علی بهادری جهرمی

سخنگوی دولت سیزدهم در نشست دانشگاهی «بن بست محض، پارادیم تسلیم پذیری»: ما هنوز بعد چند ماه بعد از جنگ، علیه امریکا دعوای حقوقی نکرده ایم. حداقل میتوانستیم خسارت مالی را بگیریم.

سخنگوی دولت سیزدهم در نشست دانشگاهی «بن بست محض، پارادیم تسلیم پذیری»: راه پیشرفت ایران نه واشینگتن است نه وین. کلید حل مشکل ذهن دانشجوی ایرانی است. ما در زمان شهید رییسی در حوزه نان خودکفا شدیم.

سخنگوی دولت سیزدهم در نشست دانشگاهی «بن بست محض، پارادیم تسلیم پذیری»: دانشگاه حتما باید زبان مردم درست از دولت مستقر را طلب کند. اولین درس برجام، سیاست داخلی است نه خارجی. باید یاد بگیریم باهم حرف بزنیم. دولتی که داخل را رها کند و نگاهش به خارج باشد حتما محکوم به شکست است.

سخنگوی دولت سیزدهم در نشست دانشگاهی «بن بست محض، پارادیم تسلیم پذیری»: مسئولان وقت برجام، تصمیم گرفته بودند هر طور هست توافق انجام شود. وتو یک جا که برای ما فایده داشت خودمان آنرا از بین بردیم. صندوق پول از دهه نود به نام دهه از دست رفته نام برد.

کتاب «الگوی سیاست‌ورزی شهید» تازه‌ترین اثر پژوهشکده باقرالعلوم (ع) که به بررسی الگوی حکمرانی شهید شهید رئیسی (ره) پرداخته، با حضور اعضای کابینه شهید رئیسی و رئیس سازمان تبلیغات اسلامی رونمایی شد.

سه سال پایانی دولت شهید رییسی، مسیری اصلاحی برای جبران یک دهه رکود و ضعف در حوزه رشد اقتصادی و دیپلماسی خارجی ترسیم کرده بود؛ مسیری که در سخت‌ترین شرایط تحریمی با جهش در تولید نفت، رشد صادرات غیرنفتی، تثبیت نرخ رشد و احیای تعاملات منطقه‌ای همراه شد.

علی بهادری جهرمی در گفتگو با SNNTV در «ویژه برنامه ٠۴»: شهید رئیسی: الگو. شهید امیرعبداللهیان: مرد اخلاص. حسن روحانی: سیاستمدار. علی لاریجانی: سیاستمدار. شهید سید حسن نصرالله: رهبر. محمدباقر قالیباف: مدیر. مسعود پزشکیان: رییس جمهور. محمود احمدی‌نژاد: رئیس‌جمهور اسبق.

علی بهادری جهرمی در گفتگو با SNNTV در «ویژه برنامه ٠۴»: تلخ‌ترین اتفاق برای من و بسیاری از مردم، شهادت شهید رئیسی بود. هنوز هم باورش سخت است. می‌گویند “خاک سرد است”، اما این داغ برای ما نه‌تنها سرد نشد، بلکه با اتفاقات بعدی، بیشتر احساسش می‌کنیم. یکی دیگر از تلخ‌ترین لحظات، شهادت سید نصرالله بود. اصلاً تصورش را هم نمی‌کردم که روزی زنده باشم و این خبر را بشنوم.

