فیروز کریمی: در تیم ملی سن جایگاهی ندارد

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، کارشناس برنامه «فوتبال ۱۶۸» غیبت چهره‌هایی نظیر تاج و کفاشیان از بدنه مدیریتی را فرصتی مغتنم و «نعمت» برای فوتبال کشور دانست و تأکید کرد که بدون ارتقای سخت‌افزاری و ساخت استادیوم‌های استاندارد، رویاپردازی برای پیشرفت فنی همچنان بی‌نتیجه باقی می‌ماند.

او با تمجید از افتخار آفرینی کشتی گفت: کشتی در حالی به عنوان پیشرانِ مدال‌آوری، بار سنگین آبروداریِ ورزش ایران را در میادین بین‌المللی بر دوش می‌کشد که تضاد عملکردیِ معناداری میان این فدراسیون و همسایه‌اش، ورزشگاه آزادی، به چشم می‌آید. با وجود فاصله جغرافیاییِ ناچیز میان این دو مجموعه، شکافِ موفقیت‌های آن‌ها چنان عمیق و پررنگ است که گویی کشتی و فوتبالِ ما در دو مدارِ کاملاً متفاوتِ مدیریتی و فنی حرکت می‌کنند.

او در خصوص تقابل ایران و نیوزلند در ادامه خاطر نشان کرد: امیدوارم با پیروزی مقابل نیوزیلند، تلخیِ فقدان دیدارهای تدارکاتیِ باکیفیت در مسیرِ آماده‌سازی جام جهانی را به دست فراموشی بسپاریم. حقیقت این است که سطح بازی‌های پیش از این رویداد، در شأن تیم ملی نبود و کادر فنی باید برای پر کردنِ این خلأ فنی، هوشمندانه‌تر عمل می‌کرد.

فیروزی کریمی در خصوص چینش نفرات تیم ملی در فاز تهامی تیم ملی فوتبال گفت: با عبور از تعلقات عاطفی نسبت به شاگرد سابقش، علی علیپور، اولویت فنی را به امیرحسین حسین‌زاده داد و تأکید کرد که در قاموس او سن و سال جایگاهی ندارد و تنها فرمِ ایده‌آل ملاکِ انتخاب است. او همچنین با تمجید از قابلیت‌های تهاجمی آریا یوسفی و سرعتِ وینگرهای تیم، آن‌ها را مهره‌های کلیدیِ تغییرِ نتیجه در نبرد مقابل نیوزیلند دانست.                  

او افزود: سرمربی تیم ملی معتقد است بازیکنان حرفه‌ای به محض ورود به مستطیل سبز، هیاهوی سکوها و جو ورزشگاه را به دست فراموشی می‌سپارند و به تمرکز کامل دست می‌یابند. فشارهای محیطی یا جو سنگین ورزشگاه، کمترین تأثیری بر اراده و اجرای برنامه‌های تاکتیکی شاگردانش نخواهد داشت.
                                                                                                                               

فیروز کریمی، مربی کهنه‌کار فوتبال ایران، با نگاهی به تقابل تاریخی تیم ملی مقابل مراکش، این نتیجه را نه محصولِ یک پروسه تاکتیکیِ معمول، که رویدادی خارق‌العاده و «معجزه‌گونه» توصیف کرد و تأکید دارد: نحوه رقم خوردن آن پیروزی، فراتر از چارچوب تحلیل‌های فنیِ رایج و استانداردهای معمول فوتبال بوده است.

فیروز کریمی با اذعان به اینکه حداقل سه یا چهار گل از آن شش گل، غیرقابل مهار و حاصل کیفیت بالای ضربات حریف بود، تأکید کرد: سیدحسین حسینی در آن شب گرفتار بدشانسی محض شد و هر دروازه‌بان دیگری نیز با آن توپ‌های غیرممکن، در نهایت تسلیم می‌شد.

فیروز کریمی با اشاره تفاوت نسل‌های فوتبال افزود: بازیکنان ما نسبت به زمان قدیم ضعیف‌تر شده‌اند؛ اگر تیم ملی ایرانِ سال ۱۹۷۸ در این جام جهانی بود راحت صعود می‌کرد.

کارشناس فوتبال درباره تقابل جذاب هلند و ژاپن گفت: با وجودی که هلند به عنوان یکی از قدرت‌های سنتی فوتبال و مدعیان بالقوه قهرمانی در جام جهانی شناخته می‌شود، اما برخی کارشناسان معتقدند رده‌بندی‌های فیفا، تصویر دقیقی از توانایی‌های واقعی تیم‌ها ارائه نمی‌دهد و همیشه با منطقِ میدانیِ مسابقات همخوانی ندارد.

کریمی در تحلیل خود گفت، جمعیتِ ناچیزِ کشور کوراسائو را یکی از عواملِ اصلیِ محدودیتِ آن در پرورشِ استعدادهای فوتبال و در نتیجه، ایجادِ یک تیمِ رقابتی در سطحِ بین‌المللی، به‌خصوص در مقابل تیم‌هایی مانند آلمان، برشمرد.

او معتقد است: کشورهایی با جمعیتِ محدود، به طور طبیعی از دایره کوچکتری برای شناسایی و پرورشِ استعدادهای نابِ فوتبال بهره می‌برند و این موضوع، تواناییِ آن‌ها را برای رقابت با قدرت‌های جهانی که جمعیتِ وسیع‌تری دارند و طبیعتاً بازیکنانِ بیشتری را در اختیار دارند، به شدت کاهش می‌دهد.

انتهای پیام/