رجبي دواني: كشتار ايرانيان به دست يهودي‌ها كه آن را افتخار خود مي‌دانند،‌ سنديت ندارد
کد خبر:۱۵۸۳۶۹
سلسله جلسات تاريخ اسلام -5؛ بخش اول

رجبي دواني: كشتار ايرانيان به دست يهودي‌ها كه آن را افتخار خود مي‌دانند،‌ سنديت ندارد

عضو هیئت علمی دانشگاه امام حسین (ع) در پاسخ به سؤالی که درباره جشن یهودی‌ها در دوره خشایارشاه پرسیده شد، گفت: داستان کشتار ایرانی‌ها به دست یهودی‌ها سند تاریخی ندارد و تناقض‌هایی دارد، اما نکته این است که يهوديان به اين رفتار خود افتخار می‌کنند.

به گزارش خبرنگار دین و اندیشه «خبرگزاری دانشجو»، دکتر محمدحسین رجبی دوانی در پنجمین جلسه از سلسله جلسات کارگاه آموزشی- تحلیلی تاریخ اسلام که به همت موسسه «صهبای بصیرت» برگزار شد گفت: بعثت پیامبر اکرم (ص) و تداوم آن در گرو ولایت است؛ به همين دليل پیامبر (ص) مأمور می‌شود ولایت حضرت علی (ع) را اعلام و ابلاغ كند و اگر این کار را نکند رسالتش را انجام نداده است. لذا با ولایت است که دین کامل می‌شود و اینجاست که خدا راضی می‌شود اسلام دین شما باشد؛ یعنی بدون ولایت علی (ع) اسلام از کسی پذیرفته نخواهد شد.

 
عضو هیئت علمی دانشگاه امام حسین (ع) افزود: ادعای شیعه بودن ادعای بسیار بزرگی است؛ چه‌بسا به‌ خاطر همین ادعا در آن دنیا مؤاخذه هم شویم.


وي سپس به نقل یک جریان تاریخی در این باره پرداخت و گفت: شخصی به خدمت امام جواد (ع) رسید و  گزارشی از  عمل نیکی که انجام داده بود، به ایشان داد و گفت: «من به عنوان شیعه شما خواستم عملم را خدمت شما عرض کنم.» حضرت به او فرمودند: «برو و از گناهی که کردی استغفار کن.» آن شخص تعجب کرد و پرسید: «مگر چه کرده‌ام که باید توبه کنم؟» امام فرمودند: «این که خود را شیعه دانستی. شیعه ما سلمان و ابوذر و مقدادند؛ شما نهایتاً محب ما هستید. شیعه همراه و همگام ولایت و امام است. نه قدمی پیش و نه قدمی پس.» سپس آن شخص از ادعای خود استغفار كرد و حضرت نیز به او فرمودند: «اکنون خدا از گناه تو درگذشت و ثواب کار خوبت نیز بازگشت.»


کشتار ایرانی‌ها به دست یهودی‌ها در دوره خشایارشاه سند تاریخی ندارد


استاد تاریخ اسلام در ادامه در پاسخ به سؤالی که درباره جشن یهودی‌ها در دوره خشایارشاه پرسیده شد، گفت: این داستان که درباره کشتار ایرانی‌ها به دست یهودی‌هاست، سند تاریخی ندارد و در کتاب مقدس یهودیان که پر از تحریف است، آمده است.


افتخار یهودیان به کشتار ایرانی‌ها در دوره خشایارشاه حاکی از روح خشن و خبیث آنها است


وی با تأکید بر اینکه این داستان تناقض‌هایی دارد که باور آن را مشکل می‌كند، گفت: به هر حال این داستان به نقل از خود آنها است و نکته این است که به رفتار خود هم افتخار می‌کنند که حكايت از روح خشن و خبیث آنها دارد.


وی در ادامه گفت: امروز نیز صهیونیست‌ها این روحیه خشن و خبیث خود را دارند تا جایی که رئیس سابق موساد با افتخار اعلام می‌کند: «من در زمان مسئولیتم لیستی 300 نفره از فلسطینی‌ها داشتم که توانستم 290 نفر از آنها را ترور کنم!»


رجبی دوانی سپس در ادامه بحث جلسات گذشته به معرفی اجداد پیامبر اسلام (ص) که نقش مهمی در تاریخ داشتند، پرداخت و نکاتی را درباره ابعاد شخصیتی و موقعیت اجتماعی و سیاسی ایشان بیان كرد.


قصی،‌ جد چهارم پیامبر به جهت خدمات خاص خود در تاریخ عرب بسیار مهم شد


وی ابتدا به معرفی قصی‌ابن‌کلاب،‌ جد چهارم پیامبر (ص) پرداخت و گفت: قصی شخصیت بزرگ و مطرحی بود و به دلیل کارهایی که انجام داد در تاریخ عرب بسیار مهم شد تا جایی که وفات او (حدود 440 میلادی)

مبدأ تاریخ عرب گشت.


عضو هیئت علمی دانشگاه امام حسین (ع) یکی از دلایل اهمیت قصی را اخراج خزاعه از مکه و بازگرداندن قریش به آنجا دانست و گفت: پیش‌تر اشاره شد که قبیله خزاعه به ساکنان مکه طمع کرده و آنها را از آنجا بیرون کرده بودند. قصی توانست خزاعی‌ها را از مکه بیرون براند و اولاد اسماعیل را بازگرداند؛ لذا آنها خود را مدیون او می‌دانستند.


