ساخت نانو لوله هاي معدني زيست سازگار با استفاده از ترکيبات آلي آنزيمي
به گزارش گروه علمي و آموزشي «شبکه خبر دانشجو»، رشد آينده صنعت الکترونيک مستلزم توسعه سريعتر مدارهاي مجتمع، کاهش قيمت و توان مصرفي آنها و همزمان با آن کوچک شدن قطعات مداري است. اين کار، سبک شدن وزن قطعات الکترونيکي که بويژه در دستگاههاي الکترونيکي قابل حمل بسيار حائز اهميت هستند را موجب مي شود.
گروهي از محققان در آمريکا سعي کردهاند با استفاده از نانوليتوگرافي و روشهاي خودساماني، نانولولههاي پروتئينياي را بسازند که از آن به عنوان بلوک سازنده قطعات مداري استفاده کنند؛ به اين ترتيب ميتوان مدارهايي مشابه سيستم هاي زيستي داشت که در آن، اين بلوکهاي سازنده آلي/معدني به شکل منظم و دقيق به صورت ساختارهايي پيچيده و تکرارپذير کنار هم قرار بگيرند و بازدهي بالايي هم داشته باشند.
در اين تحقيق آنها موفق شدند با استفاده از ترکيبات آلي آنزيمي (پپتيدهاي متوالي غنيشده با هيستيدين) نانولولههاي معدني زيستسازگاري را بسازند؛ به اين ترتيب حتي ميتوان زيست نانولولههايي توليد کرد که روکشهاي فلزي يکنواخت و متراکمي از Au,Ag ،Pt,Cu,Ni داشته باشند.
اين محققان در آزمايش خود نانولولههايي پروئيني حاوي ذرات فلزي، نيمهرسانا، نقاط کوانتومي و يا عايق براي ساخت مدارهاي مجتمع پيچيده توليد کردند. اين نانولولهها به راحتي در محلولهاي آبي بيحرکت شده، پس از شناسايي پذيرندهها به راحتي به آنها متصل ميشوند؛ آنها همچنين دريافتهاند که افزودن ساير مولکولهاي معدني از قبيل پرفرينها و فروسينها به اين نانولولههاي پروتئيني موجب افزايش کارايي آنها در کاربردهايي از قبيل حسگرهاي زيستي ميشود.
از اين روش دقيق و مقرون به صرفه ميتوان در نانوالکترونيک، الکترونيک کوانتومي، پيلهاي فوتوولتائيک، باتريها، حافظه ضبطها، زيستحسگرها (تراشههايي از آرايههاي پروتئيني) و الکترونيک اسپيني استفاده کرده، خواص و کارکردهاي جديدي را براي آنها تعريف کرد؛ همچنين ابزارهاي ساخته شده با اين نانولولههاي پپتيدي در مقايسه با الکترونيک مولکولي پايداري بيشتري دارند؛ در نتيجه رايانههاي داراي اين قطعات حتي در شرايط سختتر هم ميتوانند به کار خود ادامه دهند./انتهاي پيام/