تندخويى و شتابزدگى
اميرمؤمنان على عليه السلام فرمودند: الْحِدَّهُ نَوْعٌ مِنَ الْجُنُونِ لِانَّ صاحِبَها يَنْدَمُ فَإنْ لَمْ يَنْدَمْ فَجُنُونُها مُسْتَحْكَمٌ «نهجالبلاغه»
تندخويى و شتابزدگى يك نوع ديوانگى است، زيرا صاحب اين صفت بزودى از كار خود پشيمان مىشود، و اگر پشيمان نشد، دليل آن است كه جنون او ثابت و مستحكم است.
شرح كوتاه
عقل و درايت ايجاب مىكند كه انسان در عين استفاده از فرصتها، از شتابزدگى و عجله بيجا بپرهيزد؛ زيرا با اين حال انسان از بررسى جوانب كار و قضاوت صحيح غالباً محروم مىماند؛ و بزودى از نتايج تصميمهاى خام و اعمال ناپخته خود پشيمان مىگردد، و نيز با يك تندى در سخن گاه مىشود كه انسان تمام سخنان خود را بر باد مىدهد و از دوستان صميمى قديمى جدا مىگردد و مهر پشيمانى بر قلب او زده مىشود.
اما اگر اين گونه افراد حتى پس از مشاهده نتايج سوء كار خود پشيمان نشوند، اينها ديوانگان پابرجا و دائمى هستند./انتهاي پيام/