به چه كسانى مى توان اعتماد كرد؟

گروه معارف «شبکه خبر دانشجو»، اميرالمومنين(ع) در يكي از نامه هاي خود اشاره اي دارد كه براي همه مديران و فرماندهان مفيد است با اين مضمون كه:

هرگز افراد سست اراده و خالى از انگيزه و تصميم را به حساب نياورند و آنها را به صورت سياهى لشكر با خود به صحنه نكشانند، چرا كه خطر و ضرر آنها بيش از سود و منفعت آنهاست، عدم حضور آنها در صحنه، مايه آرامش مبارزان است و حضورشان مايه ناراحتى و تنش.

شبيه اين معنا همان گونه كه اشاره شد در قرآن مجيد نيز در داستان جنگ تبوك (و همچنين جنگ احد) آمده است; در مورد اوّل مى فرمايد: «(لَوْ خَرَجُوا فِيكُمْ ما زادُوكُمْ إِلاّ خَبالاً وَلاََوْضَعُوا خِلالَكُمْ يَبْغُونَكُمُ الْفِتْنَة); اگر آنها همراه شما (به سوى ميدان جهاد) خارج مى شدند جز اضطراب و ترديد و فساد، چيزى بر شما نمى افزودند; و به سرعت در ميان شما به فتنه انگيزى (و ايجاد تفرقه و نفاق) مى پرداختند».(1)

در مورد داستان جنگ احد، در آيه بعد از آن مى فرمايد: «(لَقَدِ ابْتَغَوُا الْفِتْنَةَ مِنْ قَبْلُ وَقَلَّبُوا لَكَ الاُْمُورَ حَتّى جاءَ الْحَقُّ وَظَهَرَ أَمْرُ اللهِ وَهُمْ كارِهُونَ); آنها پيش از اين (نيز) در پى فتنه انگيزى بودند، و كارها را بر تو دگرگون (و آشفته) ساختند; تا آنكه حق فرا رسيد، و فرمان خدا آشكار گشت (و پيروز شديد) در حالى كه آنها ناراضى بودند».(2)

كوتاه سخن اينكه آيات فوق، درس بزرگى به همه مسلمانان مى دهد كه هيچ گاه در فكر افزودن سياهى لشكر و كميّت و تعداد نباشند، بلكه به اين فكر باشند كه افراد مخلص و باايمان را انتخاب كنند هرچند نفراتشان ظاهراً كم باشد; همان گونه كه در آيات مربوط به داستان بنى اسرائيل و طالوت و جالوت نيز آمده است: (كَمْ مِنْ فِئَة قَلِيلَة غَلَبَتْ فِئَةً كَثيرَةً بِإِذْنِ اللهِ).(3)

1 . توبه، آيه 47.

2 . توبه، آيه 48.

3 . بقره، آيه 249.

/انتهاي پيام/