خدمت كردن به امام زمان(عج)
کد خبر:۹۵۵۹۳

خدمت كردن به امام زمان(عج)

 اهتمام به خدمت كردن حضرت قائم‏عليه السلام برترين طاعات و بالاترين وسايل تقرّب به خداوند است.

گروه معارف «شبكه خبر دانشجو»؛ خدمت كردن به آن حضرت بهترين عبادت‏ها و نزديك‏ترين طاعات است، چون امام صادق‏عليه السلام كه عمر شريفش را جز در انواع طاعت و عبادت خداوند سپرى ننمود، و شب و روز خويش را در اين راه گذرانيد، بيان مى‏كند كه اگر قائم‏عليه السلام را درك مى‏كرد عمر خود را در خدمت كردن به او صرف مى‏نمود.

و از اين سخن معلوم شد كه اهتمام به خدمت كردن حضرت قائم‏عليه السلام برترين طاعات و بالاترين وسايل تقرّب به خداوند است، چون امام صادق‏عليه السلام آن را ترجيح داده، و از بين ساير انواع طاعت و اقسام عبادت آن را برگزيده است و از نكته‏هاى سخن امام‏عليه السلام اشاره به اين است كه پيروان امام قائم‏عليه السلام بهترين پيروان هستند و رعيّت آن جناب از سايرين برترند، و اصحاب او شرافتمندترين اصحاب مى‏باشند، همچنان كه امّت حضرت خاتم النّبيّن‏صلى الله عليه وآله افضل امّت‏ها و برترين امّت‏ها مى‏باشند، زيرا كه مرتبه بستگان و پيروان هر شخص به حسب رتبه و مقام خود آن شخص متفاوت است، و چون مقام والاى مولايمان صاحب الزمان - عجّل اللَّه فرجه الشريف - معلوم گرديد، مرتبه بلند رعيّت آن جناب و پيروانش و مؤمنانى كه بر ولايتش پايدار باشند نيز ظاهر مى‏شود، خداى تعالى ما را از آنان به شمار آورد. و اين مطلب روشن است و هيچ پوششى بر آن نيست، و شواهد بسيارى در روايات دارد

اول: عبارت پيغمبر اكرم‏صلى الله عليه وآله كه پيروان آن جناب را برادران خود خواندند كه در حديث نبوى آمده است: روزى رسول خداصلى الله عليه وآله در حالى كه جمعى از اصحابش در خدمتش بودند دو بار گفت: خدايا ديدار برادرانم را نصيبم كن.

اصحابى كه اطراف ايشان بودند عرض كردند: يا رسول اللَّه مگر ما برادران تو نيستيم؟ فرمود: نه شما اصحاب من هستيد و برادرانم قومى در آخرالزمان مى‏باشند در حالى به من ايمان آوردند كه مرا نديده باشند، خداوند نام‏هاى آنان و نام‏هاى پدرانشان را به من شناسانده پيش از آن‏كه از پشت پدران و رحم مادرانشان بيرون آورده باشد، هر يك از آنان نگهداريش از دين خود بيشتر و شديدتر از دست كشيدن بر بوته خار در شب تاريك و يا به دست گرفتن آتش فروزان مى‏باشد، آنان چراغ‏هاى تاريكى هستند، خداوند ايشان را از هر فتنه و آشوب تيره ظلمانى نجات مى‏دهد.

دوم: اين‏كه آنان برترين افراد هر زمان مى‏باشند، چنان‏كه در حديث ابوخالد از حضرت سيّدالساجدين‏عليه السلام آمده كه فرمود: اى ابوخالد به درستى كه اهل زمان غيبت او كه معتقد به امامتش و منتظر ظهورش باشند برتر از اهل هر زمانند، زيرا كه خداوند - تعالى ذكره - به آنان از عقل‏ها و فهم‏ها و معرفت آن‏قدر عطا فرموده كه غيبت نزد ايشان همچون مشاهده گرديده، و آنان را در آن زمان در منزلت و مرتبه مجاهدان شمشير زده در پيش روى رسول خداصلى الله عليه وآله قرار داده است، آنان به حق مخلصانند و شيعيان راستين ما، دعوت كنندگان به دين خداوند مخفيانه و آشكارا مى‏باشند. (1)

