فلسفه همراه با حكمت نياز امروز دانشگاه هاست

به گزارش گروه سياسي «شبكه خبر دانشجو»، حجت الاسلام دکترعلي فلاح رفيع صبح روز شنبه در جمع مسئولان، دبيران هم‌انديشي و جمعي از استادان دانشگاه هاي شهرکرد با اشاره به خاستگاه و اهداف اوليه تأسيس دانشگاه ها در دنيا اظهار داشت: هدف اصلي از تأسيس دانشگاه ها که از اوائل قرن 13 ميلادي در غرب قرون وسطي صورت گرفت، تجميع دانش ها و نظارت بر آموزش بود، منظور از تجميع در اينجا تجميع با نگرش وحدت گرايانه به همه علوم است که از اسم گذاري براي دانشگاه در زبان لاتين نمايان است.

وي گفت: دانشگاه به زبان لاتين univercity است. پيشوند uni اشاره به نوعي وحدت دارد که بطور روشن اين هدف را مي رساند. در پس همه علوم با گستردگي و تنوع آن نوعي جامعيت و کليت نهفته است. که استادان و عالمان به هر رشته اي با درک آن جامعيت و کليت به نوعي بينش وحدت در علوم دست مي يافتند که نتيجه حضور و حاکميت يک روح واحد در جهان بطور کلي و عالم علم بطور خاص بود.

رئيس مرکز هم انديشي استادان تصريح کرد: اعتقاد به اين روح واحد به همه علوم معنا مي بخشيد و کسي که به رشته علمي خاص عالم بود احساس شور، شعف، معرفت و بصيرت خاصي به او منتقل مي شد. در حالي که اين هدف اوليه و خاستگاه نخستين دانشگاه در کشور ما به درستي درک نشد و دانشگاه به جاي اين که نمايانگر نوعي وحدت در پس رشته هاي علمي باشد محل و جايگاهي شد براي رقابت رشته هاي علمي که هر يک خود را قطب مي دانست و سلطان علوم تصور مي کرد.

وي اظهار داشت: چنان که اين مفهوم را «پسوند» گاه به خوبي القاء مي‌کند. لذا امروزه بازخواني جايگاه هويتي استادان در نظام دانشگاهي و نقش آموزش عالي در کشور مهمترين وظيفه براي استادان است.

فلاح رفيع گفت: اين امر عوامل زيادي داشت که مهمترين آن تفکر مکانيکي به عالم بود که از قرن هفدهم در مغرب زمين آغاز شد که بطور طبيعي موجب مي شد روح وحدت در علوم و به تبع آن جامعيت و کليت از علوم رخت بربندد.

وي با اشاره به اين كه اگر ما امروز به دنبال يک دانشگاه اسلامي و سالم هستيم اين دانشگاه محقق نمي شود، مگر با بازگشت به آن وحدت حاکم بر علوم، ادامه داد: آنچه اين وحدت علوم را به دانشگاه ها باز مي گرداند و همه رشته هاي متفرق و مشتت علوم را همچون اعضاء در جوارح انساني بهم پيوند مي دهد و از آن پيکر واحد مي‌سازد حکمت است.

حجت الاسلام فلاح رفيع كه با  مركز ارتباطات و اطلاع رساني نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها (مأوا) گفت و گو مي كرد، اظهار داشت: خلاء حکمت در دانشگاه ها موجب رواج و گسترش نگاه تبعيض آميز و نگرش بيگانه از جامعيت و کليت در علوم و در نتيجه احساس بي رغبتي در استاد و دانشجو مي شود. علاج و راه حل اين معضل به گنجاندن فلسفه در آموزش ها و دروس بويژه از دوره ابتدائي متناسب با سطح فکري دانش آموزان است که در مغرب زمين اين کار از دهها سال پيش آغاز شده است. منتهي به نظر ما فلسفه تنها کفايت نمي کند بلکه فلسفه  همراه با حکمت در دانشگاه هاي ما اين نياز را تأمين مي کند.

وي با بيان اين كه در قرآن کريم هر جا سخن از تعليم کتاب است بلافاصله به لزوم تعليم حکمت اشاره مي کند، اظهار داشت:  اين بدان معناست  که آنچه به کتاب روح مي دهد و رشته هاي علوم را به وحدت مي رساند حکمت است. کتاب بدون حکمت همچون جسد بدون روح است. به همين خاطر قرآن کريم نفرمود کسي را که علم داديم خير کثير داديم بلکه فرمود کسي را که حکمت بخشيديم خير کثير بخشيدم و اگر اميرالمؤمنين فرمود: «الحکمه ضاله المؤم»، حکمت گمشده مؤمن است به اين خاطر است که احساس آرامش، نشاط، رغبت و شادابي حقيقي با حکمت حاصل است.

رئيس مرکز هم‌انديشي استادان و نخبگان دانشگاهي نهاد با اشاره به لزوم طرح اين موضوع در نشست هاي هم‌انديشي در دانشگاه ها و تأمل و بررسي هر چه بيشتر استادان درباره اين موضوع گفت: باور به اين حقيقت که با رجوع به منابع اسلامي امري واضح و روشن است به استاد اين توانايي را مي بخشد که بتواند به دانشجويان نيز آن را در عمل آموزش دهد چون اين حقيقت بيشتر از آن که مرتبط با آموزش باشد با عمل آدمي عجين است.

وي تصريح كرد: هم انديشي اساتيد در دانشگاه ها ظرفيتي است براي حضور همه استادان با سلايق و عقايد مختلف که با آزاد انديشي و بيان نظرات خود بطور مستدل و در فضائي کاملاً علمي و اخلاقي بتوانند هم به رشد و ارتقاء معرفت در سطح دانشگاه ها کمک کنند و هم مسئولان و مديران کشور را با نظرات کارشناسانه خود در تصميم گيري ها مدد كنند./انتهاي پيام/