چگونه فرزندي متخلق به اخلاق حسنه داشته باشيم؟

گروه معارف «شبکه خبر دانشجو»، آيت الله حائري شيرازي در كتاب راه رشد خود مي نويسد:

اگر بَرآنيد تا فرزندي پاک، مؤمن، متشخّص، و متخلّق به اخلاق حسنه داشته باشيد، سعي کنيد به فرزندانتان "مسووليت" بدهيد،

و بعد، از آنان مسووليت بخواهيد،

و بدانيد که اين کار، کودکان را متشخص بار مي آورد.

و احساس مي کنند، که بقدري مهم و ارزشمند هستند، که به آنان مسووليت واگذار مي گردد.

کودکان بايد احساس "شخصيت" کنند،

کسي که احساس شخصيت مي کند با شدت تمام خود را کنترل مي کند، و سعي مي کند کاري نکند که شخصيت او آسيب بييند، و يا لکه دار شود. وقتي که کودکان، احساس شخصيت نکنند، کم کم بي عار مي شوند؛

يعني "بي تفاوت" مي گردند،

چه از آنان تعريف کنيد يا سرزنش نماييد، در هر دو حالت، بي تفاوت خواهند بود، و بدون هيچ عکس العمل.

حتي اگر ايشان را مورد توبيخ يا ضرب و شتم هم قرار دهيد باز، هيچ گونه عکس العملي نشان نخواند داد،

و اين حالت، بسيار خطرناک است،

چون وقتي انسان نسبت به همه  چيز بي تفاوت بود، ديگر، مشکل است وي را اصلاح نمود،

زيرا اگر کار خوبي انجام داد، و او را تشويق نموديد، نسبت به تشويق، هيچ احساسي ازخود بروز نخواهد داد،

و اگر کار خلافي انجام داد، و او را سرزنش نموديد، باز بي تفاوت خواهد بود.

برخي از والدين مي گويند وقتي فرزندمان را به خاطر کار زشتي که انجام داده است سرزنش مي کنيم، عصباني مي شود، و از خود دفاع مي کند، بايد عرض کنم که اين بسيار خوب است، و نبايد والدين از اين امر ناراحت بشوند،

چون اين حالت نشان مي دهد که کودک شما چيزهايي را مي فهمد و حس مي کند،

و خوبي و بدي را تشخيص مي دهد، و اين، صفتي بسيار خوب و مثبت است.

اگر کودکي حساسيت خود را از دست بدهد اثري بسيار منفي دارد،

مثلا، فرض کنيد شما وقتي براي اولين بار دستتان به ديگ داغ مي خورد، دست شما تاول مي زند، و زخم مي شود، و بار دوّم که دست شما با ديگ تماس پيدا کرد، تاول و زخم کمتري ظاهر مي شود، و در اثر تکرار اين کار، يک قشر مرده اي از پوست پديد مي آيد، و بر روي پوست نازک قبلي قرار مي گيرد، تا جايي که ديگر اين پوست ضخيم نمي سوزد، و اگر دست شما به ديگ داغ بخورد چندان اثر ملموسي احساس نمي کنيد؛

چون حساسيت انسان کم کم از بين مي رود.

يک کودک نيز چنين است،

وقتي طوري تربيت شود که حساسيت او از بين برود، ديگر تربيت پذير نيست و بسيار مشکل مي توان به او چيزي را تفهيم کرد.

بعضي از والدين طوري با کودکانشان رفتار کرده اند که وقتي از کودک مي خواهند که براي آنان کاري انجام دهد حتماً بايد چند تا ناسزا هم به طرف او حواله کنند و الاّ فرمانشان اجرا نمي شود.

و بچه را طوري بار آورده اند که اگر روزي چند ناسزا از سوي والدين نشنوند، گويي دنبال کار نمي رود، و سر به راه نمي شود،

اين، بدترين نوع تربيتي است که والدين آگاهانه يا نا آگاهانه در حق اولاد خود روا مي دادند.

/انتهاي پيام/