مهموني امام خامنه اي

به گزارش گروه پاتوق شيشه اي «شبکه خبر دانشجو»، نويسنده وبلاگ «يه منتظر» در آخرين مطلب خود نوشته است:

بسم الله...

هر جور بود خود را رساندم با تاخير به بيت امام ، نايب الزياره بودم از جانب دوستانم که نتوانسته بودند بيايند – اينجا که دوبار بيشتر بازرسي نکردند اگر صد بار هم بازرسي مي کردند مي ارزيد به ديدن جمال امام خامنه اي.

مثل کلاس اوليها نوعي استرس داشتم اما صميمت و مهرباني معلم اين کلاس و مدرسه آرامم کرد.

در اين نوع ديدارها با امام طيفهاي مختلف حضور دارند:

مدعوين که بايد سختي نشستن روي موکتهاي فيروزه اي و گرماي سالن را تحمل کنند. برخي از اينها براي صحبت پشت تريبون مي روند و سختي صحبت درمحضر امام هم به سختي قبلي افزوده مي شود.

چند نفري به عنوان محافظ امام در کنار ايشان مي ايستند که بايد سختي سرپا ايستادن را تحمل کنند که البته شيفتي عوض مي شوند.

عوامل تدارکات بيت هم هستند از کفشداري تا مسوولين پذيرايي به نوبه خود زحمت مي کشند که البته وظيفه شان است که کاش من جاي آنها بودم.

اما در اين بين يک نفر ديگر همه سختيها را بايد به جان بخرد مثل مهمانان از اول بر روي يک صندلي نه چندان راحت تا آخر بنشينند و تکان نخورد حتي نمي تواند به قولي از اين پا به آن پا شوند حتي بيرون هم نمي توانند بروند تا مثل محافظان کمي استراحت کنند يک الي 6 ساعت متوالي بايد حواسشان کاملا جمع باشد و ضمن مديريت جلسه روبروي حضار هم صحبتهاي ايشان را بشنود به دقت هم برعکس مخاطبين که حداکثر 10 دقيقه صحبت مي کنند بيش از يک ساعت بايد براي حضار سخنراني بفرمايند و جواب سوالها را بدهند. او کسي نيست جز امام خامنه اي.

آخ بميرم و فدايش گردم اگر امام من روزه هم باشند و در اثر صحبت زياد صدايشان بگيرد.

امام من اينها که برايش سختي نيست اينها براي ما جوونا سختيه. امام من مرد روزهاي بزرگ و سختي مثل 8 سال دفاع مقدس و 8 ماه دفاع نرم است. اين فرق امام و ماموم است./انتهاي پيام/