علی بهادری جهرمی در گفتگو با SNNTV در «ویژه برنامه ٠۴»: دولت سیزدهم بر سر گزینه‌ای برای نمایندگی خود در انتخابات به اجماع رسید و آن فرد دکتر مخبر بود. اما او ثبت‌نام نکرد. بنابراین دولت در نهایت نماینده‌ای در انتخابات نداشت. شورای نگهبان نهادی حقوقی است و اعضای آن بر اساس پرونده‌ها و اطلاعاتی که در اختیار دارند، تصمیم‌گیری می‌کنند. ما پشت پرده این پرونده‌ها نیستیم و اطلاعاتی از جزئیات آن‌ها نداریم. ممکن است کسی از بیرون تصور کند فردی تأیید یا رد می‌شود، اما در نهایت این شورا با بررسی دقیق و بر اساس اسناد تصمیم می‌گیرد حتی اگر برخلاف سلیقه و فکر ما باشد مهم این است که ما به عدالت اعضای شورای نگهبان اعتماد داریم. در جریان انتخابات، بسیاری از نامزدها از شهید رئیسی با احترام یاد کردند و مواضع مثبتی درباره عملکرد او گرفتند. از این بابت از همه آن‌ها تشکر می‌کنم. اما این مسئله با داشتن نماینده از سوی دولت متفاوت است. نماینده ما، دکتر مخبر بود که تصمیم به ثبت‌نام نگرفت.

علی بهادری جهرمی در گفتگو با SNNTV در «ویژه برنامه ٠۴»: در همه دولت‌ها، معاونان رئیس‌جمهور یا وزرای مختلفی برای انتخابات ثبت‌نام کرده‌اند. مثلاً در دولت قبل، آقای روحانی ثبت‌نام کرد، معاون اولش هم ثبت‌نام کرد، حتی معاون اجرایی هم رئیس ستادشان شد. اما درباره دولت سیزدهم، یک نکته مهم وجود دارد: این دولت کمتر از سه سال در قدرت بود، درحالی‌که معمولاً دولت‌ها هشت‌ساله هستند. اگر هیچ‌کس از این دولت ثبت‌نام نمی‌کرد، افکار عمومی می‌پرسید چرا؟ مگر برای هشت سال دولت برنامه نداشته است؟ اتفاقاً حضور برخی از اعضای دولت در انتخابات، نشانه‌ای از این بود که آن‌ها احساس مسئولیت کردند و نخواستند کار دولت سیزدهم نیمه‌کاره بماند.

علی بهادری جهرمی در گفتگو با SNNTV در «ویژه برنامه ٠۴»: ما علم غیب نداریم، اما تحلیل من این است که بدون شک، اگر شهید رئیسی امروز حضور داشتند، وضعیت جبهه مقاومت متفاوت می‌بود. دشمن در محاسبات خود، کنشگری، نگاه‌ها و منش‌های شما را ارزیابی می‌کند. حتی کوچک‌ترین خطاها می‌تواند در سیاست خارجی تأثیرات راهبردی بزرگی داشته باشد. یک جوشکاری ضعیف در چهار ستون اصلی ساختمان، کل بنا را سست می‌کند. در سیاست خارجی هم یک موضع‌گیری نادرست یا یک نگاه اشتباه، اثرات جبران‌ناپذیری دارد. شهید رئیسی به دلیل تجربه قضایی، دقت بالایی در جزئیات داشتند و هرگز از این مسائل غافل نبودند.» شهید رئیسی یک وزنه سنگین در سیاست خارجی و دیپلماسی بودند. هم در کنار رهبر انقلاب، یک یار جدی محسوب می‌شدند و هم به لحاظ شخصی، نگاه راهبردی و اثرگذاری داشتند. قطعاً نوع مواجهه او با دشمن، تفاوت‌هایی با امروز داشت.

