جهاد علمی را به عرصه مقابله با دشمنان تبدیل کنید

گروه اجتماعي «خبرگزاری دانشجو»، پس از بررسی دو عرصه ایمان و معرفت و اخلاق و معنویت در کلام مقام معظم رهبری در قالب منشور تربیتی نسل جوان، در عرصه سوم به عرصه تعلیم و تربیت می پردازیم. مقام معظم رهبری می فرمایند:

 

 

آنچه كه در درجه‌ اول در ايجاد قدرت ملى مهم است، به نظر من دو چيز است: يكى علم است، يكى ايمان. علم مايه‌ قدرت است؛ هم امروز و هم در طول تاريخ و در آينده هم همين جور خواهد بود. اين علم يك وقت منتهى به يك فناورى خواهد شد، يك وقت هم نخواهد شد. خود دانش مايه‌ اقتدار است، ثروت‌آفرين است، قدرت نظامى‌آفرين است،  قدرت سياسى‌آفرين است.

 

يك روايتى هست كه مي فرمايد: «العلم سلطان»؛ علم، قدرت است؛ «من وجده صال به و من لم يجده صيل عليه»؛ يعنى مسئله، دو طرف دارد: اگر علم داشتيد، مي توانيد سخن برتر را بگویيد، دست برتر را داشته باشيد؛ «صال» يعنى اين، اگر نداشتيد، حالت ميانه ندارد؛ «صيل عليه». پس كسى كه علم دارد، او دست برتر را بر روى شما خواهد داشت و در مقدرات شما دخالت مي كند و در سرنوشت شما دخالت مي كند. گنجينه‌ معارف اسلامى پر است از اين حرف ها. يكى هم ايمان است كه حالا بحث ايمان، بحث ديگرى است؛ بحث مفصلى است.

 

 

شما جوانان در بهار زندگي خود به كسب دانش سرگرميد. اولا اين را مهم شمريد و هرچه مي توانيد از آن برخوردار شويد. ثانيا عمق بخشيدن به ايمان و دست يافتن به معرفت ديني و مجاهدت براي حفظ طهارت و صفاي دل نيز در جواني از هميشه ميسرتر است. در اين نيز، كوششي در خور، به كار بريد.

 

جوانان عزيز! حضور در صحنه پرشور دانش اندوزي كه از زيباترين و مبارك ترين فصول دوران جواني است هنگامي كه با مجاهدت هاي اسلامي و تلاش در راه گسترش فهم و معرفت درست ديني و سياسي همراه باشد، يكي از بزرگترين آميزه هاي معنوي براي نسل جوان كشور را پديد مي آورد.

 

 

چیزهایی هست که تا آخر عمر برای انسان مفید است؛ چیزهایی هست که برای انسان تا بعد از آخر عمر؛ یعنی در دوران نشئه زندگی بعد هم مفید است؛ چیزهایی هست که برای انسان در دوران‌های حوادث مهم، مفید واقع می‌شود. شما ده‌ها سال در این دنیا زندگی خواهید کرد؛ بنابراین خودتان را از لحاظ علم مجهز کنید.

 

علم از جمله چیزهایی است که تا آخر عمر برای انسان مفید است. اگر بر ابن علم، عمل خوب و ماندگاری مترتب شود، برای بعد از مرگ هم مفید خواهد بود. درس خواندن، یک فریضه اصلی برای شماست.

 

 

اينك فرصت بي نظيري از حكومت دين و دانش بر ايران پديد آمده است كه بايد از آن در جهت اعتلاي فكر و فرهنگ اين كشور بهره جست. امروز كتابخواني و علم آموزي نه تنها يك وظيفه ملي، كه يك واجب ديني است. از همه بيشتر، جوانان و نوجوانان بايد احساس وظيفه كنند. اگرچه آنگاه كه انس با كتاب رواج يابد، كتابخواني نه يك تكليف، كه يك كار شيرين و يك نياز تعلل ناپذير و يك وسيله براي آراستن شخصيت خويشتن تلقي خواهد شد، و نه تنها جوانان كه همه نسل ها و قشرها از سر دلخواه و شوق بدان رو خواهند آورد.

 

 

عزیزان من! از تحصیل علم ذره ای فروگذار نکنید. علم را قدر بدانید. علم می تواند زندگی شخص شما و ملت شما و جهان را به شکل مطلوب بسازد؛ همچنان که می تواند جهان را ویران کند. متاسفانه علم پیشرفته غرب همین کار را کرد! دنیا را به شکل های گوناگونی به ویرانی کشید .... اما همین علم می تواند وسیله رفاه، سعادت و عدالت باشد و چقدر خوب است شما به عنوان یک ملت طرفدار عدالت، علم هم داشته باشید؛ پرچم عدالت را در دست بگیرید و با علم، عدالت را به پیش برید. پس اول علم. تا مي‌توانيد بخوانید؛ کار کنید و خودتان را از لحاظ علمی علوم و رسته هاب مختلف بسازید.

 

جهاد يعنى مبارزه، مبارزه‏ در همين اصطلاح متعارف فارسىِ امروز ما. مبارزه انواع و اقسامى دارد؛ مبارزه‏ علمى داريم، مبارزه‏ مطبوعاتى داريم، مبارزه‏ سياسى داريم، مبارزه‏ اقتصادى داريم، مبارزه‏ نظامى داريم، مبارزه‏ آشكار داريم، مبارزه‏ پنهان داريم؛ اما يك نقطه‏ مشترك در همه‏ اينها وجود دارد و آن اينكه در مقابلِ يك خصم است؛ در مقابلِ يك مانع است. مبارزه با دوست معنى ندارد، مبارزه در مقابلِ يك دشمن است.

 

دايره‏ جهاد شما علم و فناورى است؛ يعنى شما اينجا از شمشير و نيزه و ژ3 نمي خواهيد استفاده كنيد؛ از مغز و امكانات انديشمندى درون انسان و فكر و قلم و چشم و اينها مي خواهيد استفاده كنيد.

 

مجموعه، مجموعه‏ علمى است؛ اما در چه جهتى باشد تا جهاد باشد؟ اين مهم است. نگاه كنيد ببينيد براى كشور شما، براى انقلاب شما، براى اهدافى كه اين انقلاب ترسيم كرده، كدام دشمن عنود در كمين نشسته و شما بايد با آن دشمن عنود مبارزه كنيد؟ كارتان در آن صراط كه شد، مي شود جهاد.

 

بنابراين، اگر دنبال علمى بگرديد كه اين علم، دشمنان آن اهداف را نه فقط ناراضى نمي كند، خرسند هم مي كند، اين جهاد نيست. فرض كنيم جهاد دانشگاهى يا فلان مؤسسه‏ مربوط به جهاد دانشگاهى بگويد در سال فلان، صد يا پانصد مقاله از من در «ISI» منتشر شده، اين ملاك نيست. اين مقاله چه بود؟ در چه جهت بود؟ به چه درد شما خورد؟ آن كسانى كه با آرمان هاى شما دشمنند، نسبت به اين مقاله چه موضعى داشتند؟ آيا آنها احساس خطر كردند؟ البته سياسيونشان، اهل علم كه نگاهشان جور ديگرى است، يا نه، احساس خطر نكردند. در حركت جهادى، در علم جهادى، در تحقيق جهادى، اين عنصر حتماً شرط است.