رواج اشتغالهاي كاذب در بين دانشجويان(3)
در شرايطي كه مسئله كار و اشتغال براي جوانان و بخصوص جوانان تحصيلكرده به يك امر مهم و تقريباً ناممكن تبديل شده، دورههاي كارآفريني نيازمند تحول اساسي است.
بيكاري در همه كشورها از جمله در كشورمان به عنوان يكي از علل بزههاي اجتماعي نام برده مي شود.
طرح ايدهها و ارائه راه حل ها براي ايجاد اشتغال و كارآفريني در كشور همواره مورد دقت و توجه جويندگان كار و مسئولان بوده است.
هر روز انبوهي از آگهيهاي ريز و درشت در روزنامهها چاپ مي شود كه براي جويندگان كار بسيار پراهميت است، اما متاسفانه گاهي افراد سودجو با سوءاستفاده از قوانين و مقررات ثبت شركت ها و اعتماد و اطمينان شهروندان درصدد اجراي برنامههاي مجرمانه خود براي كلاهبرداري از جويندگان كار بر مي آيند.
مدتي است دورههاي 72 ساعته وزارت كار كه براساس سياست هاي دولت و مسئولان وزارت كار جهت گرايش جوانان به امر كارآفريني و خوداشتغالي توسط وزارت كار به عنوان مرجع اجرا كننده و بانك ملي به عنوان مرجع وام دهنده اجرا مي شود.
كارآفريني براساس ايده و نظرات شخصي كارآفرين اجرا مي شود و كارآفرينان در پايان هر دوره با ارائه طرح يك BP)) كه مخفف (BASINESS PLAN) به معني طرح كسب و كار است گواهي دوره را از وزارت كار دريافت مي كنند و در نهايت طرح خود را براي گرفتن وام مورد نظر به اداره كل وام و تسهيلات بانك ملي ارائه مي دهند و در نهايت با تشخيص اداره كارشناسي بانك ملي به متقاضيان با توجه به نوع و شيوه كار وامي تعلق مي گيرد.
در شرايطي كه مسئله كار و اشتغال براي جوانان و بخصوص جوانان تحصيلكرده به يك امر مهم و تقريباً ناممكن تبديل شده است آيا اين دورهها توانسته نياز - هر چند اندك - جوانان به اين مسئله را رفع كند؟
براي پاسخ به اين پرسش به سراغ چند جوان دانشجو در حوالي دانشگاه تهران مي رويم.
امير 23 ساله دانشجوي رشته كشاورزي مي گويد: بيش از شش ماه است كه دوره كارآفريني را گذراندهام، اما هنوز مدرك دوره را هم نداده اند چه برسد به وام و دردسرهاي آن.
احسان 25 ساله دانشجوي رشته ادبيات معتقد است كه اين دوره ها به درد يك دانشجوي رشته ادبيات يا هنر نمي خورد و اين دوره ها فقط براي كساني مي خواهند وارد كار آزاد شوند، مناسب است.
اما از طرفي محمد 26 ساله دانشجوي رشته برق صنعتي نظر ديگري دارد، وي مي گويد: اين دوره ها براي جوانان بسيار خوب و باارزش است و فقط مسئولان بايد با حمايت از اين دوره ها راه را براي اشتغال هموارتر كنند.
در پايان به سراغ رضا دانشجوي ترم آخر مهندسي عمران رفتيم؛ وي كه انگار دل پري از اين دورهها داشت با لحن عصباني خود از مراحل سخت و دشوار اداري براي گرفتن اين وام و امروز و فردا كردن مسئولان وزارت كار بسيار گله مند بود.
رضا كه به قول خودش از معدود كساني است كه تا آخر اين دوره ها را گذرانده و سختيهايش را چشيده، از ناهماهنگيهاي ارگانهاي دست اندركار اين طرح يعني وزارت كار، دانشگاه تهران و بانك ملي ايران به عنوان مرجع وام دهنده بسيار نگران و دلخور بود.
دكتر سيد مصطفي رضوي، رئيس دانشكده كارآفريني با اشاره به اين مطلب كه دانشكده كارآفريني فقط بخش محدودي از اين آموزشها را به عهده دارد، مي گويد: اين دورهها نيازمند بازسازي اساسي هستند و مسئولان وزارت كار بايد با يك برنامه ريزي بهتر، اين دورهها را مورد ارزيابي قرار دهد.
وي در ادامه با اشاره به اين مطلب كه در حال حاضر اين دورهها براي همه افراد از قبيل خانم هاي خانه دار، مهندس، دانشجو و ... در يك سطوح برگزار مي شود، مي افزايد: براي هر شخص با هر ميزان تحصيلات بايد دوره خاص خود را گذاشت و اين اقدام وزارت كار در برگزاري اين چنيني اين دوره ها نقش بسزايي در پيشبرد اهداف كارآفريني در كشور ايفا نمي كند.
با نگرش به نظرات تعدادي از دانشجوياني كه اين روزها را گذرانده اند، مي توان به صراحت به ضعف و عدم مديريت در اين دوره ها اشاره كرد؛ چرا كه جواني كه سه هفته و در مجموع 72 ساعت اين دوره ها را گذرانده به اميد روزنه اي براي حل گره بزرگ زندگي خود يعني اشتغال مي گردد، نبايد اينگونه از اين دوره ها ناراضي باشد.
پس آيا بهتر نيست مسئولان با يك پيش بيني بهتر براي دورهها - كه الحق دورههاي بسيار خوبي هم است - يافتن شغل مناسب را براي جوانان جوياي كار راحت تر و از طرفي از هدر رفتن عمر و وقت جوانان ايراني جلوگيري كنند؛ چرا كه در اين صورت فرهنگ كارآفريني نيز در كشور گسترش مي يابد./انتهاي پيام/