27 شعبان؛ روز نزول عذاب بر قوم عاد

گروه معارف «شبکه خبر دانشجو»، قوم هود(عليه السلام) سيزده قبيله بودند كه در سرزمين احقاف زندگى مى كردند و به جهت اينكه نسبشان به عاد مى رسيد به قوم عاد موسوم شده بودند.

پس از اينكه چهل سال از عمر هود(عليه السلام) گذشت، از طرف خداوند مأمور شد كه قوم خود را به توحيد دعوت كند. هود(عليه السلام) گفت: من پيغمبر شما هستم كه به نزدتان آمده ام، دست از پرستش بتها بر داريد، آنها همين كه اين حرف را از وى شنيدند، به ايشان حمله كردند و او را به حدّى زدند كه بيهوش شد.

وقتى هود(عليه السلام) به هوش آمد، گفت: پروردگارا! من مأموريت خود را انجام دادم. در اين هنگام جبرئيل نازل شد و عرض كرد: اى هود! خداوند دستور مى دهد، به كار خود ادامه ده. خداوند ترس و رعبى از تو در دل آنها بيفكند كه ديگر قادر به آزار و كتك زدن نباشند.

هود دوباره به ارشاد مردم پرداخت، ولى به حرف او گوش نمى دادند و پندهاى او را نمى پذيرفتند، تا اينكه خداوند عذاب نازل فرمود. ابر سياهى از گوشه افق پديدار شد، ناگهان باد وزيدن گرفت و هفت شب و هشت روز با همان شدت و سرماى پى در پى بر آنها وزيد و همه را به مجسمه هاى بى جان تبديل كرد.

هود پس از نابودى قوم عاد به حضرموت آمد و در نزديكى شهرى به نام تريم سكونت كرد و در آنجا عمر خود را بسر برد تا اينكه در سن 460 سالگى از دنيا رحلت نمود و در حضرموت مدفون شد.(1)

1-حوادث الايام، صفحه 174.

/انتهاي پيام/