جنگ حنين

گروه معارف «شبكه خبر دانشجو»؛ جنگ حنين در چهارم شوّال سال هشتم هجرى قمرى اتفاق افتاد ولى شيخ بهائى(رحمه الله) آن را در روز پنجم مى داند.

بعد از فتح مكه اكثر قبائل عرب، مسلمان و مطيع پيامبر(ص) شدند، ولى قبيله هوازن و ثقيف كه مردانى دلاور بودند تمّرد كردند و با هم پيمان بستند كه با پيامبر(ص) جنگ كنند.

مالك بن عوف رئيس هوازن بود، سى هزار نفر جمع نموده و در صحراى وسيعى بين مكه و طائف كه وادى حنين نام دارد جاى گرفتند، از آن طرف رسول اكرم(ص) لشگرى با دوازده هزار نفر فراهم آورد و به سوى حنين نزديك شدند.

نخست خالد بن وليد با جماعتى كه داراى سلاح نبودند خواستند تا از آنان عبور كنند و به حنين برسند، لشكريان هوازن كه در راه كمين كرده بودند، به آنان حمله كردند. آنها نيز به ناچار گريختند، به دنبال آنها مشركينى كه تازه مسلمان شده بودند نيز فرار كردند.

پيغمبر(ص) فرمود: اِلى اَيْنَ اَيّها النّاس «كجا فرار مى كنيد» ولى به جز ده نفر همه رفتند. پيغمبر(ص) با اصحاب اندك حمله نمود، على(ع) بسيارى از شجاعان را دو نيم كرد و پرچمشان را سرنگون ساخت چنانچه مشركين پا به فرار گذاشتند، عباس اصحاب را ندا كرد: يا مَعْشَر النّصار...الخ مسلمانان از عقب كفار تاختند، پيغمبر(ص) مشتى خاك بر آنها پراكند و فرمود: شاهتِ الْوُجُوه.

در اين جنگ از مسلمانان چهار نفر كشته شدند و جنگ به نفع مسلمين خاتمه يافت.(1)

1-حوادث الايام، صفحه 228.

/انتهاي پيام/