سوم: چند برابر شدن ثواب عبادت‏هاى‏شان، چنان‏كه در روايت عمّار از امام صادق‏عليه السلام آمده كه فرمود: »اى عمّار، صدقه در سِرّ - و اللَّه - بهتر است از صدقه علنى همين طور است - به خدا - عبادت شما با امامتان كه در زمان دولت باطل مخفى باشد، و ترسيدن شما از دشمنان در دولت باطل و هنگام متاركه، بهتر است از كسى كه خداوند جل ذكره را در ظهور امام حقِ آشكار در دولت حق عبادت نمايد، و عبادت در حال ترس در دولت باطل مانند عبادت و امنيت در دولت حق نيست، و بدانيد كه هر كس از شما امروز نماز واجب خودش را جماعت بخواند در حالى كه از دشمن مخفى باشد و با تمام شرايط آن را در وقتش ادا نمايد، خداوند عز و جل ثواب پنجاه نماز فريضه به جماعت براى شما مى‏نويسد، و هر كس از شما نماز واجبى را به تنهايى مخفيانه از دشمن در وقتش با تمام شرايط بخواند، خداوند عز و جل براى او ثواب بيست و پنج نماز فرادى مى‏نويسد، و هر يك از شما نماز نافله‏اش را در وقتش با شرايط به جاى آورد، خداوند براى او ثواب ده نماز نافله مى‏نويسد، و هر كدام از شما حسنه‏اى انجام دهد خداوند براى او بيست حسنه مى‏نويسد، و خداوند عز و جل حسنات مؤمن از شما را مى‏افزايد اگر اعمالش را نيكو گرداند و با تقيّه بر دين و امام و خودش مواظبت كند و زبانش را حفظ نمايد، چندين برابر مى‏افزايد خداوند - عزّوجلّ - كريم است... . (2)

اين حديث در كتاب‏هاى كافى (3) و كمال الدين و بحار (4) و غير آن‏ها از كتب اخبار روايت شده است.

چهارم: اين‏كه يقين آنان قوى‏تر و ايمان‏شان شگفت‏انگيزتر است، كه در كتاب كمال الدين به سند خود از پيغمبر اكرم‏صلى الله عليه وآله آمده كه ضمن حديثى طولانى در سفارش به امير المؤمنين‏عليه السلام فرمودند: اى على! و بدان كه شگفت‏آورترين مردم در ايمان و مهم‏ترين ايشان از لحاظ يقين مردمانى در آخرالزمان هستند كه پيغمبر را نديده‏اند و حجّت از آنان محجوب گرديده و دليل روشن از ميانشان رفته است، در عين حال به سياهى بر روى سفيدى كه از آثار گذشتگان بر جاى مانده ايمان آورده‏اند. (5)

پنجم: آنان رفقاى پيغمبرند و گرامى‏ترين افراد امّت او در قيامت، كه در كمال الدين، به سند خود از پيغمبرصلى الله عليه وآله روايت آمده كه فرمود: خوشا به حال كسى كه قائم اهل بيت مرا درك نمايد در حالى كه در زمان غيبت پيش از قيامش به امامت او معتقد باشد، و با دوستانش دوستى كند و دشمنانش را دشمن بدارد، چنين كسى از رفقاى من و مورد دوستى من، و گرامى‏ترين امّت نزد من در روز قيامت خواهد بود. (6)

