روزهدار دو شادى دارد
گروه معارف «شبکه خبر دانشجو»، ابن عباس از پيامبر خدا(ص) نقل مىكند كه فرمود: خداوند مىفرمايد: هر كارى كه فرزند آدم انجام دهد براى خود اوست، جز روزه گرفتن كه براى من است و من خود پاداش آن هستم. روزه سپر بنده مؤمن در روز قيامت است، همان گونه كه يكى از شما در دنيا سلاح خود را نگاه مىدارد. و بوى دهان روزهدار نزد خداوند، پاكيزهتر از بوى مشك است و روزهدار دو بار شاد مىشود: هنگامى كه افطار مىكند و مىخورد و مىآشامد و هنگامى كه با من ملاقات مىكند و من او را وارد بهشت مىكنم.(الخصال)
امام صادق(ع) فرمود: روزهدار دو شادى دارد: يكى شادى موقع افطار، و ديگر شادى موقع ملاقات پروردگار.
دعاى پيامبر(ص) موقع افطار
رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله چون افطار مىكرد، مىگفت: «خدايا براى تو روزه گرفتيم، و با روزى تو افطار كرديم، پس روزه ما را قبول فرما»- آرى- تشنگى سپرى شد و رگهاى بدن با افطار كردن پر شد، و اجر و مزد آن باقى ماند.! مؤلف: در عده زيادى از روايات، دعائى نزديك به اين معنى ذكر شده است.(سنن النبى صلى الله عليه و آله)
/انتهاي پيام/