دولت دهم و چالش هاي پيش رو

طاهره ناطقي؛ گروه انديشه - انتخابات رياست جمهوري دهم با همه شيريني ها و تلخي هايش بالاخره به پايان رسيد و دولت دهم با پشتوانه محکم آراء مردم انتخاب شد.

تلاش چندين ماهه دشمنان داخلي و خارجي، گروهک ها، باج خواهان، تروريست ها، سلطنت طلب ها، سکولارها و در يک کلام همه فتنه گران نتيجه اي نبخشيد و رئيس جمهور قانوني کشور در جايگاه رياست قوه مجريه مستقر شد و دولت دهم پا گرفت.

از آنجا که همه تشکل هاي اجتماعي، سياسي، حزبي و... با آفت هاي گوناگوني مواجهند که آنها را دچار ضعف و انحراف و انحطاط خواهد کرد. بايد گفت ارگان چند بعدي قوه مجريه نيز از اين قاعده مستثني نيست و در دوره حيات جديد خود با چالش هاي متعدد و آفات گوناگوني روبرو شده يا خواهد شد که در صورت اهمال در رفع و دفع آنها تحقق آرمان هاي اوليه و برآورده شدن اهداف ابتدايي دولت به بن بست مي رسد. از اين جهت پرداختن به اين حواشي و ارائه راهکار خروج از اين موانع به بارور شدن اميدهاي ملي و نيل به مقاصد ميهني و تحقق آرمان هاي ديني کمک مي کند.

چالش هايي که حرکت دولت را در مسير نيل به نقطه غايي پيش بيني شده کند مي کنند شامل مواردي است که برخي، از ناحيه خود دولت و برخي، از سوي منتقدين دولت و بعضي، از ناحيه دشمنان مديريت مي شوند:

1- با وجود خدمات ارزنده و غيرقابل انکاري که دولت مردمي در دوره نهم و دولت جديد به ملت هديه کرده است اما يکي از موارد نقص و ضعف در مديريت مقوله فرهنگ است.

ارتقاي فرهنگي همواره يکي از دغدغه هاي اقشار مختلف مذهبي اعم از روحانيون، دانشجويان، دانشگاهيان، مسئولن رده بالاي مملکتي و ديگر لايه هاي مذهبي کشور بوده است.

انتظار تلاش براي بسط فرهنگ ديني از رئيس جمهوري که عمده شعارهاي انتخاباتي و دغدغه هاي عملي اش بازگشت به ارزش ها و احياي خط امام خميني و گستردن تفکر ديني بوده است، توقعي کاملا منطقي مي باشد.

از اين جهت، انفعال در برابر ناتوي فرهنگي که خود را در کم لطفي به مسئله حجاب، عبور از کنار ناهنجاري هاي مقوله سينما، اغماض در ابتذال موسيقي و آغوش گشودن به روي خوانندگان معلوم الحال  و... نشان مي دهد، پذيرفتني نيست.

اظهار نظرهاي نسنجيده – نه لزوما غلط - در مقوله حجاب در روزهاي اخير موجي از اعتراضات نوشتاري و گفتاري را رقم زده است، گرچه گاه فرم اداي کلمات يا واژه هاي مصروف براي انتقال يک مفهوم، سوء برداشت هايي را ايجاد مي کند که منظور واقعي گوينده را تحت الشعاع قرار مي دهد و انتقادات غير منصفانه اي به دنبال مي آورد.