علی بهادری جهرمی در گفتگو با SNNTV در «ویژه برنامه ٠۴»: اگر قرار بود چیزی شهید رئیسی را واقعاً دلگیر کند، دو حوزه بود؛ یکی وقتی مشکلی برای مردم پیش می‌آمد و به‌خاطر سوءمدیریت حل نمی‌شد، و دیگری زمانی که فضای رسانه‌ای به‌گونه‌ای مدیریت می‌شد که مردم را دچار دلهره و ناامیدی می‌کرد. مثلاً وقتی تأمین کالای اساسی، دارو یا اقلام ضروری سفره مردم دچار مشکل می‌شد، به‌شدت ناراحت می‌شدند. در جلسات دولت، در عین رعایت اخلاق، تندترین تذکرات را می‌دادند. در مواردی حتی مستقیماً دستور برکناری صادر می‌کردند. تماس‌های ایشان با مسئولان در ساعات ۵-۶ صبح یا ۱۱-۱۲ شب، اغلب به‌خاطر همین موارد بود؛ نمی‌توانستند صبر کنند تا جلسه فردا، همان لحظه پیگیری می‌کردند. در حوزه رسانه‌ای هم وقتی خبر یا عملیاتی رسانه ای بعضی ها باعث نگرانی مردم می‌شد، مثلاً شایعاتی مثل گرانی ناگهانی بنزین یا بحران اقتصادی، به‌شدت ناراحت می‌شدند. بارها می‌گفتند: “چرا دل مردم را خالی می‌کنید؟ چرا دلهره ایجاد می‌کنید؟ هر انتقادی به ما دارید بگویید، اما چرا مردم را نگران می‌کنید؟

علی بهادری جهرمی در گفتگو با SNNTV در «ویژه برنامه ٠۴»: مهم‌ترین نقطه قوت شهید رئیسی این بود که واقعاً جز برای خدا به چیزی فکر نمی‌کرد. خیلی هم تهمت خورد، گفتند دنبال فلان چیز است، اما حالا که نگاه می‌کنیم، راحت می‌توان این را پذیرفت. چون ما که از نزدیک با او کار کردیم، می‌دانستیم چطور بود. در قوه قضاییه توفیق داشتم خدمت ایشان باشم. رئیس قوه قضاییه یکی از قوای سه‌گانه کشور است، جایگاهی با شأن مادی و معنوی بالا. کسی مثل آقای رئیسی، با آن میزان تقوای سیاسی و اخلاقی، اصلاً اهل بازی‌های قدرت نبود. او حتی اگر جایی احساس می‌کرد که مسیر سیاسی آلوده است، مسیرش را عوض می‌کرد. نمی‌خواست در هیچ‌یک از دعواهای سیاسی و انتخاباتی گرفتار شود. اصلاً به مدل شخصیتی او نمی‌خورد که برای قدرت‌طلبی کاری انجام دهد. تمام تصمیماتش از روی اخلاص بود و این را هر کسی که با او از نزدیک کار کرده، تأیید می‌کند.

علی بهادری جهرمی در گفتگو با SNNTV در «ویژه برنامه ٠۴»: ببینید، ما اخلاق شهید رئیسی را می‌شناختیم. شهید رئیسی اصلاً اجازه تعطیلی نمی‌دادند. اگر این حادثه، سانحه‌ای بود و بعداً مشخص میشد که ما جلسه را لغو کرده‌ایم، حتماً ناراحت می‌شدند. یادم هست که حتی روز دوم فروردین هم که تعطیل رسمی بود، می‌گفتند: “تعطیلی برای مردم است، شما مسئولیت دارید، باید کارتان را انجام دهید.” ما هم می‌دانستیم که لغو جلسه ممکن است بعدها باعث ناراحتی شهید رئیسی شود، برای همین، با وجود اضطراب و نگرانی، جلسه را برگزار کردیم و هم‌زمان از طریق تلفن و ارتباطات مختلف پیگیر وضعیت بالگرد شدیم