ششم: در غيبت شيخ طوسى به نقل از كتاب فضل بن شاذان به سند صحيحى عالى از حضرت امام صادق‏عليه السلام آمده كه فرمود: رسول خداصلى الله عليه وآله فرمودند: به زودى قومى پس از شما خواهند آمد كه يك مرد از آنان پاداش پنجاه تن از شما را خواهد داشت. گفتند: يا رسول اللَّه ما در غزوات بدر و أُحُد و حنين با تو بوديم و قرآن درباره ما نازل گشت! آن حضرت‏صلى الله عليه وآله فرمود: به درستى كه اگر آنچه بر آنان وارد مى‏شود بر شما وارد گردد همچون آنان صبر نخواهيد كرد. (7)

هفتم: در غيبت شيخ طوسى و علماى ديگر به سندهاى‏شان از امام صادق‏عليه السلام آورده‏اند كه فرمود: نزديك‏ترين حالات بندگان نسبت به خداوند و بيشترين خشنودى او از آنان هنگامى است كه حجّت الهى را نيابند كه براى ايشان آشكار نگردد و جايگاهش را نشناسند، در عين حال بدانند كه حجّت خداوند و پيمان او باطل نشده، پس در آن موقع هر صبح و شام در انتظار فَرَج باشيد، زيرا كه سخت‏ترين موقع غضب الهى بر دشمنانش هنگامى است كه حجّت او را نيابند و براى آنان ظاهر نگردد، البته خداوند دانسته كه دوستانش در شك نمى‏افتند، و اگر مى‏دانست كه آنان به ترديد خواهند افتاد يك چشم بر هم زدن هم حجّت خويش رااز ايشان غايب نمى‏ساخت، و اين نيست مگر از طرف افراد بد از مردم. (8)

هشتم: اين‏كه به خاطر آنان بلا دفع مى‏شود و باران از آسمان مى‏بارد، چنان‏كه در بحار و غير آن از حضرت ابى عبد اللَّه امام صادق‏عليه السلام آمده كه فرمود: زمانى بر مردم خواهد آمد كه امام آن‏ها از نظرشان غايب مى‏گردد، كه خوشا به حال پايداران بر امر ما در آن زمان.

به درستى كه كم‏ترين ثوابى كه براى آنان خواهد بود آن است كه آفريدگار - عز و جل - ايشان را ندا خواهد كرد، بندگان من، به سرّ من ايمان آورديد و غيب مرا تصديق كرديد، پس مژده باد شما را به ثواب نيكو از سوى من، شماييد به حق بندگان و كنيزان من، از شما مى‏پذيرم و شما را مى‏بخشم و مى‏آمرزم، و به خاطر شما باران بر بندگانم مى‏بارم، و بلا را از آنان دفع مى‏نمايم، و اگر شما نبوديد هر آينه عذاب را براى‏شان فرو مى‏فرستادم... . (9)

اى برادران من! اكنون كه قسمتى از فضيلت و برترى اتباع و سعى كنندگان در خدمت مولايمان صاحب الزمان‏عليه السلام را دانستيد، پس بر شما باد كه در اطاعت و خدمت آن جناب سعى و كوشش كنيد، و آن نعمت بزرگ و موهبت سترگ را سپاسگزارى نماييد، و با جدّيت و تلاشتان به آن دوام بخشيد، و ياد آن حضرت را با طولانى شدن مدّت آن فراموش نكنيد و بر محنت‏هايى كه در دوران كوتاه عمر بر شما مى‏رسد صبر داشته باشيد تا به راحتى طولانى برسيد. خداوند تعالى به فضل و كرمش ما را از چنين كسانى قرار دهد، كه او به بندگانش نزديك و اجابت كننده دعا است.

پي نوشت

1- كمال الدين، 320/1

2- كمال الدين، 643/2، ح 7

3- اصول كافى، 333/1.

4- بحارالانوار، 127/52، باب 22، ح 20.

5-كمال الدين، 288/1

6- كمال الدين، 286/1

7- غيبت، شيخ طوسى/275

8- غيبت، شيخ طوسى،/276

9- بحارالانوار، 145/52، ح 66

منبع: پايگاه معارف اهل بيت/انتهاي پيام/

پربازدیدترین آخرین اخبار