تحصيل نرمش دل، کار هر کسي نيست و فضيلتي نيست که نصيب هر کسي بشود، بنابراين، سرمايه جهاد اکبر، گريه است.
در دعاي ابو حمزه ثمالي که از مبسوطترين دعاهاي ماه مبارک رمضان است، امام سجاد عليه السلام به ذات اقدس اله عرض مي کند: مرا کمک کن تا سلاح را فراهم کنم، مرا در گريه اعانت کن.
«و اعني بالبکاء علي نفسي » (2)
وياري کن مرا در گريه براي خودم.
معين من باش که من بهتر بفهمم وبهتر بنالم، کمک کن که اگر اشکم تمام شد دوباره اشک بجوشد، اگر زن در بخش هاي مختلف کارهاي اجرايي يا مسائل جبهه و جهاد و بخش هاي نظامي حضور نداشت، دليل آن نمي شود که در تقرب الي الله سهمش کمتر از مرد باشد.
گريه سلاح انسان است، خدا اسلحه جهاد اکبر را به زن ها بيش از مردها داده، ولي اين را بايد به جا مصرف بکند.
کسي که شمشيري در دست دارد و آن را به سنگ مي زند به کاري بيهوده روي آورده است، کسي هم که براي دنيا گريه مي کند، اگر چه رقيق القلب و اهل ناله و لابه است، اما بي جا مي نالد، تعليمات دين براي آن است که انسان اين سلاح را به جا بکار ببرد، به مردها مي گويد اسلحه فراهم بکن و اسلحه را به جا به کار ببر، و به زن ها مي گويد اسلحه را خدا به شما داده است ولي به جا به کار ببريد، مرد بايد دو زحمت بکشد و زن يک زحمت، مثل کشوري که در جنگ مسلح نيست و به او مي گويند خودکفا شو و اسلحه فراهم کن، بعد هم به جا و مناسب به کار ببر، اما به کشورهايي که در توليد سلاح به خودکفايي رسيده اند نمي گويند مسلح شو، بلکه مي گويند سلاح داري ولي به جا بکار ببند.
اين درست است که جمال براي زنان سرمايه است و بايد، هم به جا مصرف کنند و هم زکات آن که عفاف است، را رعايت كنند.
«زکاة الجمال العفاف » (3)
جمال حقيقي آنان همان جذب به سوي جمال مطلق است و بايد در تحصيل آن دقت کنند، خداوند سرمايه رقت قلب و احساس را براي آن نداده تا انسان در اثر چشم و هم چشمي براي مظاهر دنيا و لباس و زيور گريه کند.
پي نوشت ها:
1. مفاتيح الجنان، دعاي کميل.
2. مفاتيح الجنان، دعاي ابوحمزه ثمالي.
3. غرر الحکم، فصل 37، روايت 5.
منبع: زن در آينه جلال و جمال.
/انتهاي پيام/