نگران ايجاد آلزايمر سياسي و معرفتي در جامعه هستم
به گزارش خبرنگار سياسي «شبکه خبر دانشجو»، حسن رحيم پور ازغدي عصر ديروز در يادمان دکتر علي شريعتي که با عنوان «شريعتي، روشنفكري و ايدئولوژي» در تالار فردوسي دانشکده ادبيات دانشگاه تهران برگزار شد، با بيان اين مطلب كه در اين جلسه هدفم صرفا تجليل از شخص دكتر شريعتي نيست، گفت: دكتر شريعتي از خاطره جمعي ما محو شدني نيست، ممكن است به وي نقدهايي وارد باشد، ولي اين نقدها بايد علمي باشد نه احساسي و اين طور نيست كه از يك شخص حمايت افراطي بكنيم.
وي در ادامه با اشاره به اينکه پس از انقلاب اسلامي و در دو دهه اخير جرياني به نام روشنفكري ديني پا به عرصه جامعه ما گذاشت كه با نگاه شريعتي داراي تفاوت هاي زيادي است، گفت: نگران اين هستم كه برخي تصور كنند، چون شريعتي كروات ميزد و يا تيپش فلان بود، او نيز از جمله افرادي است كه در اين دو دهه اخير ادعاي روشنفكري ديني دارند و اين تصور جفا در حق انقلاب و همچنين دكتر شريعتي است.
رحيم پور ازغدي همچنين با اشاره به بازخواني نسلي ديدگاه هاي شريعتي و بيان اين مطلب که من نگران ايجاد آلزايمر سياسي و معرفتي در جامعه هستم، گفت: نبايد نگاه شريعتي با نگاه كساني كه در اين دو دهه بعد از انقلاب ادعاي روشنفكري ديني دارند، يكسان شمرده و باعث ايجاد سوء تفاهم شود، در واقع جرياني كه به عنوان روشنفكري ديني بعضا در اين دو دهه شاهد آن بوديم در پي مهار جرياني بود كه امثالي شريعتي به راه انداختند و از همين بابت است كه بازخواني انديشه هاي شريعتي بسيار مهم است.
وي در ادامه با بيان اين مطلب که نقد شريعتي به شرط علمي بودن آن، مفيد و لازم است تصريح کرد: هدف ما بازگشت به عقب نيست و براي اينكه درك درستي از انديشههاي شريعتي و تفاوت آن با گفتماني كه عدهاي بعد از انقلاب به عنوان روشنفكري ديني به راه انداختهاند، داشته باشيم چند سوال را مطرح ميكنم مبني بر اينکه آيا روشنفكري در گفتمان شريعتي مساوي است با دانشمندبودن، فيلسوف بودن يا فرد آكادميك بودن؟
رحيم پور ازغدي در پاسخ به سوال فوق ادامه داد: نه اين گونه نيست، در آن زمان مسئله اي وجود داشت مبني بر اينكه افراد تصور ميكردند كسي كه تحصيلات آكادميك دارد و به غرب رفته است روشنفكر است که شريعتي اين تفكر را مورد نقد قرار داد.
اين استاد دانشگاه ادامه داد: از نظر شريعتي روشنفكر كسي است كه بين فكر و عمل پلي بزند و چه بسا افرادي باشند كه روشنفكر باشند اما غير دانشگاهي، و يا افرادي دانشگاهي باشند ولي روشنفكر نباشند؛ چرا که روشنفكر كسي است كه نسبت به وضعيت جامعه خود احساس مسئوليت كند.
وي ادامه داد: شريعتي معتقد بود فيلسوف ها و جامعه شناسان نمي توانند بخش هاي مختلف جامعه را هدايت كنند و باعث بسيج توده ها شوند؛ چرا كه اين افراد معمولا حرفها و شعارهاي تازه اي ندارند و همان چيزهايي را كه خواندهاند پس ميدهند.
رحيم پور ازغدي تاكيد کرد: روشنفكر شخصيتي آگاه و مسئول در برابر سرنوشت جامعه و انسان هاي آن است.
وي در ادامه با بيان اين مطلب كه در آن زمان رسانه هاي غربي در زمان جنگ سرد به سركوب جنبش هاي ضد استعماري مي پرداختند و ايدئولوژي را مساوي با دگماتيسم و نفي عقلانيت و آزادي معرفي ميكردند، ادامه داد: شريعتي نگاهي متفاوت به ايدئولوژي داشت، شريعتي بر ايدئولوژي انقلابي و جهان بيني حركت آفرين تاكيد داشت و در واقع معتقد بود با تاكيد و تكيه بر ايدئولوژي ميتوان در جهت اصلاح مسير حركت كرد، در نگاه شريعتي ما بايد در هدف ايده آليست باشيم و در روش رئاليست؛ يعني در هدف مطلقگرا و در كنار آن واقع بين باشيم.
اين استاد دانشگاه، در ادامه با اشاره به اينکه روشنفكر ديني به دنبال تحقق ارزش هاي ديني در جامعه است، گفت: جرياني كه در دو دهه اخير با برخي نامها بعد از انقلاب اسلامي ايجاد شد، به دنبال خصوصي كردن دين و برچيدن ارزش هاي ديني از جامعه است، جريان روشنفكري كه گفتمان خود را از جريان روشنفكري زمان مشروطه و دهه 20 و 30 گرفته است.
وي تصريح کرد: از نگاه شريعتي علمي بودن به معناي بي طرف بود نيست و در آن زمان تلاش مي شد تعهد به عنوان تعصب معنا شود؛ در حالي كه شريعتي معتقد بود علمي بودن به معناي بي طرف بودن نيست، در واقع در آن زمان در دانشگاه ها كاري كردند كه افراد از ترس تعصب به تعهد پشت كنند و وقتي صحبت از عقيده ميشد، بگويند، «ما آكادميك هستيم و بيطرف»؛ در حالي كه نگاه شريعتي متفاوت بود.
رحيم پور ازغدي بيان داشت: در آن زمان به نام بي نظري و بي طرفي، دانشگاهيان ما از صحنه دفاع از حقيقت خارج مي شدند و در واقع روشنفكر يك دانشگاهي علم زده شده بود؛ در صورتي كه نگاه شريعتي اين گونه نبود و افرادي مانند جلال آل احمد و شريعتي از جريان سكولار كه نگاهي متفاوت با انديشه هاي آن ها داشتند دشنام هاي زيادي شنيدند.
وي ادامه داد: شريعتي آن زمان قبل از پيروز انقلاب اسلامي گفت، من بوي انقلاب ديني را احساس ميكنم.
رحيم پور ازغدي در خاتمه با اشاره به تاثير مرگ مشكوك دكتر شريعتي و حجت الاسلام و المسلمين مصطفي خميني بر شدت نهضت مردم، گفت: شريعتي به امام و نهضت امام معتقد بود و اين نظام را قبول داشت و تاكيد داشت، بايد چهره حقيقي اسلام را بشناسيم، در واقع معتقد بود اسلام انقلابي يك موتور حركت است نه مانع حركت، اسلام يك ايدئولوژي كامل است؛ در حالي كه گفتماني كه در دو دهه اخير در جامعه رواج پيدا كرد در تلاش است تا بگويد اسلام يك امر شخصي، دروني و نسبي است./انتهاي پيام/