جايى كه استغفار پيامبر(ص) نيز سودى ندارد
گروه معارف «شبكه خبر دانشجو»؛ قرآن كريم در آيهى هشتادم سورهى توبه به پيامبر صلى الله عليه و آله خبر مىدهد كه طلب آمرزش براى كافران سودى ندارد و مىفرمايد:
اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لَاتَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِن تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَن يَغْفِرَ اللّهُ لَهُمْ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللّهِ وَرَسُولِهِ وَاللّهُ لَايَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ
براى شان آمرزش بخواهى، يا براى شان آمرزش نخواهى، اگر هفتاد بار براى آنان طلب آمرزش كنى، پس خدا آنان را نمىآمرزد! اين بدان سبب است كه آنان به خدا و فرستادهاش كفر ورزيدند؛ و خدا گروه نافرمانبرداران را راهنمايى نمىكند.
نكتهها و اشارهها
1. «سَبْعين» (: هفتاد) در اين آيه براى بيان كثرت آمده است؛ يعنى بر عدد هفتاد به عنوان يك عدد خاص تأكيد ندارد، بلكه مقصود آن است كه هر قدر براى منافقان طلب آمرزش كنى، باز فايدهاى ندارد.
2. از آيهى فوق استفاده مىشود كه منافقان كفر پيشهاى كه مؤمنان را مسخره مىكردند، چنان گناه سنگينى انجام دادهاند كه با استغفار پيامبر صلى الله عليه و آله نيز نجات نمىيابند.
3. اين آيه به كفر و فسق (و نافرمانى) منافقان به عنوان سبب عدم پذيرش استغفار و شفاعت پيامبر صلى الله عليه و آله اشاره كرده است؛ يعنى منافقان خود قابليت هدايت و آمرزش الهى را ندارند.
آموزهها و پيامها
1. كفر، مانع آمرزش؛ و فسق، مانع هدايت است.
2. اگر مىخواهيد از شفاعت پيامبر و آمرزش الهى بهرهمند شويد، از كفر و نافرمانى دست برداريد.
3. رأفت اسلامى شامل حال منافقان، كافران و فاسقان نمىشود.
/انتهاي پيام/