کد خبر:۱۱۲۷۲۱
قيامت؛ روز تنهايي
اى مردم! از پروردگارتان پروا كنید و بترسید از روزى كه هیچ پدرى مسئولیّت (اعمال) فرزندش را نمىپذیرد و هیچ فرزندى به جاى پدرش قبول مسئولیّت نمىكند ، قطعاً وعدهى خداوند حقّ است ، پس زندگى دنیا شما را نفریبد و (شیطانِ) فریبكار، شما را نسبت به خدا فریب ندهد.
گروه معارف«خبرگزاري دانشجو»؛ دنیا ، خانهاى است كه مهندسش آن را خراب مىكند تا، بناى بهترى بسازد. بنا بر روایات مرگ ، تغییر لباس ، تغییر منزل و مقدّمهاى براى تكامل و زندگى ابدى است.
به علاوه عدالتِ خداوند ، وجود قیامت را براى انسان ضرورى مىكند، زیرا ما خوبان و بدانى را مىبینیم كه در دنیا به پاداش و كیفر نمىرسند ، بنا بر این خداوند عادل باید سراى دیگرى را براى آن پاداش و كیفر آنها قرار دهد.
گرچه گاه و بیگاه كیفر و پاداشهایى در دنیا مشاهده مىشود ، ولى جایگاه بسیارى از اعمال تنها قیامت است ، زیرا در بعضى موارد امكان آن در دنیا وجود ندارد ؛. مثلًا كسى كه در راه خدا شهید شده ، در دنیا حضور ندارد تا پاداش بگیرد و یا كسى كه افراد زیادى را كشته ، در دنیا امكان تحمّل بیش از یك كیفر را ندارد.
علاوه بر آنكه رنج و كیفر خلافكار در دنیا به تمام بستگان بىتقصیرش نیز سرایت مىكند ، پس باید پاداش و كیفر در جایى باشد كه به دیگران سرایت نكند .
جمع شدن ذرّات پخش شدهى مردگان نیز كار محالى نیست . همان گونه كه ذرّات چربىِ پخش شده در مَشكِ دوغ ، در اثر تكانِ مَشك، یك جا جمع مىشود ، خداوند نیز با تكان شدید زمین، اجزاى همهى مردگان را یك جا جمع مىكند : «إِذا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزالَها وَ أَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقالَها»(زلزال، 1 2)
بگذریم كه خود ما نیز از یك تك سلول آفریده شدهایم كه این سلول نیز از ذرّات خاكى است كه تبدیل به گندم ، برنج ، سبزى و ... شده و به صورت غذاى والدین و سپس نطفه و سرانجام به شكل انسانى كامل در آمده است.
آنچه در این آیه مورد توجّه قرار گرفته ، صحنه دلخراشى است كه پدر نمىتواند كارى براى فرزند خود انجام دهد. در موارد دیگر قرآن، صحنههایى مطرح شده كه اگر آن آیات را یك جا بنگریم ؛ غربت، ذلّت و وحشت انسان را درك خواهیم كرد.
در آن روز، نه مال به فریاد انسان مىرسد و نه فرزند : «یَوْمَ لا یَنْفَعُ مالٌ وَ لا بَنُونَ» (شعراء، 88)
در آن روز، دوستان گرم و صمیمى از حال یكدیگر نمىپرسند : «وَ لا یَسْئَلُ حَمِیمٌ حَمِیماً» (معارج، 10)
در آن روز، پشیمانى و عذرخواهى سودى ندارد : «وَ لا یُؤْذَنُ لَهُمْ فَیَعْتَذِرُونَ» (مرسلات، 36)
در آن روز، نسبتها و آشنایىها سودى ندارند : « فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ» (مؤمنون، 101)
در آن روز ، وسیلهها و سببها از كار مىافتد : «تَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْأَسْبابُ» (بقره، 166)
به هر حال، روز قیامت ،روز غربت و تنهایى انسان است.
منابع:
1- تفسیر نور ، ج 9
2- تفسیر نمونه ، ج 17
3- مجمع البیان ، ج 8 ، ص 312
4- نور الثقلین ، ج 4 ، ص 193
/انتهاي پيام/
لینک کپی شد
گزارش خطا
۰