مگر هركس سيّد است، آدم خوبي است؟

گاهي نياكان را به رخ مي‌كشد، آقازاده‌ي فلاني است، من سيّد هستم. خوب سيّد باش. مگر هركس سيّد است، آدم خوبي است؟ من آقازاده هستم. مگر هركس پدرش عالم است، آدم خوبي است؟ من پيغمبر زاده هستم. قرآن آياتي دارد كه مي‌گويد: «إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِك‏» (هود/46) پسر نوح هم با اينكه پدرش پيغمبر اولوالعزم است، نااهل است. گاهي انسان عوام فريبي مي‌كند به اينكه من اولاد چه كسي هستم. وابسته به فلان هستم.

گيرم پدر تو بود فاضل *** از فضل پدر تو را چه حاصل

گاهي سوابق را مطرح مي‌كند. ما زماني كه، ما زماني كه، ما زماني كه، ما زماني كه، سابقه، «ما سَمِعْنا بِهذا في‏ آبائِنَا الْأَوَّلينَ» (قصص/36) وقتي پيغمبر برايشان حرف مي‌زد، مي‌گفتند: اين حرف‌هاي شما سابقه ندارد. ما اين حرف‌ها را تا به حال نشنيده‌ايم. خوب نشنيده باشيد.

مگر اگر شما تا به حال چيزي را نشنيده‌ايد، دليل بر اين است كه باطل است. ممكن است خيلي چيزها را تا به حال نشنيدي اما حرف خوبي باشد. از حالا بشنو. از حالا بشنو. خيلي وقت‌ها مثلاً مي‌گويند كه: آخر تا حالا مگر شده كه عروسي اينطور هم باشد. خوب كار كار حق است. حالا تا حالا انجام ندادند، نداده باشند.

لازم نيست همه‌ي كارهاي نياكان، اين ميراث فرهنگي همه‌جا ارزش نيست. خيلي‌وقت‌ها قديمي‌هاي ما فكرشان بسته بوده است. و لذا حديث داريم بچه‌هايتان را براي زمان نياكان تربيت نكنيد. براي زمان آينده تربيت كنيد. حديث داريم. اينكه بچه‌ي ما، پدر ما اينطور بوده است. مادر ما اينطور بوده است. خوب پدر و مادر شما هم در آن شرايط بودند. شرايط امروز چه؟!.

منبع: درس هايي از قرآن.

/انتهاي پيام/