اقتصاد فوتبال ایران؛ از محبوبیت میلیونی تا وابستگی مالی به دولت
به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، فوتبال در ایران نه تنها یک ورزش، بلکه پدیدهای اجتماعی با میلیونها هوادار و تأثیر فرهنگی عمیق است. با این حال، اقتصاد این ورزش حرفهای همچنان ضعیف، ناپایدار و وابسته به منابع دولتی باقی مانده است. این تناقض، یکی از اصلیترین چالشهای فوتبال حرفهای کشور محسوب میشود.
در جهان، باشگاههای فوتبال بهعنوان بنگاههای اقتصادی فعالیت میکنند و درآمد آنها از حق پخش تلویزیونی، اسپانسرینگ، فروش بلیت، محصولات هواداری و فعالیتهای تجاری تأمین میشود. در ایران اما حتی تیمهای پرهوادار بدون بودجههای دولتی یا شبهدولتی قادر به ادامه فعالیت نیستند.
یکی از مشکلات اصلی، وضعیت حق پخش تلویزیونی است. با وجود بیشترین مخاطب رسانهای برای مسابقات فوتبال، سهم باشگاهها از درآمد حاصل از پخش محدود است و نبود نظام شفاف فروش، آنها را از مهمترین منبع درآمد محروم کرده است.
در زمینه اسپانسرینگ، قراردادها اغلب کوتاهمدت و غیرساختاری هستند و فاقد استراتژی بلندمدت برندینگ. این در حالی است که باشگاههای بزرگ ایران با میلیونها هوادار، ظرفیت جذب اسپانسرهای قدرتمند را دارند.
مشکل دیگر، فروش بلیت و محصولات هواداری است. زیرساختهای ضعیف، قیمتگذاری نامناسب و نبود فرهنگ اقتصادی هواداری باعث شده این بخش سهم ناچیزی در درآمد باشگاهها داشته باشد. در فوتبال حرفهای، هوادار یکی از منابع اصلی درآمد به شمار میرود.
مدیریت مالی غیرحرفهای نیز تهدیدی بزرگ برای فوتبال ایران است؛ قراردادهای سنگین بدون پشتوانه درآمدی، بدهیهای انباشته و نبود شفافیت مالی باعث شده بسیاری از باشگاهها با بحران مواجه شوند و اعتماد سرمایهگذاران کاهش یابد.
برای اصلاح این وضعیت، فوتبال ایران نیازمند تغییر نگاه است؛ نگاهی که این ورزش را نه صرفاً یک هزینه اجتماعی، بلکه یک صنعت اقتصادی بداند. اصلاح ساختار حق پخش، حرفهایسازی مدیریت، شفافیت مالی و کاهش وابستگی به بودجه دولتی، میتواند فوتبال ایران را از فعالیتی زیانده به صنعتی پایدار تبدیل کند.
انتهای پیام/