كره جنوبي تيمي فراتر از شناخت قطبي و كفاشيان

به گزارش خبرنگار ورزشي «شبكه خبر دانشجو»، تيم فوتبال كره جنوبي، نماينده شايسته آسيايي ها در جام جهاني آفريقاي جنوبي توانست در اولين ديدار خود در اين رقابت ها با اقتدار و با دو گل يونان، قهرمان اروپا را شكست دهد تا به همگان نشان دهد كه تيمي فراتر از آسياست.

اما نكته قابل تامل آن است كه كره همان تيمي مي باشد كه قطبي ادعا مي كرد شناخت كافي از آن دارد؛ همان تيمي كه توانست بدون دردسر و بالاتر از ايران راهي آفريقاي جنوبي شود، تا اقتدار خود را در آن جام به رخ حريفان بكشاند.

چطور مي شود تيمي مانند كره كه پرسابقه ترين تيم آسيايي در جام جهاني است، هر دوره بدون استرس و به راحتي راهي جام جهاني شود، ولي تيمي مانند ايران هميشه در تكاپو و مشكل باشد و براي صعود به اين رقابت ها دل به قضا و قدر ببندد.

آيا جز آن است كه مديران ارشد فوتبال كره و فدراسيون آن كشور قانونمند و هدفمند برنامه ريزي مي كنند و با راهكارهاي مثبتي كه براي بازيكنان و مربيان خود ارائه مي دهند، هر دوره خود را به عنوان يكي از آسيايي ها در جام جهاني معرفي مي كنند.

برخلاف فدراسيون فوتبال كره و مقامات ارشد فوتبالي اين كشور كه برنامه ريزي را سرلوحه كارهاي خويش قرار داده اند، در ايران چيزي كه وجود ندارد برنامه ريزي است.

آقاياني كه در راس فدراسيون فوتبال هستند بدون در نظرگرفتن واقعيت ها تصميمات نادرستي را اتخاذ مي كنند كه سرانجام آن چيزي جز حذف از جام جهاني و حسرت آن نيست.

به عملكرد تيم فوتبال ايران در اين چهار سال توجه كنيد؛ سرمربي هاي ريز و درشتي كه مي آيند و مي روند و سرانجام سكان هدايت تيم ملي به قطبي مي رسد كه نه تنها شناخت كافي از فوتبال ايران ندارد، بلكه استاد بزرگ در وعده و وعيد دادن است.

هنوز يادمان نرفته كه مي گفتند، «شيرهاي آفريقاي جنوبي منتظر ايراني ها هستند» و يا «من مثل دو كف دستم دو كره را مي شناسم» اين همان كره اي است كه قطبي ادعا مي كرد كه بالاترين و بهترين شناخت را در جهان از اين تيم دارد.

تا كي فوتبال ايران بايد از ناكارآمدي مديران خود ضربه بخورد؟ تا كي بايد صعود تيم ما به روزهاي پاياني و با حرف و حديث هاي مختلف روبرو شود؟ چگونه مي شود که تيمي مانند كره جنوبي، يونان قدرتمند را مقهور خود مي سازد و با نمايش فوق العاده اي كه از خود نشان مي دهد، تحسين همگان را برمي انگيزد؟

بهتر نيست مديران و آقاياني كه در راس قدرت فوتبال رو به زوال ايران قرار گرفته اند، كمي بيشتر بيانديشند و كمي هم دلشان براي ميليون ها هوادار ايراني كه بايد حسرت حضور تيمشان در جام جهاني را بكشند، بسوزد.

بهتر نيست با انتخاب صحيح و درست و اصولي سرمربي تيم ملي، نه تنها قراردادهاي تركمانچاي با آنها نبنديم، بلكه مجبور نباشيم تا هر موقع كه دلمان خواست يكي را عوض و ديگري را كه بدتر از قبلي است، جايگزين آن کنيم.

تا زماني كه مديريت فوتبال در فدراسيون ايران حرفي براي گفتن نداشته باشد و هر كس كار خودش را انجام دهد، نبايد انتظاري از فوتبال ايران داشته باشيم.

بايد فوتبال تيم هاي درجه يك آسيا مانند كره، ژاپن و استراليا را نگاه كنيم و ببينيم تا چند سال آينده آنها كجا هستند و ما به خاطر بي درايتي مسئولان در كجا قرار گرفته ايم!/انتهاي پيام/