اهداي نشان درجه يک هنري که شرط احراز آن تلاش در جهت «پيرايش جامعه از فرهنگ منحط بيگانه» و «گسترش فرهنگ غني ايراني اسلامي» است به فردي که  با چند تن از جاسوسان شناخته شده و خادمان اسرائيل و امريکا در ارتباط بود و در دوران تصدي مدير عاملي خانه سينما در دوران اصلاحات از رهبران كودتاي مخملي اروپاي شرقي دعوت به عمل آورده و منش و مشي سياسيش با آنها هماهنگ بوده است، چه مفهومي مي تواند داشته باشد؟

همچنين انتخاب يک عكاس ضدانقلاب و همكار رسانه هاي اپوزيسيون برانداز براي دريافت نشان درجه يک هنري چه توجيه عاقلانه اي دارد؟ جالب اينجاست که اين فرد از قبول نشان امتناع کرده و علت آن را نيز زنداني شدن دوستان و همكاران جاسوسش توسط جمهوري اسلامي ذکر کرده است و در جواب دعوتنامه وزارت ارشاد نوشته است که اشتياقي براي اينکه چنين نشاني را در كارنامه اش داشته باشد، ندارد.

برگزاري برخي جشنواره ها بدون نظارت کافي از سوي مسئولان و با تساهل و چشم پوشي بر خطاهاي گاه عمدي آشکار و تسامح در برخورد قانوني توجيه قابل دفاع و محکمه پسندي ندارد و به اعتراضات ايراد شده پاسخي ارائه نمي شود.

در دهن کجي ديگري به هنجارهاي مذهبي و سياسي، فيلم هايي مجوز اکران دريافت مي کنند که شبهات وارد بر آنها رفع نشده و يا از هنرپيشه هايي مورد استقبال قرار مي گيرند که اظهارات گستاخانه اي در رسانه هاي خارجي عليه نظام ايراد کرده اند و براي خوشايند عده اي که در عناد آنها با نظام ترديدي وجود ندارد آبروي کشورشان را معامله مي کنند و دين را با حرکات سخيف خود به تمسخر مي گيرند.

تحمل چنين هنجار شکني هايي از دولتي که شعار دفاع از ارزش ها و بازگشت به هنجارها را سر مي دهد، ناممکن است.

2- به کار گيري برخي از عناصر مسئله دار در دولت که خطاهاي ايدئولوژيک آشکاري دارند و دخالت ناشيانه در امور مذهبي و اظهارات سياسي پرهزينه آنها سرخوردگي دوستداران دولت را فراهم مي آورد و يا به کارگيري افرادي که کاراکتر اقتصادي قابل دفاعي ندارند و حضور آنها بدون پاسخ اقناع کننده اي همچنان ادامه دارد، به اعتبار دولت صدمه زده است. عمده انتقادات از دولت در اين مورد به سبب بي اعتنايي به ولايت و پاس نداشتن ارزش اعتماد مردم است که از ناحيه انتصابات شبهه برانگيز، متجلي شده است.

برخي معتقدند اين همه سماجت در به کارگيري افراد مسئله دار(يا حداقل رفع اتهام نشده) و دردسرساز براي دولت، با وجود تذکرات مکرر و درخواست هاي متواضعانه و ملاطفت آميز يا عتاب آلود، به اعتبار پشتوانه مردمي است که دولت از راي 25 ميليوني براي خود قائل است.

اگر چنين تصوري در اذهان برخي از مجموعه دولت شکل گرفته باشد بايد گفت توهميست که از ناحيه عدم شناخت و تحليل درست حوادث و جريانات شکل گرفته مردمي و غرور کاذب ناشي از محبوبيت، پديد آمده است.

جمعيت ميليوني که در 9 دي خيابان هاي ايران را با عطر قدومشان معطر کردند يکپارچه به حمايت از مقامي که نوک حمله همه هجمه هاي چند ماهه پس از انتخابات بود، اخلاص و ارادت خود را به صحنه آورد. شعارهايي که با شور و حرارت انقلابي در فضا طنين انداز شده بود و تمثال هايي که در دست مريدان حمل مي شد شاهد بارزي بر حمايت ملت از ولايت و اولويت داشتن ولايت در ديدگاه مردم است.

