راه نجات از تنهايي!

گروه معارف «شبکه خبر دانشجو»، هر انساني بايد در زندگي خود هدفي داشته باشد و به دنبال رسيدن به آن هدف باشد. بعضي از انسانها هستند که هدف خود را نشناخته اند تا به دنبال تحقق آن باشند، و بعضي ديگر اهدافي بسيار محدود و جزئي براي زندگي خود تعريف مي کنند که اگر به آن هدف رسيدند يا به مانعي برخورد کردند، دست از تلاش و کوشش بر مي دارند و از زندگي خسته مي شوند. يک انسان مؤمن خدا شناس، هدفش رسيدن به خدا، و پياده کردن معيارهاي يک انسان کامل در زندگي مي باشد. اين هدف بسيار عالي و اعلاست و رسيدن به آن نياز به برنامه ريزي دقيق و پشتکار فراوان دارد.

اگر يک انسان مومن ضمن برنامه ريزي و تلاش توجه داشته باشد که در اين مسير مي تواند تمام فعاليتهاي او اعم از مطالعه و استراحت و غذا خوردن و کمک به ديگران و ... رنگ عبادت به خود بگيرد، تمام سختي ها بر او آسان مي شود. بويژه وقتي که توجه داشته باشد که در اين مسير تنها نيست و يار و ياوري همچون خداي مهربان، قادر، آگاه دارد که در هيچ شرايطي او را تنها نخواهد گذاشت. اين انسان هيچگاه خود را تنها نمي بيند حتي اگر درون يک زندان انفرادي باشد، زيرا تحمل همان زندان را نيز عبادت و گامي در راه رسيدن به هدف متعالي خود مي يابد. پس بيائيم خدا را فراموش نکنيم تا زندگي براي مان شيرين شود.

روان شناسان در اين زمينه دستوراتي دارند که بسيار قابل توجه است. آنها براي مبارزه با احساس تنهايي گفته اند: "خدا را در ذهن داشته باشيد، با او زندگي کنيد و در اين صورت احساس تنهايي نخواهيد کرد.با خدا طوري حرف بزنيد که گويي در کنارتان است. با او طوري صحبت کنيد که گويي با بهترين دوستانتان صحبت مي کنيد. هر چه بيشتر به اين کار ادامه بدهيد حضور او را بيشتر احساس خواهيد کرد، ذهن تان را سرشار از خاطرات افکار و عقايد و تجارب شاد و مفيد سازيد وقتي که تنها هستيد به يکي از آنها توجه کنيد و بر معناي آن تمرکز کنيد، کسي که اين تمرين را انجام دهد هيچگاه احساس تنهايي نمي کند...

به دنبال فرصت باشيد تا ديگران بويژه کساني را که بيمار، اندوهگين، مايوس و رنجيده هستند را ياري بدهيد به آنها تلفن بزنيد يا برايشان نامه بنويسيد، موفقيت مردم را به آنها تبريک بگوئيد... بدين ترتيب ديگران جذب شما مي شوند و دوستان تازه اي پيدا مي کنيد،.... براي داشتن دوستان زياد، دوستانه رفتار کنيد. اما پيش از آنکه با ديگران رفتاري دوستانه داشته باشيد نخست دوستي با خدا را پرورش دهيد که همان ارتباط صميمانه و قلبي با خداست. کسي که به اين ارتباط قلبي برسد ديگر احساس تنهايي نخواهد کرد..."[1]

در روايات اسلامي ما وارد شده است که اگر شما ارتباط خود با خدا را اصلاح کنيد، خداوند هم ارتباط شما با ديگران را اصلاح مي کند[2].

[1]فورمن وينسنت پيل، زندگي و چگونگي، ترجمه فريبا مقدم، ص 126-127.

[2]الکافي   ج 8 ص  307 ، حديث الفقهاء و العلماء

پايگاه حوزه.

/انتهاي پيام/