استفتاءاتي در مورد روزه از آيت الله نوري همداني
گروه معارف «شبکه خبر دانشجو»، آيت الله نوري همداني به سوالاتي در مورد روزه پاسخ مي دهند:
پزشکان مريضي را از روزه گرفتن منع ميکنند ولي خود شخص ميداند که روزه براي او ضرر ندارد، چنين مريضي چه بايد بکند؟
ج: اگر گفتار پزشکان حتي احتمال ضرر که خوف ضرر است را در او ايجاد نکند روزهاش صحيح است و بايد روزه بگيرد.
آيا چرک گلو روزه را باطل ميکند؟
ج: اگر در قسمت بالاي گلو است که ميتواند بدون مشقّت آن را به فضاي دهن بياورد و بيرون بريزد باطل ميکند واگرنه باطل نميکند.
استفاده از آمپولهايي که به جاي غذا به کار ميرود براي روزه دار چه حکمي دارد؟
ج: آمپول مطلقاً روزه را باطل نميکند.
آيا بودن وسايل غير خوراکي مثل وسايل دندانپزشکي در دهان باعث بطلان روزه ميشود؟
ج: اگر خون که احياناً در اين قبيل موارد در دهان بوجود ميآيد و يا آب که داخل فضاي دهان ميشود را فرود نبرد روزهاش باطل نميشود.
برخي از بيماران مبتلا به آسم مجبور به استفاده از اسپري سالبوتامبول و... براي باز کردن راه تنفسي ميباشند حکم روزه اين دسته بيماران چيست؟
ج: با اکتفا به مقدار ضرورت، روزهاش صحيح است.
تنقيه ضروري با چيز روان براي بيماري که هيچ منع ديگري براي روزه داري ندارد چه حکمي دارد؟
ج: تنقيه با چيز روان هرچند از روي ضرورت هم باشد روزه را باطل ميکند.
کساني که معتاد به دخانيات (سيگار، قليان) و حتّي مواد مخدّرند (ترياک و اين گونه چيزها) آيا در حالت روزه ميتواند به مقدار ضرورت استفاده نمايند و مبطل روزه نيست؟
ج: نميتوانند.
سيگار کشيدن و استفاده از مواد مخدر مانند ترياک و غيره شرعا چه صورتي دارد؟
ج : استفاده از مواد مخدر حرام و سيگار نيز اگر مضر باشد حرام است .
آيا حنا گذاشتن به سر و دست و يا ماليدن روغن به بدن يا کرم يا براي زخم دست و پا دواي مرهم و غير آن گذاشتن آيا موجب بطلان روزه ميشود؟
ج: موجب بطلان نميشود.
اگر کسي در ماه مبارک رمضان قبل از اذان صبح از خواب بيدار شود و در خواب محتلم شده باشد و امکان غسل کردن نداشته باشد حکم روزه اين روز فرد چيست؟
ج: قبل از طلوع فجر بايد تيمم بدل از غسل بجا بيآورد در اين صورت روزهاش صحيح است.
آيا دارو ريختن مانند قطره چشم به هنگام روزه باعث باطل شده روزه ميگردد؟
ج: اگر به فضاي دهان نرسد روزه را باطل نميکند.
شخصي صائم در ايّام ماه مبارک رمضان زير دوش ميرود تا غسل انجام دهد فشار دوش اگر به اندازهاي زياد باشد که تمام سر و گردن را فرا گيرد آيا روزه را باطل ميکند؟
ج: روزهاش صحيح است.
زني که چندين سال يا حامله يا مرضعه بوده و نتوانسته روزه بگيرد و روزه براي او و يا بچهاش ضرر داشته است تکليف او چيست؟ حتّي از خودش مال ندارد کفاره روزه را بدهد و آيا استمرار مرضعه يا حامله هم حکم مريض مستمر را دارد که قضاي سال آخر را بگيرد يا حکم فرق ميکند؟
ج: در فرض سؤال قضاي سالهاي قبل ساقط است و فقط اگر ضرر ندارد قضاي سال آخر را بگيرد ولي هر وقت تمکّن پيدا کرد کفّاره روزههاي سالهاي قبل را بدهد.
اگر شخصي در ماه مبارک رمضان از خواب بيدار شود و غذا بخورد سپس متوجه بشود که از وقت اذان صبح گذشته است آيا روزه اين فرد صحيح است؟
ج: روزهاش صحيح است در عين حال قضاي آن روز هم بر او واجب است.
آيا انساني که خود روزه قضا دارد ميتواند قضاي روزه واجب ميّت را بگيرد؟
ج: نميتواند.
اين جانب در سال 1361 مدتي از ماه مبارک رمضان را در جبهه حقّ عليه باطل بودم و نتوانستم روزه بگيرم از طرف خانواده در خصوص سنّم اختلاف نظر است دقيقاً نميدانم در آن ايّام مکلّف بودهام يا خير. تکليف روزه فوت شده چيست؟
ج: چون مکلّف بودن جنابعالي در آن تاريخ مشکوک است قضاي آن روزهها واجب نيست.
يک نفر در ماه رمضان به سبب فعل حرام روزهاش را باطل کرده و نميدانسته که آيا به سبب اين فعل حرام روزه باطل ميشود يا خير؟ حالا چه وظيفهاي دارد؟
ج: اگر جاهل مقصر است بنابر احتياط بايد علاوه بر اين که روزه را قضا نمايد، کفاره جمع انجام بدهد يعني به شصت فقير به هر يک، يک مدّ گندم يا جو يا قيمت آنها را بدهد و دو ماه پي در پي هم روزه بگيرد.
دختر و پسري که ميدانستند روزه واجب است ليکن اولياء از روي جهالت و دلسوزي که: در اين سن تو روزه برايت واجب نيست، مانع از گرفتن روزه آنها ميشدند، خود آنها هم اهل مسئله نبودند، وظيفه در اين مورد چيست؟ با توجه به اينکه اکنون قادر بر اداء کفاره نميباشند ؟
ج: در اين مورد فقط قضا واجب است.
آيا زن ميتواند در ايّام ماه مبارک رمضان به خاطر اينکه روزه خود را تمام بگيرد و قضاء روزه بر گردنش نباشد به خاطر عادت ماهيانه که به او دست ميدهد از قرص ضدّ حاملگي استفاده نمايد؟و همچنين درباره روزه مستحبّي و نذر چطور؟
ج: در صورتي که آن قرص مضرّ نباشد و پس از استفاده از آن در موقع عادت ماهانه هيچ اثري از خون مشاهده نشود اشکال ندارد.
شخصي در اثر بيماري و يا به واسطه بي توجهي روزه خود را عمداً خورده و الآن متوجه شده که اشتباه بزرگي را مرتکب شده است و براي کفاره خود هر روزي 60 مسکين را بايد اطعام بدهد و ميسّر برايش نيست، ولي دختري دارد که داراي چند فرزند است و در شهرستان زندگي ميکند و هر سال يکي دو ماه به خانه پدر ميآيد آيا ميتواند که مخارجات آنها را به جاي کفارات خود حساب کند يا خير؟
ج: در صورتي که در اثر بيماري که روزه مضر بوده است روزه خود را خورده است و يا بدون توجه بوده که متلفت نبوده است که خوردن روزه عمداً کفّاره دارد، کفّاره واجب نيست و فقط قضاي روزه بر او واجب است و حساب کردن مخارج دختر و فرزندان دختر از کفّاره روزه که در فوق مرقوم داشتهايد صحيح نيست.
/انتهاي پيام/