قیام و شهادت امام حسين(ع) مانند طلوع فجر حرکت‌آفرين بود

گروه معارف «خبرگزاري دانشجو»؛ روزی امام صادق (ع) فرمودند: سوره فجر را در نمازهای واجب و نافله خود بخوانید که سوره حسین بن علی (ع) است و ايشان به اين سوره علاقه مند بوده اند.

 

ابو اُسامه پرسید: این سوره چگونه مخصوص حسین (ع) است؟ امام فرمودند: مگر در این سوره، آیه «یا ایتها النفس المطمئنه. ارجعی الی ربک. راضیه مرضیه. . . »؛ (سوره فجر، آیه 27 ـ 30) را نشنیده ای؟ منظور از «نفس مطمئنه» حسین بن علی (ع) است.

امام حسين(ع) دارای نفس مطمئن و راضی و مرضی خداست و اصحاب ايشان از آل محمد(ص) روز قیامت از خدا خشنود و راضی هستند، خداوند هم از ایشان راضی است. کسی که همواره سوره «فجر» را قرائت کند، در بهشت با حسین بن علی (ع) در یک مرتبه قرار می‌گیرد. (بحار الانوار، ج 44، ص 218، حدیث 8)

نفوس مطمئنه امام و اصحابش با فرمان «ارجعی» و با خشنودی به سوی پروردگار شتافتند

 

در توجیه و تحلیل تطبیق سوره مذکور بر امام (ع) گفته شده است: «ائمه معصومین(ع) از این جهت این سوره را سوره حسین نامیده‌اند که قیام و شهادت آن حضرت در تاریکی طغیان مانند طلوع فجر، منشا حیات و حرکت شد.

خون پاک ايشان و یارانشان به زمین ریخت و نفوس مطمئنه آنها با فرمان «ارجعی» و با خشنودی به سوی پروردگار شتافت ... تا از این الهام و جوشش، نور حق در میان تاریکی‌ها بدرخشد و راه حیات با عزت باز شود و پایه های ظلم و طغیان بی پایه شود و طاغیان را دچار خشم و نفرین کند.» (پرتوی از قرآن،‌ سید محمود طالقانی، ج4، ص 67)

 

«والفجر، ولیالٍ عشر، والشَّفعِ والوَترِ، واللیلِ اذا یسر؛ سوگند به بامداد و شب های دهگانه و به جفت و تک و به شب هنگامی که برود.»

حسین (ع)، فجر است به نور هدایتش، و شب های مصیبتش، لیالی عشر. با برادرش شفع است و وقتی تنها شد، وتر؛ ولکن وتر موتور و نفس مطمئنه، روح آن جناب است.

 

سوره فجر سوره ای است که در آن به سه دسته از انسان ها اشاره شده است؛ یک دسته مانند فرعون و عاد و ثمود که طغیان گران و خواص اهل باطل هستند، دسته دوم عوام مردم که مشغول دنیا و مال دنیا هستند و فقیر و غنی هر یک توسط دیگری مورد امتحان قرار می گیرند و دسته سوم که همان نفوس مطمئنه و کسانی هستند که در ایمان ثابت قدم و از جمله خواص حقند.

امام حسین(ع) نفسی مطمئنه بود که لحظه لحظه زندگی اش و مرگش آرامش و اطمینان بود

به یقین یکی از بزرگترین نمونه های نفس مطمئنه اهل بیت پیامبر(ص) و بخصوص امام حسین(ع) است و در صحنه بزرگ کربلا، هم خواص باطل حضور داشتند که با آگاهی کامل وارد این میدان شده بودند و هم خواص حق که امام حسین و یاران ایشان بودند و هم عوام مردم که بیشتر آنها دنبال دنیا و هواهای نفسانی خود بودند و پیرو خواص باطل شدند و تعداد کمی از آنها در روز عاشورا و پس از سخنان امام حسین(ع) و دیدن صحنه های ظالمانه علیه آل رسول (ص) به جبهه حسینیان پیوستند.

همه آنها و در رأسشان امام حسین(ع) نفسی مطمئنه بود که لحظه لحظه زندگی و مرگش آرامش و اطمینان بود و هیچ ترس و غمی نداشتند و به رستگاری ابدی رسیدند و وارد بهشت خدا شدند./انتهاي پيام/