مردم ايران اشك كودكان پاكستاني را تاب نمي آورند

به گزارش خبرنگار سياسي «شبكه خبر دانشجو»، در اين بيانيه آمده است:

سپاس خداوند عزيز و رحيم را که ما را در دوراني قرار داد که نعمت هاي بزرگ او را شاهد باشيم و به خود بباليم از اين که در جريان اين نسيم هاي رحمت واسعه پرودگار قرار گرفته ايم.

مشاهده مردمي که بلندي همتشان، سرافرازي قامتشان، صفاي وجودشان و وفاي عهدشان مثال زدني است.

آنگاه که احساس وظيفه کنند با اشاره اي صحنه هاي بديع خلق مي کنند. در مقابله با دشمن جلوه هايي از قدرت و مقاومت و در مصيبت ها جلوه هايي از صبرو رحمت.

و چه خوب آموخته اند و نمايش مي دهند "اشداء علي الکفار" و "رحماء بينهم" بودن را.

همانها که اهانت به قرآن را تاب نمي آورند و فريادهاي الله اکبرشان عالمگير مي شود، اشک آن کودک و آوارگي آن مردم مسلمان را هم تاب نمي آورند و حماسه اي را در کمک به آنان مي آفرينند.

 چندي است که مردم مسلمان کشور همسايه مان پاکستان، دچار محنتي عظيم گشته اند که دل هر انسان آزاده اي را به درد مي آورد. مرگ هزاران انسان و آوارگي بيش از بيست ميليون مسلمان فاجعه اي است که ابعاد آن غيرقابل تصور است. اکنون نزديک 20 روز از پيام کتبي ولي امر مسلمين جهان و 10 روز از سخنان حضرت ايشان در روز عيد فطر در اين رابطه مي گذرد.

 ايشان آن را فوري ترين قضيه براي امت اسلامي خواندند و همگان را به عمل به وظيفه خويش در اين رابطه و ياري اين برادران و خواهران مصيبت‌زده فراخواندند.

 فراخوان کتبي و شفاهي رهبر معظم انقلاب حجت را بر همه تمام کرد، مردم حقا و انصافا به وظيفه خويش عمل کردند اما واقعيت اين است که مسئولين امر و نخبگان با توجه به عمق و ابعاد فاجعه آن گونه که بايد عمل نکردند.

رسانه ملي بسيار دير وارد ماجرا شد. در اين گونه موارد رسانه ملي و ديگر رسانه هاي جريان ساز و تاثيرگذار براي ايجاد دغدغه بايد فعالانه تر عمل مي کردند و با ساخت مستند و گزارشهاي واقعي عمق فاجعه را نشان مي دادند.

براستي آوارگي 20 ميليون نفر يعني جمعيتي معادل يک سوم جمعيت کشورمان فاجعه اي بود که برخوردي جدي تر را مي طلبيد. برخورد رسانه ملي آن برخورد به نسبت انقلابي که در جريان غزه شاهد آن بوديم، نبود.

از ديگر وظايف رسانه ها پوشش خبري کمکهاي ملت شريف ايران به اين مردم رنج کشيده است. نگذاريم بدخواهان از غفلت و سکوت رسانه اي ما در اين باب سوء استفاده کرده و کمکهاي ايرانيان را ناديده بگيرند و موجبات بدبيني مردم مسلمان نسبت به جمهوري اسلامي شوند.

 جامعه فرهنگي و هنري ما چه مي کند؟ آيا در عرصه سينما، تئاتر، تلويزيون، موسيقي و محيطهاي تاثيرگذار ديگر، اين انگيزه براي هيچ کسي ايجاد نشده که با اين قضيه به شکل مسئولانه تري برخورد کند؟ آيا بهتر نيست به جاي خيل عظيم محصولات شبه هنري و گاهي ضد فرهنگي که شاهد توليد آنها هستيم کمي هم به فکر توليد محصولات فرهنگي در راستاي ترويج آرمان هاي انقلاب باشيم؟ گويا جامعه نخبگان کشور ما در طول سالهاي اخير چنان شکافي با بدنه جامعه پيدا کرده اند که قرار نيست در هيچ مسئله اي که عزم ملي و حتي جهاني مي طلبد ورود پيدا کنند.

راستي هنرمندان انقلاب کجايند و چه مي کنند؟ کجايند آناني که براي کشتگان دروغين خود نطق ها مي کردند و بيانيه هاي بلندبالا صادر مي نمودند؟ مصاحبه ها مي کردند و براي تضعيف و فشار بر نظام بر طبل دروغين ادعاهاي واهي مي کوبيدند؟ اما اکنون در اين سکوت مرگبار فرو رفته اند. دريغ از سخني و مصاحبه اي. گويا آنان نه تنها با اسلام و امت اسلامي که حتي با ارزشهاي انساني نيز زاويه دارند که در اين فاجعه عظيم دم بر نمي آورند.

