نزول صحيفه به حضرت ادريس(ع)

گروه معارف «شبكه خبر دانشجو»؛ حضرت ادريس(ع) به پنج پشت به حضرت آدم(ع) مى رسد، با اين ترتيب: ادريس بن الياذر بن مهلائيل بن قينان بن انوش بن شيث بن آدم. نام حضرت ادريس «اخنوخ» بود كه از كثرت تدريس به او ادريس مى گفتند. در كتب يونانيان نام ايشان را «هرمس» نوشته اند.

ادريس(ع) دوستى داشت به نام اسقيلينوس، وى از حضرت ادريس(ع) حكمت و شريعت آموخت و عالمى زاهد و متقى و مستجاب الدعوة بود، زمانيكه حضرت ادريس(عليه السلام) به مقام رَفَعْناهُ مَكاناً عَليّاً رسيد، وى از دورى حضرت بسيار غمگين شد، و مجسمه حضرت ادريس را براى تسلى خاطر خود ساخت، پس از مدتى ايشان فوت كرد.

مردم در منزلش آن مجسمه را يافتند، در اين هنگام شيطان به نزد آنها آمد و گفت: علت اينكه ادريس(ع) مستجاب الدعوة شد، پرستش همين صورت بود و اسقيلينوس نيز به سبب پرستش همين صورت مستجاب الدعوة شده بود، اين گونه بود كه مردم به عبادت بتها پرداختند.

نوشته اند اولين كسى كه خط نوشت و از علم حساب سخن گفت و ميزانها و پيمانه ها را وضع كرد و خياطى نمود حضرت ادريس بود، در تفسير منهج الصادقين آمده حضرت ادريس(عليه السلام) صد سال بعد از حضرت آدم متولد شده و اولين كسى است كه از علم نجوم سخن گفت.(1)

1-حوادث الايام، صفحه 222.

/انتهاي پيام/