هشدار براي سكولارهاي ايران

علي ميرزائي، گروه پاتوق شيشه اي ـ نفوذ سكولاريسم با رنگ و لعاب يك انديشه غربي در فرهنگ ما، به زمان مشروطه بر مي گردد كه بعد از آن تاريخ و در مقاطع مختلفي مانند استبداد صغير، جنگ جهانی اول، روي كار آمدن سلسله پهلوي، جنگ جهانی دوم، اشغال ايران توسط متفقين و حتي در جريان مبارزات ملي و اسلامي براي ملي شدن صنعت نفت هم، حاميان تفكر پوچ و بي اساس سكولاريسم، به روش هاي مختلف و با پوشش افكار و مكاتب گوناگون، اقدام به خودنمائي در ميان صفوف جامعه ايران کردند.

در زمان وقوع انقلاب اسلامي ايران و استقرار نظام مقدس جمهوري اسلامي هم بخشي از معتقدان و همچنين فريب خوردگان سكولاريسم، در پي برقراري جامعه اي سكولار بودند كه با رأي قاطع ملت شريف ايران به برقراري حكومت جمهوري اسلامي، خواه ناخواه از ميدان به در شدند.

هر چند اين جريان خزنده و مرموز بارها و بارها در مقاطع گوناگون انقلاب اسلامي و در سه دهه اخير اقدام به خودنمائي كرده و بر اساس يك عادت ديرينه، تعداد هواداران خود را بيش از حد معمول نشان مي دهد، ولي هوادارن و شيفتگان سكولاريسم در روز هاي اخير، گمان مي كردند كه به دليل و شاهدي معتبر براي حقانيت اين تفكر توخالي برای پيروي در نوع حكومت ايران، دست يافته اند.

هواداران سكولاريسم در اين روزها به طور دائم، مثال عراق را در تريبون هاي گوناگون، بر زبان خود جاري مي كردند و مسلسل وار مي گفتند كه پيروزي فهرست العراقيه در عراق به عنوان يك اتحاد سكولار، مي تواند نشان دهنده و دليلي محكم مبني بر پيروزي سكولاريسم در منطقه خاورميانه و شروعي براي سكولاريزه شدن ايران باشد!

هر چند كه نقشه ها و آرزوهاي آنان زودتر از آنچه گمان مي كردند، با معلوم شدن تقلب به نفع چندتن از كانديداهاي اين فهرست، نقش بر آب شد، اما موارد مختلفي را در راستاي اثبات انگاره هاي نادرست سكولارها مي توان بر زبان آورد:

1) فهرست العراقيه،‌ شامل هواداران حزب بعث و حاميان سرسخت صدام است كه با حمايت آمريكا و انگليس توانست موفقيتي نسبي در انتخابات عراق به دست بياورد، ولي يكي ديگر از هواداران اين فهرست كه همان شبكه العربيه وابسته به وهابيون تندرو عربستاني بود، باعث طرح سوالات فراواني در مورد اين مسئله شد كه چرا وهابيان افراطي از يك ائتلاف سكولار حمايت مي كنند.

2) ائتلاف دو فهرست شيعي در عراق به نام هاي ائتلاف دولت قانوني به رهبري مالكي و ائتلاف ملي به رهبري عمارحكيم، تمام نقشه هاي حاميان سكولاريسم براي راه انداختن جنگ رواني در ايران را بر باد داد.

3) مشكل دوستداران سكولاريسم در ايران و آنها كه چنين نسخه هائي را براي كشور ما مي پيچند، آن است كه هيچ شناختي از جامعه عراق و حتي از لايه هاي گوناگون جامعه ايران ندارند، شاهد مثال براي اين ادعا هم آن است كه در انتخابات عراق، اكثريت مردم آن كشور به نامزدهاي شيعه و سني عراق رأي دادند كه روي هم رفته اكثريت معناداري از رأي هاي مردم اين كشور را در بر مي گرفت، جالب اينجاست كه هواداران انديشه سكولار فراموش كرده اند در انتخابات عراق، ردي هاي مسلمانان در ميان ائتلاف سني ها و دو گروه شيعه تقسيم گرديده و اين نيروهاي تقسيم شده در ظاهر و آن هم با اختلاف چند نماينده از فهرست علاوي شكست خورده بودند، هر چند كه همين تعداد اندك برتري هم خيلي زود نيز از ميان رفت چون تخلفات و تقلب چند نفر از نمايندگان فهرست علاوي محرز و انتخاب آنان باطل گرديد.

4) پيوستن كردها به ائتلاف شيعيان، نشان از برتري تفكرات مذهبي در عراق دارد، پيوستن كردها به شيعيان براي تشكيل دولت در عراق، نشانه ديگري از نفوذ اسلام در تمامي بخش هاي جامعه عراق است، اين نفوذ تا آنجاست كه گروه هاي سياسي كرد در عراق، خواسته هاي خود را در قالب ائتلاف با سياستمداران شيعه دنبال كرده و از اين بابت بر مقبوليت خود در ميان جامعه كرد (كه اكثريت قريب به اتفاق آنان را مسلمانان تشكيل مي دهند) مي افزايند.

با اين اوصاف، هرچند نمي توان پيروزي سكولارهاي عراق را چه به صورت واقعي و چه با توسل به تقلب، بخشي از پيروزي سكولاريسم در خاورميانه دانست، اما ناتواني آنان در تشكيل دولت عراق را مي توان نشانه اي از زوال اين تفكر در كل خاك خاورميانه دانست.

اين زوال که نشانه هاي نابودي کامل آن به خوبي مشهود است، در حقيقت هشداري براي سكولارهاست تا به انديشه هاي ناب و انسان ساز اسلام رجوع كرده و خود را از بند جهل و گمراهي برهانند./انتهاي پيام/