 اگر به قاعده آن بازيگر هاليوودي حتي به ظاهر از انسانيت بهره برده بودند، به گونه اي ديگر عمل مي کردند. پس از تاکيد صريح مقام معظم رهبري اين مسئله آزمون ولايت پذيري براي همه مسئولين و نخبگان است.

 فرماني که بايد بر ديده نهاد و با جديت بيشتري آن را دنبال کرد. بسيج دانشجويي دانشگاه تهران و علوم پزشکي تهران پس از رصد وضعيت موجود لازم مي داند نکاتي را در اين رابطه عرض نمايد:

 1- مهم ترين نياز روزمره آسيب ديدگان اين سيل، نياز به غذاست. امسال که به برکت رحمت الهي سال پرمحصولي براي کشاورزي ايران بوده و با توليد قريب به 14ميليون تن گندم علاوه بر مصرف داخلي، در حال صادر کردن گندم هستيم بياييم بخشي از گندم صادراتي را در داخل کشور تبديل به آرد کرده و به تدريج به پاکستان ارسال نماييم.

 براستي کدام يک رضايت پروردگار را بيشتر جلب مي کند: اينکه گندم را صادر کنيم و درآمد آن عايد کشور شود و يا به مردمي ياري رسانيم که گرسنه اند و نياز فوري دارند؟ بديهي است اين انفاق خيرخواهانه ملت ايران، خيرات و برکات بسيار عظيمي را به جهات مادي و معنوي براي کشورمان در پي خواهد داشت. مَّثَلُ الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِي كُلِّ سُنبُلَةٍ مِّئَةُ حَبَّةٍ وَاللّهُ يُضَاعِفُ لِمَن يَشَاءُ وَاللّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ?بقره261? مَثَل (صدقات‏) كسانى كه اموال خود را در راه خدا انفاق مى‏كنند همانند دانه‏اى است كه هفت خوشه بروياند كه در هر خوشه‏اى صد دانه باشد؛ و خداوند براى هر كس كه بخواهد (آن را) چند برابر مى‏كند، و خداوند گشايشگر داناست‏.

 2- جنبش دانشجويي در طي چند سال گذشته با برگزاري اردوهاي جهادي و خدمت­رساني به مناطق محروم، تجربه اي سترگ در مواجهه با محروميت ها به دست آورده است. خصوصا گروههاي عمراني، پزشکي و کشاورزي که سالها در اين مناطق فعال بوده اند، مي توانند جهت کمک رساني به مردم پاکستان براي همکاري دعوت شوند.

لذا دانشجويان بسيجي، آمادگي خود را جهت اعزام و حضور در منطقه اعلام مي­دارند و از دستگاههاي ذيربط مانند هلال احمر، بسيج مستضعفين و وزارت امورخارجه مي خواهند مقدمات اين اقدام را فراهم نمايند .

 3- به نظر مي­رسد فعلا کمک رساني به مردم پاکستان بيشتر در ارسال غذا و دارو متمرکز شده است. با فرارسيدن فصل سرما اسکان آسيب ديدگان بسيار مهم به نظر مي رسد.

 مي توان از توان جامعه فني و مهندسي کشور در ايجاد سرپناه و اسکان موقت آسيب ديدگان بهره برد. مي توان در برخي از مناطق به ساخت سوله و يا حتي احداث کارخانه توليد چادر اقدام نمود.

4- از دستگاه ديپلماسي کشور انتظار مي رفت در برخورد با فوري ترين قضيه جهان اسلام همانند حمله وحشيانه رژيم صهيونيستي به غزه بسيار فعال تر از اين عمل نمايد.

تشکيل جلسه فوق العاده کنفرانس اسلامي جهت متحد کردن کشورهاي اسلامي و کمک ويژه به مردم سيل زده پاکستان، اعزام نمايندگان ويژه به کشورهاي اسلامي جهت رايزني و تخصيص کمکهاي ويژه آنان به اين امر، دعوت از سفراي کشورهاي اسلامي و غيراسلامي در تهران و ايجاد دغدغه در آنان، طرح بحث در نهادهاي بين المللي از جمله سازمان ملل متحد، اجلاس غيرمتعهدها، اجلاس جي15و... براي اتخاذ تصميمي عاجل مي تواند از موارد پيشنهادي جهت خروج دستگاه ديپلماسي از رکود فعلي باشد.

 بايد توجه داشت که برخورد مسئولانه با اين فاجعه نه تنها از آلام مردم مسلمان پاکستان مي کاهد؛ بلکه فرصتي براي اثبات و به رخ کشيدن توان مسلمين براي برون رفت از بحران هاي پيش آمده و بي نيازي آنان در مقابل مستکبرين دنيا مي باشد. /انتهاي پيام/