از رابطه با گناهکاران بپرهيزيد!

يکي از رواياتي که در اين باب وارد شده است روايت صحيحه‌اي است از زين العابدين(صلوات الله عليه) که حضرت فرمودند:

«إِيَّاكُمْ وَ صُحْبَةَ الْعَاصِينَ وَ مَعُونَةَ الظَّالِمِينَ وَ مُجَاوَرَةَ الْفَاسِقِينَ احْذَرُوا فِتْنَتَهُمْ وَ تَبَاعَدُوا مِنْ سَاحَتِهِم»[1]

يعني بپرهيزيد از مصاحبت با کساني که فرورفتگان در معيصتند و بر حذر باشيد از اينکه مساعدت کنيد کساني را که  مي‌خواهند مرتکب تجاوز به حقوق مشروع ديگران شوند (يعني همان سيئه‌اي که تعدي به غير مي‌کند) و بپرهيزيد از اينکه رابطه تنگاتنگ پيدا کنيد با فاسقين (يعني با کساني که حريم الهي را مي شکنند) و بر حذر باشيد از فتنه آنها.

به اين معني که اثر مجاورت و معاونت و مصاحبت با گناهکاران اين است که انسان آلوده مي‌شود و در دام فتنه آنها قرار مي‌گيرد. لذا فاصله بگيريد از اينکه يک چنين روابطي با آنها داشته باشيد.

1- الکافي، ج 8، ص 16

منبع: پايگاه آيت الله مجتبي تهراني.

/انتهاي پيام/