برنامه هاي امام زمان(عج) بعد از ظهور
گروه معارف؛ «إِذَا قَامَ القَائِمُ حَكَمَ بِالْعَدْلِ وَ ارْتَفَعَ فِى أَيَّامِهِ الْجَوْرُ وَ أَمَنَتْ بِهِ السُّبُلُ وَ أَخْرَجَتِ الأرْضُ بَرَكَاتِهَا وَ رُدَّ كُلُّ حَقٍّ إِلَى أَهْلِهِ وَ لَمْ يَبْقَ أَهْلُ دَيْنٍ حَتَّى يَظْهَرَ الإِسْلَامُ وَ يَعْتَرِفُوا بِالإِيمَانِ». «بحارالأنوار، ج 52»
زمانى كه حضرت حجّت (عج) ظهور كند به عدالت حكم مىكند و كسى نمىتواند به ديگرى جور و ستم روا دارد و راهها به وسيله او امن مىگردد، و زمين بركاتش را براى استفاده مردم خارج مىكند و امور را به دست اهلش مىسپارد و هيچ دينى غير از اسلام باقى نمىماند و همه به اسلام گرايش پيدا مىكنند و به ايمان اعتراف مىكنند.
شرح حديث:
در اين حديث هفت برنامه براى حضرت بيان شده است:
1 و 2- حكومت عادلانه و رفع ظلم و جور: «اذا قام القائم حكم بالعدل و ارتفع فى ايّامه الجور» نقطه مقابل عدل، ظلم است نه جور، و قسط نقطه مقابل جور است. فرق بين عدل و قسط اين است كه عدالت يعنى حقّ ديگرى گرفته نشود و قسط اين است كه بين افراد تبعيض نشود، پس ظلم به نفع خويشتن گرفتن، و جور حقّ كسى را به ديگرى دادن است. به عنوان مثال، يك وقت خانه زيد را براى خودم مىگيرم، كه اين ظلم است و يك وقت خانه او را مىگيرم و به ديگرى مىدهم كه اين جور است. نقطه مقابل اين است كه خانه زيد را براى خودم نمىگيرم كه اين عدل است و اگر به كسى هم ندهم اين قسط است، پس قسط عدم تبعيض و عدل عدم ظلم است.
3- امنيّت راهها: «و امنت به السبل» راهها به وسيله او امن مىشود.
4- شكوفايى طبيعت: «وأخرجت الارض بركاتها» زمين بركاتش را خارج مىكند چه بركات كشاورزى و چه معادن و چه نيروهاى ديگرى كه براى ما مخفى است.
5 - سپردن امور به اهل خبره: «و رُدّ كلّ حقّ إلى أهله» كارها را به اهلش مىسپارند، به خلاف زمان ما كه بسيارى از كارها به دست نااهلان است چرا كه رابطهها بر ضابطهها مقدّم شده است.
6- حاكميّت دين اسلام: «ولم يبق أهل دين حتّى يظهر الإسلام» هيچ دينى باقى نمىماند و همه اديان، دين واحد مىشوند كه همانا اسلام است.
7- گرايش قلبى به اسلام: «و يعترفوا بالإيمان» دو معنا دارد ممكن است اشاره به اين باشد كه همه تابع مكتب اهل بيت عليهم السلام مىشوند و يا اشاره به اين باشد كه علاوه بر اين كه در ظاهر ايمان دارند در باطن هم مؤمن هستند.
فرق بين ايمان و اسلام در روايات آمده است، بعضى از روايات مىگويد اسلام آن چيزى است كه اگر شخص آن را اظهار بدارد جانش محفوظ و ذبيحهاش حلال است و ايمان آن چيزى است كه مايه نجات او در قيامت است. در بعضى از روايات داريم كه اسلام مانند مسجدالحرام و ايمان مانند كعبه است.(1)
1- مشكات هدايت.
/انتهاي پيام/