گناهان چه تأثيري بر دل و ذهن دارند؟

يکي از آثار گناه اين است که توفيق عبادت را از ما سلب مي کند. امام صادق (عليه السلام) مي فرمايد: «إنَّ الرَّجُلَ يُذنِبَ الذَّنبَ فَيُحَرِّمُ صَلاةَ اللَّيلِ و إنَّ العَمَلَ السَّيِّيءَ أسرَعُ فِي صاحِبِهِ مِنَ السِّكّينِ فِي اللَّحمِ» کسي که گناهي انجام مي دهد، آن گناه او را از نماز شب محروم مي کند، به درستي اثر عمل بد در صاحب عمل سريع تر از اثر چاقو در گوشت است.

استخري را در نظر بگيريد که داراي آب تميز و چند کانال ورودي است؛ اگر از هر يک از اين کانال ها، زباله و کثافت به درون استخر بريزد، فوراً آن را کثيف مي کند. ذهن آدمي نيز حکم استخر تميز را دارد که کانال هاي ورودي آلوده باشند، دل و ذهن هم آلوده مي شوند.

پيامبر اکرم (صلي الله عليه و آله) مي فرمايند: «لَولا تَكثِيرٌ فِي كَلامِكُم و تَمرِيجٌ فِي قُلُوبِكُم لَرأيتُم ما أَري و لَسَمِعتُم ما أسمَع» اگر اين طور نبود که شما پر حرف هستيد، و دل شما چراگاه شيطان شده است، هر چه من مي ديدم، شما مي ديديد و هر چه مي شنيدم، شما مي شنيديد.

پس توجه و تمرکز در نماز و عبادات، نيازمند مواظبت از گوش، چشم و زبان است. راه خلاصي از اين بلا هم مشخص است:

«مَن أخلَصَ العِبادَة لله تَعالى أربَعِينَ يَومَاً ظَهَرت يَنابِيعُ الحِكمَةِ عَلَى قَلبِه ولِسانِه» اگر کسي چهل روز عبادتش را خالص گرداند، خداوند چشمه هاي حکمت را بر قلب و زبانش جاري مي کند.

برخي خودسازي را از سخت ترين کارها مي دانند، در حالي که بسيار آسان است و ايشان آن را براي خود سخت جلوه داده اند. خودسازي آسان است چرا که فطري انسان هاست و وقتي وارد مسير آن شديم، به لذّتي دست مي يابيم که ديگر حاضر به رها کردن آن نخواهيم بمود. اگر باور نداريد، به تجربه آن مي ارزد.

منبع: پايگاه حجت الاسلام آقا تهراني.

/انتهاي پيام/