نشست کنشگری جامعه ورزش با موضوع چگونگی مدیریت آثار و تبعات جنگ بر اماکن و برنامههای ورزشی برگزار شد
به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی در پی تجاوز نظامی آمریکایی - صهیونی به کشور عزیزمان ایران و حمله و تخریب برخی اماکن ورزشی، با هدف بررسی ابعاد این موضوع و مدیریت تبعات آن بر برنامه های ورزشی «نشست هم اندیشی تخصصی کنشگری جامعه ورزش با موضوع چگونگی مدیریت آثار و تبعات جنگ بر اماکن و برنامه های ورزشی»، امروز دوشنبه به صورت نشست برخط برگزار شد.
در این نشست مجازی
عبدالحسین خسروپناه، دبیر شورایعالی انقلاب فرهنگی
• مهدی علی نژاد، دبیرکل کمیته ملی المپیک ج.ا.ا.
• محمدحسین حسنخانی، معاون امور فرهنگی و توسعه ورزش همگانی وزارت ورزش و جوانان
• وحید شالچی، معاون فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم تحقیقات و فناوری
• حسن فرطوسی دبیرکل کمسیون ملی یونسکو در ایران
• سیدمحمدکاظم واعظ موسوی، استاد دانشگاه جامع امام حسین (ع)
• نادر شکری، رئیس انجمن علمی حقوق ورزشی ایران
• و فریبا محمدی رئیس پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی حضور داشتند و سخنرانی کردند.
عبدالحسین خسرو پناه در خصوص جنبه های فرهنگی آسیب به اماکن ورزشی و کارکرد های فرهنگی ورزشی در شرایط جنگ گفت : باید به دنبال فهم دقیق از این حمله باشیم. آنها در این حمله به دنبال تخریب معماری هویت بخش پهلوانی و ورزشی ما هستند و نه صرفا تخریب اماکن ورزشی و به شهادت رساندن افراد. اگر این حمله را به مثلا تشبیه کنیم هر ضلع آن به نام تخریب اماکن، شهادت ورزشکاران و جنگ شناختی در حوزه ورزش و سانسور جنایت در ورزش است و دال مرکزی این مثلث تروریسم ورزشی است.
نادر شکری در مورد نقض قوانین بین المللی در اماکن ورزشی و اقدامات حقوقی ممکن اظهار داشت :حمله به اماکن ورزشی نقض صریح قوانین بین المللی و حقوق بشر دوستانه است که مسئولیت کیفری و مدنی را متوجه عاملان آن میکند. ارکان ورزشی باید با اتکاب به ابراز های حقوقی موجود، فعالانه و کنشگرانه در جهت حفاظت از دارایی ها، نسبت به جمع آوری و مستند سازی حوادث و پیگیری حقوقی و کیفری مسولیت عاملان جبران خسارت گام بردارند.
مهدی علی نژاد در خصوص رویکرد کمیته ملی المپیک در حمایت از ورزش و ورزشکاران پس از تخریب اماکن ورزشی گفت:آسیب به اماکن ورزشی از جمله ورزشگاه 12 هزار نفری آزادی، بسیار دردناک بود. در حوزه بین الملل با توجه به نامه ای که به کمیته بین المللی المپیک و شورای المپیک آسیا ارسال کرده ایم خواستار متوجه ساختن جهان ورزش نسبت به اتفاقات در ایران بوده ایم. آسیب به مدرسه شجره طیبه، شهادت 20 والیبالیست، تخریب اماکن ورزشی کمیته ملی المپیک، آکادمی ملی المپیک از مواردی بود که در نامه های ارسال شده به آن اشاره شد. تلاشمان این است که جامعه جهانی را آگاه کنیم.
محمد حسین حسنخانی، در مورد مسئولیت ها و برنامه های وزارت ورزش جهت جبران خسارات اماکن و حمایت از ورزشکاران و کارکنان آسیب دیده :جامعه ورزش به عنوان پیش قراول عرصه مقاومت، خودش را در شرایط مختلف ثابت نگه داشته است. حوزه ورزش با توجه به گستردگی فوق زیاد و تاثیر در انسجام ملی و جامعه ورزش، مورد هجوم حملات دشمن قرار گرفته تا موجب اختلال کند. با توجه به ورزشکاران قهرمان و مربیان جامعه ورزش، آنان الگوی اتحاد، ترویج مقاومت و ایثار در عرصه بین الملل بوده اند؛ طبیعتا دشمن با اختلال در این نیروی اثرگذار، برنامه هایی خواهد داشت.
وحید شالچی در خصوص دیدگاه وزارت علوم در موضوع ورزش به عنوان بستر توسعه فرهنگی _ اجتماعی در دانشگاه و جامعه در شرایط بحران و جنگ عنوان کرد :ورزش بخشی از هویت آکادمیک و یک نوع سبک زندگی است. ورزش کارکرد های فرهنگی و اجتماعی دارد برای مثال در تقویت هویت ملی و نشاط اجتماعی. ورود برخی موضوع های سیاسی به ورزش، ورزش ایران را آشفته میکند.
ورزش در خط اول در ایجاد تاب آوری اجتماعی قرار دارد. در این شرایط نیازمند تاب آوری اجتماعی هستیم و که لازمه آن انجام فعالیت های ورزشی است.
حسن فرطوسی در خصوص رویکرد کمیسیون ملی یونسکو در اهمیت فرهنگی _ اجتماعی اماکن ورزشی و نقش یونسکو در مستند سازی، آگاه بخشی و احیا اماکن آسیب دیده گفت :باشگاه های ورزشی که تخریب و تعطیل شده اند مانند خانه دوم بسیاری از فرزندان این مرز و بوم بود.
یونسکو همواره از ورزش حمایت میکند.بعد از جنگ یونسکو به صورت مستقیم و غیر مستقیم، دریافت هایی را از بعضی کشور ها خواهد داشت که لازمه آن مستند سازی از حوادث است و از ما از هر طریقی مستندات را به نهاد های بالاتر ارسال خواهیم کرد. همگی باید تلاش کنیم تا صدای مظلومیت ایران را به گوش جهانیان برسانیم.
کاظم واعظ موسوی در خصوص جنبه های روانی _ اجتماعی بمباران اماکن ورزشی اظهار داشت :جنبه های روانشناختی جنگ بر همگان آشکار است.
دشمن برای حملات خود از روانشناس و دلایل روان شناختی استفاده میکند.
اماکن ورزشی به دلایل اینکه نماد امنیت و دور هم بودن، نماد شادی و تفریح بودن، نماد احساس تعلق و هویت جمعی بودن، نماد هدفمند بودن و آینده هستند مورد حملات دشمن قرار می گیرند، زیرا اگر اماکن ورزشی مورد بمباران هدف قرار گیرد، فرد از حضور و دور هم جمع شدن و انجام فعالیت ورزشی امتناع میکند.
انتهای پیام/