علی بهادری جهرمی در گفتگو با SNNTV در «ویژه برنامه ٠۴»: این شرکت‌های خصولتی، پاشنه آشیل نظام اقتصادی ما شده‌اند؛ تاریک‌خانه‌ای که در آن، حقوق‌های نجومی، سوداگری در نرخ ارز و بسیاری از رانت‌ها شکل می‌گیرد. متأسفانه دولت‌ها نتوانسته‌اند برخورد مناسبی با این شرکت‌ها داشته باشند، چرا که بخش زیادی از پول‌هایی که در رسانه‌ها و انتخابات پخش می‌شود، از همین شرکت‌ها تأمین می‌شود. برای اولین بار در تاریخ کشور، در دولت شهید رئیسی مصوب شد که سقف حقوق دولتی شامل این شرکت‌ها هم شود. این تصمیم، کمتر از یک ماه قبل از شهادت ایشان و با پیگیری شخصی وی به تصویب رسید. از این پس، هر حقوقی بالاتر از سقف تعیین‌شده، تخلف محسوب شده و نهادهای نظارتی موظف به برخورد با آن هستند. همچنین، وام‌های کلانی که این شرکت‌ها به افراد خاص پرداخت می‌کردند، در چارچوب جدیدی محدود شده و دولت موظف به اجرای این مصوبه است.

علی بهادری جهرمی در گفتگو با SNNTV در «ویژه برنامه ٠۴»: حوزه بین‌الملل به‌شدت تحت تأثیر انسجام در داخل کشور است. ما باید در مواجهه با دشمن مثل یک خانواده عمل کنیم. در آمریکا، رئیس‌جمهور با لبخند توافق می‌کند، اما کنگره همان حزب، قانونی تصویب می‌کند که اجرای آن توافق را مختل کند. این تقسیم کار است، نه تناقض! اما ما چه می‌کنیم؟ به‌جای طراحی و هماهنگی، اختلافات داخلی خود را آشکارا نمایش می‌دهیم و همین مسئله باعث سوءاستفاده دشمن می‌شود. ما نباید از وزیر خارجه انتظار داشته باشیم که وزیر جنگ باشد! سیاست خارجی، عرصه مذاکره، تعامل و معامله است، نه میدان نبرد. اما این تعامل زمانی موفق خواهد بود که در داخل کشور، قوا و نهادهای تصمیم‌گیر با هم هماهنگ باشند و از اختلافات بی‌مورد پرهیز کنند.

علی بهادری جهرمی در گفتگو با SNNTV در «ویژه برنامه ٠۴»: فرض کنید پیش منِ حقوقی می‌آیی و می‌خواهید قراردادی امضا کنید؛ قرار است خانه‌ای را بدهید و در عوض، ماشینی بگیرید. من قرارداد را بررسی می‌کنم و می‌گویم: این قرارداد اصلاً ترکمنچای است، امضا نکن! ماشینی که قرار است بگیرید، معلوم نیست مال کیست، صحت‌سنجی نشده، ارزشش خیلی کمتر از خانه‌ است و کلی ایراد دیگر دارد. اما شما به هر دلیلی امضا می‌کنید و معامله را انجام می‌دهید. حالا که خانه‌ را داده‌اید اما ماشین را به تو تحویل نداده‌اند یا معلوم شده که سندش مشکل دارد، چکار باید کرد؟ دیگر نمی‌توانیم بگوییم: من از اول هم مخالف این قرارداد بودم، پس بی‌خیال! نه، حالا باید تمام تلاش را بکنیم که از همین قرارداد، حق خودمام را استیفا کنیم. مفهوم “نقد کردن چک” هم دقیقاً همین است؛ ممکن است چکی که گرفته‌ایم به‌سادگی نقد نشود یا مبلغش کمتر از چیزی باشد که تصور می‌کردیم، اما چاره‌ای جز این نداریم که روی همان چک بایستی و تا حد ممکن، حقت را از آن بگیری. اگر از ابتدا با من مشورت می‌کردید، می‌گفتم برجام را امضا نکنید. اما وقتی امضا شد و امتیازات داده شد، دیگر راهی جز پیگیری اجرای تعهدات طرف مقابل باقی نمی‌ماند. دولت سیزدهم دقیقاً بر همین مبنا عمل کرد.