فحش دادن حرام است

گروه معارف «شبكه خبر دانشجو»؛آيت الله مظاهري اظهار داشت:

- از گناهان در اسلام فحش دادن به مسلمان است و چون فحش دادن اهانت به مسلمان است، بايد گفت از اين جهت از گناهان کبيره در اسلام است. و آن اقسامي دارد:

الف) فحش دادن ـ نعوذ باللَّه ـ به خداوند متعال يا پيامبر گرامي خاتم الانبيا صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم و ائمه طاهرين عليهم‌السلام و حضرت زهرا عليهاالسلام که اين قسم از فحش علاوه بر اين که فحش دهنده را نجس مي‏کند و حکم کفر بر او مترتب مي‏شود، او را واجب القتل مي‏نمايد، و بر هر کس لازم است او را بکشد اگر مفسده‏اي نداشته باشد.

ب) فحش دادن به انبياي عظام و علماي دين بلکه همه افرادي که منتسب به اسلام مي‏باشند، و گناه اين قسم فحش در حد کفر است، که در روايات آمده است جنگ با خداي متعال است.

ج) فحش دادن به افراد معمولي و بچه‏ها و ديوانه‏هايي که متوجه فحش مي‏شوند، نيز حرام بلکه چون ظلم و اهانت است از گناهان کبيره است.

د) فحش دادن به غير مسلمان يا به حيوانات که گرچه حرام نيست ولي مسلمان بايد مؤدب باشد.

- اگر در فحش نسبت ناروايي باشد، نظير اين که به کسي بگويد ولدالزنا، گرچه حد قذف را ندارد زيرا معناي مطابقي و واقعي لفظ را اراده نکرده است، ولي حرمت آن قطعي و از گناهان بزرگ است.

- ناسزا گفتن براي اثبات مطالب علمي و نظير آن جايز نيست، و کساني که در بحث‌ها و نوشته ها به ديگران ناسزا مي‏گويند حرام است، بلکه اگر آن ناسزا به علماي دين باشد گناهش در حد کفر و جنگ با خداي متعال است.

- اگر ناچار شود فحش دهد و يا مصلحت اهمي پيش بيايد نظير اثبات حقّي يا از بين بردن باطلي، به اندازه آن اضطرار فحش جايز است، و اگر بتواند از فحش‌هاي رکيک پرهيز کند بايد پرهيز نموده و اکتفا به فحش‌هاي غيرتند و غيررکيک نمايد.

- شوخي‌هايي که گاهي در آن الفاظ توهين‏آميز به کار مي‏رود حرام است، ولي اگر توهين نباشد گرچه حرام نيست ولي مسلمان بايد مؤدب باشد و رکاکت در زبان واعمال خود نداشته باشد.

- در توبه از فحش علاوه بر پشيماني و تصميم بر ترک، بايد کسي را که به او فحش داده است راضي کند، ولي اگر راضي نشد يا دسترسي به او نداشت و يا مفسده‏اي مترتب بر آن باشد، گرچه لازم نيست، ولي بايد جبران آن اهانت را به وسيله تعريف نمودن او در ميان مردم و به واسطه دعا و استغفار براي او بنمايد.

منبع: توضيح المسايل/انتهاي پيام/