«شکارچی شنبه»؛ یکی از آثار استراتژیک سینمای ایران

گروه فرهنگي «خبرگزاری دانشجو»، فیلم «شکارچی شنبه» یکی از آثار استراتژیک سینمای ایران است؛ این فیلم عمق تفکرات و اهداف مکتب ضد انسانی صهیونیسم را نشانه رفته است و واقعیت هایی را از درون رژیم صهیونیسمی بازگو می کند.

 

آنچه در فیلم «شکارچی شنبه» به نمایش در آمده است گوشه ای از واقعیات مربوط به صهیونیسم است، اتفاقات درون این فیلم گوشه ای از واقعیات تنها بخش کوچک و شاید در حدود یک پنجاهم واقعیت صهیو‌نیسم و آن هم به صورت تلطیف شده است.

 

داستان این فیلم درباره یک شخصیت خاخام یهودی است که برای منافع رژیم صهیونیست و کشتار سایر انسان ها و بخصوص فلسطینی ها دست به تحریف دین یهود و تغیير شکل آن می زند، خاخام فیلم تا حد زیادی با نیروهای القاعده و وهابیون شباهت دارد؛ چرا که با دقت در رفتارهای صهیو نیست ها و یهودیان افراطی اشتراکاتی را میان آنها با وهابیون می توان دید؛ به طوری که از این رفتار ها می توان با عنوان طالیانیسم یهودی یاد کرد.

 

افراد مذهبی رژیم صهیونیستی همانند طالبان که قتل شیعه را حلال می دانند ریختن خون فلسطینی ها را مباح ارزیابی می کنند در حقیقت طالبانیسم ریشه ای از صهیو نیسم بوده، و زایده یک تفکر هستند و هدف آنها ایجاد اختلاف در میان کشور هاست، صهیونیسم و افراد افراطی نژاد یهود غیر از خود را انسان ندانسته و به این ترتیب ریختن خون آنها را مباح می دانند.

 

این رژیم در قالب استفاده از چهره های مذهبی و تکیه بر تورات و با تغیير و سوء استفاده از آن در راستای اهداف خود حرکت می کنند.

 

در بخشی از این فیلم کشتار فلسطينی های شهرک نشین به تصویر کشیده می شود که تاثیر چندانی در مخاطب ایجاد نمی کند؛ حال انکه وجود داستان های متعدد و واقعی از کشتار بی رحمانه رژیم صهیونیستی به مانند قتل عام صدرا و شتيلا می توانست فریادگر واقعیت های دردناک فلسطینی ها باشد.

 

در این فیلم برای اولین بار در سینمای ایران چهرهای بسیار متفاوت از یک کودک به نمایش در آمده است، کودکی که اسلحه بدست می گیرد و همنوعان خود از جمله پدر بزرگش را به قتل می رساند.

 

کودک نماد فطرت پاک انسان است که در فیلم «شکارچی شنبه» به واسطه یک صهیونیست نژاد پرست این فطرت پاک کاملا دگرگون می شود و این صحنه بخش کوچکی از جنایات رژیم صهیونیسم است.

 

«شكارچي شنبه» ماجراي استحاله فكري و ذهني اين كودك و حركت از فطرت پاك انساني تا تبديل شدن به موجودي خشن و خطرناك و خونريز است؛ اما نکته ای که شاید کمتر به آن توجه شود، تایید این فیلم بر شکست ناپذیری رژیم مجعول صهیونیستی و البته ذلت فلسطینیان است؛ به نحوی که در سکانس آخر، سه خودرو شهرک نشینان صهیونیسم به قدری می کشند که جامعه فلسطینی فیلم منقرض می شود و دیگر هیچ کس باقی نمی ماند، حال انکه در سالیان اخیر به مدد مقاومت مردم شاهد شکست رژیم صهیونیستی در جنگ 22 روزه بوده ایم، امری که در این فیلم هیچ جایگاهی ندارد.

 

همچنین در بعضی از اوقات دیالوگ ها و نماها به نحوی تنظیم شده است که شما بین برخی از آموزه های اسلام و صهیونیسم مشابهت سازی می کنید، به عنوان مثال خودداری کودک از خواندن نماز و تاکید وی بر این عبارات که «صبح نماز، ظهر نماز و...خسته می شوم» اجبار زنان به داشتن حجاب، عدم خوردن گوشت خوک و مشروب و محاکمه زنا کاران که تبدیل به قهرمان داستان شده اند، چنانچه منفی ترین چهره این فیلم دیگران را از این امور نهی می کند و...

 

اینکه ما دغدغه سینمای ارزشی را داشته باشیم، قطع به یقین امری پسندید و لازم به حساب می آید؛ اما تنها دغدغه داشتن کفایت نمی کند، بر همین اساس می توان از فیلم «شکارچی شنبه » تقدیر کرد؛ چراکه به موضوعی مهم پرداخته است و دغدغه های خود را بی واسطه مطرح کرده است و همچنين در اين فيلم پرداخت به سوژه های مهم عقیدتی و ایدولوژیک در سایه سکولاریسم هنری آنچنان کم رنگ شده است که می توان آن را محو شده پنداشت.