صلح تاكتيكي از ابزار دشمن است

 خطر سازش و صلح تاكتيكي دشمن

خوب يكي از ابزار فتنه صلح تاكتيكي است. افرادي گول مي‌خورند به خاطر اينكه مي‌گويند: صلح است ديگر. صلح است. صلح تاكتيكي!

اميرالمؤمنين در نامه‌ي 55، 53 به مالك مي‌گويد: «الْحَذَرَ كُلَّ الْحَذَر» (شرح نهج البلاغه/ج17/ص106) حواست را جمع كن. خوب حواست را جمع كن. كه چه؟ «مِنْ عَدُوِّكَ بَعْدَ صُلْحِه‏» دشمنت مي‌آيد صلح مي‌كند، «فَإِنَّ الْعَدُوَّ رُبَّمَا قَارَبَ لِيَتَغَفَّل‏» (شرح نهج‌البلاغه/ج17/ص106)

گاهي صلح مي‌كند كه از پشت خنجر بكشد. مي گويد: ببوسمت! بعد مي‌بيني گاز گرفت. اين صلح تاكتيكي، فتنه است. قرآن سر نيزه كردن، فتنه بود. قرآن سر نيزه كردن يعني من مسلمان هستم، ولي خوب عده‌اي در صفيّن گول خوردند. گفتند: ديگر حضرت علي چه مي‌خواهد؟ قرآن سر نيزه كردند.صلح تاكتيكي فتنه است. يعني عده‌اي را به انحراف مي‌كشاند. مرد به خانمش مي‌گويد: توبه كردم. زن به مردش مي‌گويد: توبه كردم. ولي بعد مي‌بيني باز همان كار خودش را مي‌كند. صلح تاكتيكي! صلح تاكتيكي!

در جنگ صدام گاهي وقت‌ها كه ضربه مي‌خورد، پيشنهاد صلح مي‌كرد. حتي وسط جنگ يك حمله‌اي به لبنان و فلسطين كردند، كه امام فرمود: اگر هم قرار است، فلسطين برويم، راه فلسطين از كربلا مي‌گذرد. يعني يكوقت شما را غافل نكنند. يك فشار روي او مي‌آورند كه شما حواستان از جبهه متوّجه به لبنان و فلسطين شود. صدام را رها كنيد. اينها ابزار... قرآن واقعاً همه بصيرت است. در هر كلمه‌ي قرآن يك نور است. خود قرآن گفته: من نور هستم. يعني من را بخوان، به تو مي گويم: چه كن. «لا تَسْمَعُوا لِهذَا الْقُرْآن‏» شنيدن قرآن را تحريم مي‌كنند. «وَ الْغَوْا فيهِ» (فصلت/26)

صلح تاكتيكي، تشكّر تاكتيكي، مثلاً گاهي وقت‌ها دشمن سالگرد جمهوري اسلامي را تبريك مي‌گويد. مثلاً ايران سيل مي‌آيد فوري دو تا كشتي مثلاً دو تا هواپيما، كمك‌هايي مي‌برند. دشمن است. ولي مي‌گويد: گول اينها را هم نخور.

حضرت امير مي‌فرمايد كه: «لا تأمن عَدُوّاً» (غرر الحكم/ص483) دشمن «عَدُو» يعني دشمن، از دشمنت در امان نباش. «و ان شَكَر» گرچه تشكّر كند.

سالگرد جمهوري اسلامي شده، سالگرد رياست جمهوري شما شده است. ممكن است تبريك بگويد. تشكر بگويد. جنس بفرستد. وام بدهد. نمي‌دانم بيايد، برود. مي‌گويد: اينها همه حواست جمع باشد. قرآن بصيرت است. تشكّر! اگر كسي خيلي از دخترها گول مي‌خورند، به خاطر اينكه مثلاً يك جوان يك گل به آنها مي‌دهد. يك بستني به آنها مي‌دهد. پول سينمايش را مي‌دهد. يك حلقه‌ي طلا برايش مي‌خرد. تبريك برايش مي‌گويد. سالگردش را در تلفن... بله، سالگرد شما است تبريك مي‌گويم. بابا! گولت مي‌زند. اين علاقه‌ها مثل علاقه‌هايي است كه ما به انار داريم. انار چون آب دارد، دو دستي بلندش مي‌كنيم، آبش را گرفتيم پرتش مي‌كنيم (با بيان حركت و خنده حضار) اين علاقه‌هاي اينها، اين علاقه‌ها به خاطر اين است كه خودشان به هدفشان برسند.به هدفشان كه رسيدند، عين اناري كه آبش را مي‌گيري، دور مي‌اندازند، ايران هم همينطور است. خيلي از كشورها ايران را به خاطر نفتش دوست دارند. مي‌گويند: بله جمهوري اسلامي است. نفت نداشته باشد، از گرسنگي بميريم، به ما گندم نمي‌دهند. كمااينكه ديديم مردم غزه از بي‌دارويي مردند و كشورهاي عرب و عجم به بيمارهاي غزه دارو ندادند. مواظب باشيد. با اين حرف‌هايي كه در فرودگاه‌ها مي‌زنند و در روند تكاملي تاريخ، نمي‌دانم در منافع مشترك في‌ما بين، مواظب باشيم. اگر دشمن است، با تشكّرش گول نخور. البته اگر دشمن نيست كه ما بايد بپذيريم. ما نبايد بدبين باشيم. اگر پيداست اين دشمن است، وقتي دشمن بودنش قطعي است، ديگر نه شكرش قابل اعتماد است، نه بوسيدنش، نه آمدنش، نه تبريكش، نه تسليتش. از ابزار فتنه تشكر تاكتيكي، صلح تاكتيكي.(1)

1- پايگاه درس هايي از قرآن.

/انتهاي پيام/