بررسی جزئیات حضور تیم ملی ایران در خاک آمریکا

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، سیاست بر ورزش چیره شد؛ این توصیفی است که می‌توان برای وضعیت تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی پیش‌رو به کار برد. در حالی که پیش‌تر صحبت‌هایی از محدودیت‌های شدیدِ «ورود در روز بازی و خروج فوری» به گوش می‌رسید، جزئیات جدید نشان می‌دهد که اگرچه اعضای تیم یک روز پیش از رقابت‌ها وارد آمریکا می‌شوند، اما همچنان تحت نظارت شدید قرار دارند و تردد آنها تنها به مناطق محدودی محدود شده است.

سنگ‌اندازی‌های دولت ترامپ را می‌توان از همان مراحل آماده‌سازی رصد کرد. از رد درخواست‌های ویزا برای کادر‌های فنی و رسانه‌ای گرفته تا اجبار تیم ملی به تغییر کمپ تمرینی و انتقال آن به مکزیک، همگی نشان‌دهنده تلاشی برای تحت فشار قرار دادن نماینده ایران است. حتی گزارش‌هایی از فشار برای جایگزینی تیم ملی ایران با ایتالیا منتشر شده که سفارت ایران در آمریکا آن را «زشت‌ترین شکل دخالت سیاست در ورزش» نامیده است. در این میان، سکوت خبری فیفا در برابر این تخلفات از میزبانی، جای سؤالات زیادی باقی گذاشته است.

اما این فشار‌ها تنها مختص ایران نیست؛ آمریکا الگویی از سخت‌گیری را برای کشور‌های محور‌های سیاسی خود در پیش گرفته است. بازداشت ۷ ساعته و بازجویی از ایمن حسین، مهاجم عراقی و دیپورت سریع عکاس این تیم، تنها بخشی از این ماجراست. همچنین طرفداران کشور‌های مراکش، ساحل‌عاض و هائیتی همچنان با بن‌بست ویزا برای تماشای مسابقات دست و پنجه نرم می‌کنند.

تیم ملی ایران در دور گروهی با نیوزلند، بلژیک و مصر روبروست و حالا تنها یک هدف مشترک دارد: صعود سریع از دور اول تا بتواند هرچه زودتر از فضای پر تنش میزبانی آمریکا رها شود.