دلنوشته روحالله رستمی، قهرمان پاراوزنهبرداری جهان پس از اهدای مدال طلای خود به جانباز لانچری + فیلم
به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، روحالله رستمی، قهرمان پاراوزنهبرداری جهان پس از اهدای مدال طلای خود به جانباز لانچری دلنوشته را به نگارش درآورد و نوشت:
امروز رفتم دیدار یک قهرمان… نه یک قهرمان ورزشی،بلکه یک اسطوره واقعی از جنس ایثار و غیرت.
مردی که در میدان جن.گ، پای لان.چر، از ناحیه هر دو دست و هر دو پا آسیب دید و قطع عضو شد…اما تسلیم نشد.بدنش زخم خورد، اما روحش نه…ایستاد، جنگید، ادامه داد و شد نماد استقامت.
کنارش که نشستم، بیشتر از هر چیزی درس مردانگی گرفتمکسی که باید بارها و بارها از او نوشتاز او گفت و مقابل عظمتش سر تعظیم فرود آورد.
خدا حفظت کند قهرمان…تو فقط یک جانباز نیستی،تو سند زندهی غیرت این سرزمینی.
قبل از اینکه برم دیدارش، خیلی با خودم فکر کردم…اینکه برای دیدن چنین بزرگی، چه چیزی میتوانم با خودم ببرم؟چه هدیهای در شأن مردی است که خودش تمام معنای ایثار و قهرمانیست؟هرچه فکر کردم، دیدم هیچ چیز ارزش همتراز با عظمت روح او را ندارد…تا رسیدم به عزیزترین داشتهام؛مدال طلای مسابقات همبستگی کشورهای اسلامی…مدالی که برایش خیلی زحمت کشیده بودم،عرق ریخته بودم،درد کشیده بودم،و با تمام وجود دوستش داشتم.
اما وقتی به او فکر کردم، فهمیدم این مدال باید روی سینه کسی باشدکه خودش مدال زندهی شرافت، غیرت و مقاومت است.رفتم و آن مدال را با افتخار به این قهرمان ملی اهدا کردم…نه از سر بخشیدن،بلکه از سر ادای احترام.
چون بعضی آدمها آنقدر بزرگاندکه مدالها باید به نام آنها معنا پیدا کنند.
امروز تلاش کردم ذرهای از دِینی را که به این اسطوره ها داریم، ادا کنم. قهرمان واقعی تویی مرد بزرگ.