منتظران از نگاه بهجت العلما
هر دقيقه اى كه مى گذرد جايگزين و عوض ندارد، از دست رفته و گذشته است و ديگر برنمى گردد. اى كاش اگر خانه و درِ خانه را نمى دانيم، كوچه را مى دانستيم.
حاج محمدعلى فشندى ـ رحمة الله ـ هنگام تشرف به محضر حضرت صاحب ـ عجل الله تعالى فرجه الشريف ـ عرض مى كند: مردم دعاى توسل مى خوانند و در انتظار شما هستند و شما را مى خواهند، و دوستان شما ناراحتند. حضرت مى فرمايد: دوستان ما ناراحت نيستند!
اى كاش مى نشستيم و درباره اين كه حضرت غايب ـ عليه السلام ـ چه وقت ظهور مى كند، با هم گفت و گو مى كرديم تا حداقل از منتظرين فرج باشيم. اشخاصى را مى خواهند كه تنها براى آن حضرت باشند. كسانى منتظر فرج هستند كه براى خدا و در راه خدا منتظر آن حضرت باشند، نه براى برآوردن حاجات شخصى خود. چرا ما حداقل مانند نصارى كه در مواقع تحير با انجيل ارتباط دارند، با آن حضرت ارتباط برقرار نمى كنيم؟!
پايگاه آيت الله بهجت(ره)
/انتهاي پيام/