حقارت، سرچشمه تكبر

از امام صادق عليه السلام نقل شده: ما مِنْ رَجُلٍ تَجَبَّرَ أَؤ تَكَبَّرَ إلّا لِذِلَّةٍ يَجِدُها فِى نَفْسِهِ «بحار الانوار، ج 73»

هيچ‏كس بر ديگران بزرگى نمى‏فروشد مگر به خاطر حقارتى كه در درون وجود خود احساس مى‏كند!

شرح كوتاه‏

اين نكته امروز در پرتو تحقيقات روانشناسى و روانكاوى مسلّم شده است كه سرچشمه تكبّر و بزرگى فروختن بر ديگران چيزى جز عقده حقارت نيست؛ آنها كه مبتلا به اين عقده هستند و از آن رنج مى‏برند براى جبران كمبودهاى خود متوسل به اين وسيله غلط يعنى خود را به طور مصنوعى بزرگ نشان دادن مى‏شوند و از اين راه بر حقارت اجتماعى خود مى‏افزايند و بيش از پيش خود را منفور مى‏سازند.

اين مسأله روانى به روشنى در گفتار معجزه آسايى كه در بالا از امام صادق عليه السلام نقل شده ديده مى‏شود.

ولى افراد با ايمان بر اثر شخصيت درونى همواره در برابر ديگران متواضعند./انتهاي پيام/