ملت به خوبي دريافته بود انتخابات رياست جمهوري و هجمه هاي مستمر به شخص رئيس جمهور بهانه اي براي حمله به ولايت بود. چيزي که در اعترافات برخي زندانيان اغتشاشات نيز به خوبي مشهود بود.

به همين سبب است که مي بينيم در 9 دي نه شعار قابل توجهي در حمايت از شخص رئيس جمهور سر داده مي شود نه تصويري از او زينت بخش خيابان هاست. مردم سپر تيرهايي شده بودند که ولايت را نشانه گرفته بود.

البته اين حقيقت که برخي از راي دهندگان اعتقادي به ولايت ندارند، از ديدگاه مذهبي برخوردار نيستند، متعلق به جامعه سکولارند و رئيس جمهور منتخب را صرفا به علت مشي عدالت طلبانه و مبارزه با رانت خواري وايستادگي و جسارت در برابر اليگارشي قدرت و ثروت انتخاب کرده اند غير قابل انکار است. اما اينکه اکثريت راي دهندگان را به اين جريان نسبت دهيم دور از انصاف و واقع بيني و تحليل صحيح موقعيت و اهانت به ملت مومن ولايت مدار است.

قاطبه ملت بارها اثبات کرده است ولايت حرف اول در کتاب موضع گيري هاي سياسي اوست.

مصالح نظام و ملت اقتضا مي کند رئيس دولت با لحاظ کردن توصيه هاي دوستانه و دور کردن برخي عناصر مشکوک از دولت قدم هاي بلندي براي آرامش بخشي به نگراني هاي جامعه و جواب دندان شکني به دشمنان فرصت طلب بدهد و مصالح کشور را بر خواست هاي شخصي - حتي اگر به حق باشد-  ترجيح دهد.

3- برخي دوستان کم خرد يا حسود گاه به عنوان انتقادات سازنده جهت تقويت دولت چنان نقايص کوچک و قابل اغماض را در بوق مي کنند و گاه اتهامات اثبات نشده و وهم آلود را چنان بي مهابا نثار خادمان ملت مي کنند و وجهه دولت را در انظار نامحرمان درهم مي شکنند که نه تنها به اصلاح معايب دولت نمي انجامد بلکه اسباب بيداري گروهي فرصت طلب را فراهم مي کند که در عناد با دولت و نظام از رفتار ناشيانه و کودکانه دوستاني که گل به دروازه خودي مي زنند به قدر کفايت بهره مي برند.

اظهار نظر بدون سنجش عواقب گفته ها آن هم به بهانه شجاعت در بيان حقايق و خودفريبي اداي تکليف، بدون لحاظ کردن مصالح ملي و بين المللي، هم مسير شدن با دشمن و تدارک سوژه براي مخالفين و آب به آسياب دشمن ريختن است.

هجمه ها و فشارهايي که پس از يک افشاگري ناشيانه و خالي از مصلحت بر دولت وارد مي شود نه تنها کمکي به اصلاح معايب نمي کند بلکه حاشيه سازي هاي پيرامون آن، انرژي براي انجام درست امور را از دولت سلب مي کند و تحت فشارهاي داخلي و جوسازي هاي خارجي و داخلي، رسالت دولت بر زمين مي ماند.

4- اختلاف مجلس با دولت بر سر موضوعات مختلف که گاه شائبه لجبازي هاي جناحي را تداعي مي کند کانال ديگريست که انرژي دولت را بيهوده هدر مي دهد.

رهبر معظم انقلاب در همين زمينه بارها تذکر داده و انتظار همکاري هرچه بيشتر قواي مختلف براي پيشرفت کار دولت را ياداوري کرده اند:

«محور کار و عمل در کشور و نماد داخلي و خارجي نظام جمهوري اسلامي، عمدتاً قوه‌ مجريه است. همه بايد به آن کمک کنند و هرگاه دولتي با نشاط بيشتر و همت بالاتر و ارزشگرايي قويتر در صحنه است اين کمک بايد مضاعف گردد. متقابلاً دولت بايد مجلس قانونگذاري را رهنماي عمل خود بداند و به قوانين مجلس، يکسره پاي‌بند باشد و از آن تخلف نکند.

