شب خيز كه عاشقان به شب راز كنند.....
گروه معارف «شبکه خبر دانشجو»، با اين كه نماز شب، از نمازهاى نافله و مستحب است، ولى كراراً در قرآن مجيد به آن اشاره شده، و اين نشانه اهميت فوقالعاده آن مىباشد، تا آنجا كه قرآن، آن را وسيله وصول به «مقام محمود» «اسراء، آيه 79» و «مايه روشنى چشم» « الم سجده، آيه 17» شمرده است.
در روايات اسلامى نيز، فوقالعاده روى اين راز و نياز شبانه و بيدارى در سحرگاهان تكيه شده است:
در يك جا پيامبر(ص) آن را كفاره گناهان مىشمرد و مىفرمايد: «سه چيز است كه كفاره گناهان است، يكى از آنها تهجد در شب است در حالى كه مردم در خوابند». «وسائل الشيعه، جلد 5، صفحه 273»
در حديث ديگرى از رسول خدا(ص) آمده است: شريفان امت من حاملان قرآنند و اصحاب عبادتهاى شبانه. «همان»
و باز در حديث ديگرى در وصاياى آن حضرت به على(ع) آمده است كه چهار مرتبه تكرار فرمود: «نماز شب را هرگز ترك مكن. «همان»
و از امام صادق(ع) در تفسير آيه مورد بحث (كانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ) چنين نقل شده: كمتر شبى بر آنها مىگذشت كه بيدار نشوند و عبادت نكنند. «همان»
باز در حديث ديگرى آمده پيامبر(ص) فرمود: دو ركعت نماز در دل شب، از دنيا و آنچه در آن است نزد من محبوبتر است!. « بحار الانوار»، جلد 87»
و نيز در حديثى مىخوانيم كه امام صادق عليه السلام به «سليمان ديلمى» (يكى از يارانش) فرمود: قيام شب را براى عبادت فراموش مكن، مغبون است كسى كه از قيام شبانه محروم گردد. «همان»
البته، روايات در اين زمينه بسيار است، و تعبيرات فوقالعاده جالبى در آنها ديده مىشود، مخصوصاً نماز شب به عنوان يك وسيله مؤثر براى آمرزش گناهان، بيدارى فكر و انديشه، روشنائى دل، و جلب رزق و روزى فراوان و تندرستى معرفى شده است.
/انتهاي پيام/