رائفي پور: شيطان شامل هر موجود متمرد از جن و انس مي‌شود

به گزارش خبرنگار دين و انديشه «خبرگزاري دانشجو»، دكتر علي‌اكبر رائفي‌پور در نشست «شيطان در قرآن» كه عصر ديروز در نمايشگاه بين‌المللي قرآن بخش دانشگاهي برگزار شد، در رابطه با موجوداتي كه قبل از انسان بر روي زمين بوده‌اند، گفت: اميرالمومنين علي(ع) در پاسخ به اين سئوال فرمودند كه «قبل از پدر ما آدم، هزاران آدم نزديك ما، نه مثل ما بودند»
 
وي در ادامه گفت: از امام صادق(ع) نيز در مورد انسان‌هاي قبل از حضرت آدم(ع) پرسيدند كه ايشان در پاسخ فرمودند: قبل از ما، آدم‌هايي بودند به تعداد «الف الف» كه به معني كثرت مي‌باشد.

 

 

 كارشناس دشمن‌شناسي گفت: ريشه «خناس و نسناس» كه براي انسان‌هاي اوليه به‌كار مي‌رود نيز از ريشه «ناس» گرفته شده است و فرق اصلي اين انسان با موجودات قبلي توانمندي او در «خليفه الله» شدن است.

 

 وي افزود: آدم‌هاي قبلي نمي‌توانستند جانشين خدا در روي زمين شوند و هنگامي كه شرايط آفرينش فراهم شد اين انسان داراي اين ويژگي بود كه محل تجلي «صفات الله» گردد.

 

 

رائفي پور با بيان اينكه انسان مي‌تواند محل تجلي صفات الله شود، گفت: انسان به دليل اينكه مي‌تواند بسيار بسيار به خداوند نزديك شود يعني تا مرز خدا شدن ميل كند، اين ويژگي‌ را دارد كه خاص شود.
 
وي با اشاره به ريشه شيطان گفت: شيطان از «شطن» يعني چموش گرفته شده است و هر موجودي كه متمرد، سركش باشد و اين صفت در ذات او نهادينه شده باشد، شيطان است.
 
كارشناس دشمن شناسي در بيان اينكه آيا شطن عربي است يا خير، گفت: در ريشه‌يابي اين كلمه به لحاظ علم لغت، برخي آن را از كلمه «هاشتيتن» عبري مي‌دانند كه به معني تمرد و سركشي است و با توجه به اينكه در زبان عبري مي‌توان «ه» كلمه را انداخت لذا «آشتيتن» استعمال مي‌شود.

 

وي در ادامه افزود: برخي آن را از «سيطن» مي‌دانند كه بعد به ston يعني سنگ تبديل مي‌شود و به ستون سنگي نماد ابليس گفته مي‌شد و در زبان فارسي نيز استعمال مي‌شود كه به موجود متمرد گفته مي‌شود.

 

 

رائفي پور با بيان اينكه «ابليس» قطعاً واژه غيرعربي است، گفت عده‌اي از لغت‌دانان عربي علاقه زيادي دارند كه همه كلمات را عربي معرفي كند طوريكه مثلاً ملاير را بعضي گفته‌اند در اصل مالايري بوده يعني آنچه ديده نمي شود در حالي‌كه ملاير تركيب دو كلمه مال به معني خانه و آير به معني آتش است و در كل آتش‌خانه بوده است.
 
وي ادامه داد: همين عمل در مورد ابليس نيز صورت گرفته است و آن را كلمه عربي معرفي كرده‌اند در حالي‌كه كلماتي كه جمع آنان بر وزن «افاعله» مي‌باشد به اين معناست كه مفرد آن كلمه عربي نبوده است و با توجه به اينكه جمع ابليس، «ابالسه» مي‌شود پيداست كه ابليس واژه عربي نيست.

 

 

كارشناس دشمن شناسي گفت: ابليس از كلمه «ديابلُس» يوناني گرفته شده است كه تركيب دو واژه و يك پسوند است.

 

وي ادامه داد: ديابلس مجموع ديو، بعل و اوس مي‌باشدكه اوس را يوناني‌ها در انتهاي همه كلمات قرار مي‌دهند؛ ديو همان شيطان در زبان فارسي است كه قبل از آئين زرتشي برخدايان اطلاق مي‌شد و بعل، ستون سنگي است كه نماد شيطان است.
 
رائفي پور گفت: در فرانسه به شيطان ديابل و در انگليسي دِويل گفته مي‌شود.
 
وي با بيان اين واژه شناسي كلمات گفت: در آيين يهود و مسيحيت معتقدند شيطان فرشته مقرب درگاه الهي بود كه نامش هم «ازازيل» بوده است؛ ايل به معني خدا و «ازيل» يعني كسي كه كارش به خدا وابسته است و معني عبدالله را از آن مي‌توان استخراج كرد.

 

 

كارشناس دشمن شناسي در ادامه افزود: گابريل يا جبرائيل يعني عبدالله ( چون جبر يعني بنده) بوده است؛ يهود نيز اسرائيل را فرزند خدا مي‌دانند ولي با توجه به اينكه خداوند فرزند ندارد معني دقيق اين كلمه «صفوه‌الله» است.

 

وي گفت: ميكائيل به معني عبيدالله است كه البته بايد بين عبد و عبيد تمايز قائل شد؛ چرا كه عبيد يك مرحله بالاتر از عبد است.

 

 

رائفي‌پور با اشاره به خطبه «قاصعه» اميرالمومنين گفت: حضرت علي (ع) به شتري تكيه داده بودند و اين خطبه عجيب را ايراد كردند و گفتند شيطان 6000 سال خدا را عبادت كرده است و اگر اين بر حسب معيار آسماني باشد، قابل شمارش نخواهد بود.

 

وي گفت: در قرآن داريم «كل متمرد من الجن و الانس» شيطان هر موجود متمردي از جن و انس و جانواران را شامل مي شود.

ادامه دارد...