برسر دو راهي‌هاي اختلاف‌نظر کارشناساني از دو طرف، گره را بگشايند و راه درست را پيش‌پاي هر دو طرف باز کنند. ايجاد اختلاف ميان قوا و رخنه در بافت يکپارچه مجموعه قواي سه‌گانه که فرماندهي کل کشور را برعهده دارند، از آرزوهاي بزرگ و ديرينه دشمنان اسلام و ملت ايران است که گاه علناً و هم‌اکنون به‌طورغيرعلني اما کاملاً جدي پيگيري مي‌شود و بايد مراقب آن بود.»

اينگونه تعارض با دولت و در تنگنا قرار دادن دولت از سوي مجلسيان- همچنانکه رهبر معظم انقلاب بيان فرموده اند-  مطمئنا مقدمه فعاليت تخريبي اپوزيسيون را فراهم مي کند.

مطابق آنچه برخي منابع خبري موثق نقل کرده اند، جريان فتنه يکي از راهکارهاي تقابل با نظام را دامن زدن به اختلافات بين مسئولن قوا و تخريب فضا به نفع تفرقه و اختلاف ارزيابي نموده و براي نيل به اين مقصود تلاش مي کند، تا آنجا كه يكي از همراهان جريان فتنه در جلسه اي، به مديريت کردن اختلاف افکني و تشديد تنازعات بين لاريجاني و احمدي نژاد اذعان کرده است.

5- داستان هدفمند کردن يارانه ها با تحليل هاي متعدد و متناقضي همراه شده است. با اينکه نفس کار ارزشمند و پسنديده است اما برخي عناصر معلوم الحال که مقاصد خود را در ناکارامد نشان دادن دولت و القاء بحران اقتصادي و بال و پر دادن به داستان طولاني «اعمال شيوه هاي غيرکارشناسانه در دولت»، جستجو مي کنند و انتقام شکست خود از آراء ملت را در سنگ اندازي بر سر راه منتخب ملت مي دانند شانتاژ تبليغاتي گسترده اي را عليه اين طرح به راه انداخته اند و با تبليغات دروغين و التهاب آفريني بيهوده سعي در تشويش ذهنيت مردم نسبت به اين برنامه و اخلال در اجراي آن دارند.

يکي از سران موثر جبهه دوم خرداد با بررسي وضعيت سياسي کشور، فرصتهايي را براي احياي جريان اصلاحات برشمرده است.

وي اولين فرصت را اجرايي شدن «طرح هدفمند کردن يارانه ها» بيان کرده و گفته است اين فرصت مهم با توجه به تبعاتي که مي تواند داشته باشد زمينه ساز ورود ما به مديريت عرصه اجتماعي و نارضايتي ها در اين زمينه خواهد بود.

اين عضو موثر جبهه دوم خرداد بهره گيري از آسيب هاي اجتماعي مترتب بر طرح هدفمند کردن يارانه ها همچون «بيکاري» و «چالش هاي کارگري» را به عنوان فرصت دوم برشمرده و تصريح کرده است، جهت سازي و تحريک اجتماعي بايد در اين صنف با جديت دنبال شود.

همچنين اتاق عمليات رواني فتنه گران، پس از جلسات مختلف، جديدترين دستورالعمل را جهت تائيد براي يکي از کانديداهاي اصلاح طلبان در دهمين دوره انتخابات رياست جمهوري ارسال کرده است.

در اين دستورالعمل که اساس آن مقابله با نظام جمهوري اسلامي است به «درآميختن فشارهاي داخلي و خارجي» عليه حاکميت تصريح نموده است.