استاد تاریخ اسلام در مورد نحوه بیرون راندن خزاعی‌ها گفت: قصی فرد باهوشي بود و فهمید كه رئیس خزاعی‌ها تنها یک دختر به عنوان وارث دارد؛ لذا خودش را به او نزدیک کرد و توانست اعتمادش را جلب كند و دخترش را خواستگاری كند. بعد از مرگ رئیس، خزاعه موقعیت او را طلب کرد و البته با مخالف خزاعی‌ها مواجه شد؛ 
در نهایت تصمیم بر این شد نزد داور بروند تا بین آنها داوری کند. داور با شنیدن حرف طرفین حکم به تخلیه شهر توسط خزاعی‌ها داد و قریشی‌ها به مکه بازگشتند.


رجبی دوانی در ادامه گفت: با ظهور اسلام قریش که قبیله پیامبر (ص) بودند با ایشان مخالفت کردند و خزاعی‌ها هم برای مقابله با آنها به طرفداری از پیامبر (ص) پرداختند. برخی از خزاعی‌ها اسلام آورده بودند، اما مشرکینشان هم به همان دلیلی که گفته شد، هواخواه پیامبر (ص) شده بودند. پیامبر (ص) نیز از این موقعیت استفاده می‌کردند. حتی بهانه فتح مکه نيز، حمله قریش به خزاعی‌ها بود كه هم‌پیمان پیامبر (ص) بودند و صلح حدیبیه نیز بر همین اساس شکل گرفت.


یکی از علل اهمیت قصی در بین اعراب تأسیس «دارالندوه» بود


عضو هیئت علمی دانشگاه امام حسین (ع) یکی دیگر از علل اهمیت قصی در بین اعراب را تأسیس «دارالندوه» خواند و گفت: قصی می‌دانست که قریشی‌ها زیر بار حکومت واحد نمی‌روند، لذا برای اداره شهر مکانی را با نام دارالندوه ساخت که از هر تیره افرادی در این مجلس شرکت می‌کردند و درباره مسائل مهم به بحث و گفت‌وگو می‌پرداختند.


پیامبر (ص) پس از فتح مکه دستور به تخریب دارالندوه دادند


استاد تاریخ اسلام با اشاره به اینکه دارالندوه تا ظهور اسلام محل تصمیم‌گیری‌های مهم قریش بود، گفت: با ظهور اسلام دارالندوه پایگاه اجتماع و تصمیم‌گیری سران شرک بر ضد پیامبر (ص) بود. ايشان نیز پس از فتح مکه دستور به تخریب آنجا را داده و فرمودند: «ما با داشتن مسجد به چنین جایی نیاز نداریم.»


رجبی دوانی در ادامه گفت: تا پایان خلافت امام حسن (ع) مسجد محل تصمیم‌گیری و انجام امور مهم مسلمین بود. فرمان آماده باش و دفاع از مسجد، قضاوت، به حضور پذیرفتن سفراي کشورهای دیگر  و اين گونه امور همگی در مسجد صورت می‌گرفت؛ حتی در جنگ خندق به دستور پیامبر (ص) چادرهای امداد را در حیاط مسجد برپا كردند.


وی با اشاره به تشکیل «دارالاماره» در زمان بنی‌امیه گفت: با تشکیل دارالاماره بعد سیاسی از مسجد گرفته شد و فقط بعد آموزشی و عبادی باقی ماند که بعدها بعد آموزشی نیز بر خلاف آنچه پیامبر (ص) پایه‌گذاری كرده بودند، از مسجد سلب شد.


از اقدامات مهم قصی، ایجاد مناصب مختلف برای اداره بهتر مکه بود


عضو هیئت علمی دانشگاه امام حسین (ع) گفت: از دیگر اقدامات قصی ایجاد پست‌ها و مناصب مختلف برای اداره بهتر مکه بود. مسئولیت عالی پست‌ها با خود قصی بود و بعد از مرگش این پست‌ها بین فرزندانش تقسیم شد.


رجبی دوانی با اشاره به پست‌های ذکر شده در قرآن که شامل سقایت، رفادت و حجابت بود،‌ گفت: سقایت به معنی آبرسانی است و با توجه به آن که زمزم هنوز مخفی بود و ساکنان و زائران با مشکل آب مواجه بودند، این کار اهمیت بسیاری داشته است.


وی سپس در توضیح رفادت گفت: اسکان زائرین از ابتدای موسم زیارتی تا پایان آن و رسیدگی به امور آنان در این بخش انجام می‌شد.


استاد تاریخ اسلام حجابت را نیز به معنی تولیت دانست و خاطرنشان کرد که حجابت، امور مربوط به خانه کعبه و به عبارتی کلیدداری آن را شامل می‌شد.

 
عضو هیئت علمی دانشگاه امام حسین (ع) سپس از سفارت (به همین معنای امروزی) و عقد ولاء و قیادت نیز به عنوان دیگر پست‌های رایج در مکه نام برد و گفت: عقد ولاء به معنی پرچم بستن و قیادت به معنی فرماندهی بود و به طور کلی منظور فرماندهی نظامی اين بوده است تا تیره‌های گوناگون با وجود استقلال، تحت یک فرماندهی نظامی واحد باشند.

 

ادامه دارد ...

پربازدیدترین آخرین اخبار