اعدام تروريست ها، آري يا نه؟

علي ميرزائي،‌گروه پاتوق شيشه اي - امنيت ملي در معادلات سياسي، اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي هر کشوري، از جايگاهي ويژه برخوردار است.

در اين ميان، برخي کشورها به دليل برخورداري از موقعيت خاص سياسي - جغرافيائي، داراي اهميت و تأثير بسزائي بر مناسبات بين المللي هستند.

با اين اوصاف، جمهوري اسلامي ايران، يکي از ممالک مهم از نظر دارا بودن چنين موقعيت هائي است؛ ضمن آنکه برخورداري کشورمان از انواع ذخاير طبيعي همچون نقت و گاز، بر اهميت و سنگيني وزن آن در معادلات جهاني مي افزايد.

اين مقدمه کوتاه براي آن بيان شده است که ميزان اهميت و حساسيت فوق العاده بالاي مقوله امنيت در جمهوري اسلامي ايران را، چه از نظر مسائل داخلي و چه از بابت روابط بين المللي، بيان کرده باشيم.

در سال هاي اخير و بخصوص پس از فتنه و آشوب هاي بعد از انتخابات و در ادامه اقدامات تجزيه طلبانه و جنايات عوامل معلوم الحال در برخي مناطق مرزي کشور و اقدامات تروريستي در شهرهائي همچون زاهدان و شيراز و برخي شهرهاي غربي کشور، جمهوري اسلامي ايران نيز مانند ديگر کشورهاي جهان و براي تأمين اصلي ترين حق ملت خود، يعني امنيت که در حقيقت بخش مهمي از امنيت کل جهان است، اقدام به مقابله با عوامل تهديد کننده امنيت ملي نمود.

دستگيري ريگي به عنوان يک شاهکار و مبارزات پيگير و مستمر با مزدوران گروهک پژاک نيز بخشي از اقدام جهت تأمين امنيت ملي بود.

نمونه ديگر اين اقدامات هم، در مجازات عوامل اين اقدامات تبلور مي يابد که اعدام برخي اعضاي گروهک تروريستي ريگي و تني چند از بمبگذاران حسينيه رهپويان وصال شيراز، از همين دست بوده اند.

آخرين مورد از اين اقدامات نيز، اعدام دو تن از اعضاي گروهک پژاک و سه تن از ديگر عوامل بمبگذاري حسينيه شيراز بود که متأسفانه مورد اعتراض برخي عناصر به ظاهر ملي گرا و  مدعي دلسوزي براي کشور نيز، قرار گرفت.

دلايل مختلفي براي اين مخالفت ها مطرح مي شود که اکثراً حول اين محور ها متمرکز شده اند:

1. مخالفت با اصل حکم اعدام

2. مخالفت با اعدام آنها به دليل عدم تناسب جرم با مجازات آنان

3. بي اشکال بودن فعاليت هاي مجرمانه اعدام شدگان!

مخالفت با اصل حکم اعدام، در حقيقت رد شرع مقدس اسلام است. د رهمين حال، حتي در کشوري مانند آمريکا که حامي اصلي مخالفان اعدام در ايران مانند شيرين عبادي است، خود به عنوان يکي از اجرا کنندگان حکم اعدام، آن هم با روش هاي خاص همچون صندلي الکتريکي است.

نامتناسب دانستن مجازان اين پنج نفر با جرم ارتکابي آنها، در حقيقت ناشي از يک دروغپردازي سحيف است. برخي رسانه هاي وابسته به صهيونيسم بين الملل و همراهان داخلي آنان مانند ميرحسين موسوي، زهرا رهنورد و مهدي کروبي، نفرات اعدامي را با عناويني همچون خداجو! معترض و امثال آن ياد کرده و چنين القا مي کنند که آنها بخشي از يک جنبش مردمي و مستقل به نام جنبش سبز هستند که هرگز عمل غير قانوني مرتکب نشده اند!

پرواضح است كه در اين اظهار نظر، دو بيان نادرست مستتر مي باشد.

مورد اول انکه اصولاً جنبشي به نام جنبش سبز وجود خارجي ندارد، چه برسد به آنکه بخواهد مردمي باشد يا نباشد. انچه وجود دارد عده اي فريب خورده، لجوج، مغرض و گمراه هستند که نه تنها به قانون، رأي اكثريت و خواست عمومي جامعه احترام نميگذارند، بلکه هر زمان به ميدان آمده اند، اقدام به جريحه دار کردن احساسات مذهبي و ملي مردم شريف ايران نموده اند. اهانت به تصوير امام خميني(ره) و بي حرمتي به عاشورا، تنها مشتي از خروار اعمال پليد و مشکل آفرين همين افراد بوده است.

دروغ دوم نيز آن است که اين افراد در حقيقت اعضاي گروهک تروريستي پژاک و سلطنت طلباني با نام مضحک تکاوران تند وابسته به گروهکي به نام انجمن پادشاهي ميباشند و جرائم آنان به قبل از انتخابات بر ميگردد. هر چند اگر فتنه گران باز هم بر انتساب اين افراد به خود اصرار داشته باشند، بايد در مورد اسلحه هاي کشف شده از اعضاي گروهک پژاک، انفجار بمب در حسينيه رهپويان وصال شيراز و بمبگذاري در پادگان سپاه و موارد ديگري از اين دست نيز پاسخگو باشند.

با قاطعيت تمام مي توان گفت که تنها کساني فعاليت مجرمانه اين اشخاص را خالي از اشکال مي داند که با کشته شدن غيرنظاميان در حسينيه رهپويان وصال شيراز و ترورهاي انجام شده توسط گروهک پژاک موافق بوده و خواستار تجزيه شدن ايران باشد.

امنيت ملي و آسايش تک تک جمعيت هفتاد مليوني جمهوري اسلامي ايران، مديون تعاليم انسان ساز اسلام و جانفشاني هاي شهداي عاليقدر هشت سال دفاع مقدس است. اين موردي نيست که به سادگي حاصل شده باشد و به يقين از همه مسئولان امنيتي و قضائي کشور انتظار ميرود که پس از اين هم با ادامه روند قاطع مبارزه با اخلالگران امنيت ملي، پاسدار اسلام عزيز، خون شهداو يکپارچگي کشور کهن ايران زمين باشند./انتهاي پيام/