برخي محورهاي اين دستورالعمل عبارتند از:

الف) مشکلات اقتصادي و معيشتي دائما طرح و ياس از حاکميت تبليغ شود
ب) تضعيف و کوچک نمايي دستاوردهاي صنعتي، اقتصادي و علمي ايران
ج) تلاش مضاعف براي عدم موفقيت در اجراي طرح هدفمند کردن يارانه ها
د) طرح ايده دولت هراسي و ترويج غير مطمئن و کارشناسي نبودن تصميمات دولت

6- تحريم هاي بين المللي تفاسير چند گانه اي را در درون کشور به دنبال داشته است. گروهي از گسترده تر شدن آن ابراز نگراني مي کنند و ادامه تحريم و گستردگي ابعاد آن را به زيان پيشرفت کشور و فراتر از آن، مانعي بر سر راه زندگي عادي مردم مي دانند.

اما دولت محترم و انقلابي، رهبري حکيم انقلاب و بسياري از نيروهاي مومن و اميدوار و قاطبه ملت در تبعيت از ولايت، تحريم ها را با جان و دل مي پذيرند و آن را توفيق اجباري براي خود کفايي و نفي وابستگي ها و نيل پيش از موعد به استقلال مي دانند.

در اين بين گروهي که انواع راه ها را براي انتقام از مردم آزموده اند و از هر رخداد تازه در کشور براي بهره برداري هاي سياسي سود مي جويند باز هم دست به کار شده و به تضعيف دولت و محول کردن تحريم به تصميمات خطاي دولت و سياست خارجي تهاجمي پرداخته اند و با بزرگ جلوه دادن تحريم و تحليل هاي مخرب، سعي در القاء نگراني در مردم و معترض تراشي براي دولت دارند.

موسوي همچون گذشته مبحث تحريم‌ها را ناشي از ماجراجويي در سياست خارجي کشور ارزيابي کرد، اما در ادامه با چرخش 180 درجه‌اي از اين سخن،‌ بيانيه اخير تهران و موفقيت مهم ايران در ديپلماسي جهاني را که با حمايت شخصيت‌ها و جناح‌هاي مختلف چپ و راست مواجه شده به قرارداد ترکمنچاي تشبيه کرد.

محمد خاتمي و مير حسين در ديدار 15 تير ماه 89 با يکديگر ضمن تأکيد بر اينکه بي ترديد ملت بزرگ ايران اجازه دخالت در امور داخلي خود را به هيچ کس و هيچ قدرتي نخواهند داد و با تصريح به اينکه هيچ سياست و رفتار تحريک آميز و نسنجيده و ماجراجويانه اي که بهانه اي براي لطمه زدن به منافع کشور و امنيت ملي قلمداد شود از سوي هيچ کس پذيرفته نيست تلويحا دولت را مسئول تحريم هاي اعمال شده قلمداد کردند.

جالب آن است که دشمنان خارجي نظام خود اذعان مي کنند که تحريم ها به عنوان راهي براي حمايت از فتنه گران و کمک به آنها و تقويت روحيه آنها براي ادامه تقابل با نظام در مشي براندازانه اعمال مي شود.

و اما دست آخر اينکه به هر حال آنچه مسلم است اين است که تقابل شکست خوردگان، به بهانه هاي مختلف ادامه دارد و حسن نيت در رفتار انتقادي آنها نسبت به دولت وجود ندارد و اميد اصلاح رفتار از سوي آنان نمي رود اما دوستان ناآگاه دولت و دلسوزان نظام با تعديل رفتار خود و درک مصالح کشور مي توانند ضمن ياري رساندن به اجراي منويات دولت خدمتگزار به اصلاح معايب آن نيز بپردازند.

در اين بين وظيفه عناصر درون دولت و شخص رياست جمهور براي ترميم نواقص و حرکت براساس منافع ملي و حفظ هويت عدالتخواهانه و دور ماندن از شائبه ترجيح روابط بر ضوابط قانوني و ملي، مهم و تعيين کننده است./انتهاي پيام/