درمان به وسيله قرآن
گروه معارف «شبكه خبر دانشجو»؛ استشفاى آلام جسمى و روحى با قرآن، و به تعبير درستتر درمان قرآنى، از امورى است كه هم در قرآن و هم در روايات، به ويژه در كلام على عليه السلام بدان پرداخته شده است.
آن حضرت در خصوص آلام روحى مىفرمايد: فَاسْتَشْفُوا مِنْ ادْوَائِكُمْ، وَ اسْتَعِينُوا بِهِ عَلَى لأوَائِكُم فَانّ فِيِه شِفَاءً مِنْ اكْبَرِ الدّاءِ وَ هُوَ الْكُفْرُ وَ النّفِاقُ، وَ الْغَىُّ وَ الضّلالُ، فَاسْأَلُوا اللَّهَ بِهِ وَ تَوَجَّهُوا الَيْهِ بِحُبّهِ: «نهج البلاغه، خطبه 176»
پس درمان خود را از قرآن بخواهيد، و در سختىها از قرآن يارى بطلبيد، كه در قرآن درمان بزرگترين بيمارىها يعنى كفر و نفاق و سركشى و گمراهى است، پس به وسيلهى قرآن خواستههاى خود را از خدا بخواهيد، و با دوستى قرآن به خدا روى آوريد».
و در جاى ديگر فرمود: «جَعَلَهُ اللَّه رَيّاً لِعَطَشِ العُلَماءِ وَ رَبِيعاً لِقُلُوبِ الفُقَهاءِ مَحَاجّاً لِطُرُقِ الصُلَحاءِ وَ دَواءً لَيسَ بَعدَهُ داءٌ: «نهج البلاغه، خطبه 189»
خداوند قرآن را فرو نشانندهى عطش علمى دانشمندان، وبهار [قلب] فقيهان، و راهگسترده و وسيع صالحان قرار داده است، قرآن دارويى است كه با آن بيمارى وجود ندارد».
امامصادق عليه السلام نيزمىفرمايد: «اسْتَشْفِ بِالقُرآنِ فَانّاللَّهَ عَزّوَجَلّ يَقُولُ: «وَ شِفَاءٌ لِمَا فِى الصّدُورِ» «اصول كافى، ج 4، ص 400»
درمان بخواه از قرآن، زيرا مىفرمايد: قرآن شفاى دلها است».
هر چند اين جملات بيشتر در بارهى شفاى آلام قلبى است، اما گستره و اطلاق اين سخن حضرت كه مىفرمايد: «فِيِه شِفَاءُ الْمُسْتَشْفِى: «نهج البلاغه، خطبه 152» در قرآن شفاى هر درمانخواه است». و نيز اين كه فرمود: «رِيّاً لِعَطَشِ العُلماء». معلوم مىشود كه قرآن اجمالًا شفابخش دردهاى جسمى نيز مىباشد، به خصوص اگر فرو نشانندهى عطش دانشمندن باشد.
اگر انسان با قرآن عجين شود، حتى مىتواند به عنوان كرامت از قرآن استشفاء كند. چنان كه مرحوم مجلسى در بحارالانوار از امام صادق عليه السلام نقل مىكند كه شخصى از دردى كه در سينهى خود داشت به پيامبر صلى الله عليه و آله شكايت كرد، آن حضرت فرمود: «اسْتَشْفِ بِالقُرآن فَانَّ اللَّهَ عز و جل يقول: «و شِفاءٌ لِمَا فِى الصُّدُور» «يونس/ 57»
از قرآن شفا بخواه كه خداوند فرمود: شفاى درد سينههاى شما است». «بحارالانوار، ج 92، ص 176»انتهاي پيام/