از اين راه بسوي خدا آييد

أَفِيضُوا فِي ذِكْرِ اللهِ فَإِنَّهُ أَحْسَنُ الذِّكْرِ. وَارغَبُوا فِيمَا وَعَدَ المُتَقِينَ فَإِنَّ وَعْدَهُ أَصْدَقُ الْوَعْدِ...

امير مؤمنان على عليه السلام در باره راه رسيدن به خدا در ذيل بخشى از خطبه يكصد و ده نهج البلاغه چنين مى فرمايد:«پيوسته به ياد خدا باشيد، كه بهترين يادهاست!»

تعبير به «افاضه» كه در اصل به معناى خروج آب با كثرت و فزونى است در اينجا به معناى توجّه فراوان به ذكر خدا و همواره به ياد او بودن است. تعبير به «أَحْسَنُ الذِّكْرِ» به خاطر آن است كه تمام بركات معنوى و مادّى از آن سرچشمه مى گيرد.

در حديثى از پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) مى خوانيم كه فرمود: هيچ عملى در نزد خداوند متعال و نجات بخش تر براى بندگان از هر گناهى در دنيا و آخرت، محبوب تر از ذكر خداوند وجود ندارد! كسى پرسيد: حتّى جهاد در راه خدا؟ پيامبر(صلى الله عليه وآله) فرمود: اگر به خاطر ذكر خدا نبود، دستور به جهاد داده نمى شد».

سپس امام(عليه السلام) در ادامه اين سخن مى فرمايد: «به آنچه خداوند به پرهيزكاران وعده داده است، علاقه مند باشيد; كه وعده او صادق ترين وعده هاست».«و به راه و رسم پيامبرتان اقتدا كنيد! كه بهترين راه و رسم هاست; دستورات و سنّت او را به كار بنديد، كه هدايت كننده ترين سنّت هاست».

بى شك وعده هاى الهى به مطيعان و مؤمنان نيكوكار، صادق ترين وعده هاست. زيرا، كسى تخلّف از وعده مى كند كه يا عاجز و ناتوان باشد و يا بخيل و يا نادان; كه بدون آگاهى وعده اى داده و بعداً از آن سر باز مى زند. اما كسى كه قدرت، علم وجودش بى پايان است، تخلّف از وعده درباره او محال است .منظور از «هَدْى» (بر وزن منع) به معناى راه و رسم و طريقه و روش است و «سُنَّت» به معناى دستوراتى است كه در زمينه هاى مختلف صادر فرموده است و با توجّه به اينكه پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) خاتم انبياست، طبيعى است كه راه و رسم و سنّت او برترين راه و رسم و سنّت ها بوده باشد.

سپس امام(عليه السلام) در ادامه اين سخن در مورد قرآن، تأكيد مى كند و چهار دستور درباره آن، بيان مى فرمايد. مى گويد: «قرآن را فرا گيريد كه بهترين گفته هاست! و در آن بينديشيد كه بهار قلب هاست! از نور آن، شفا و درمان بطلبيد كه شفاى دل ها(ى بيمار) است! و آن را به نيكوترين وجه تلاوت كنيد، كه نافع ترين سخن هاست!» (1)

1. نهج البلاغه

/انتهاي پيام/