عضو سابق شوراي صنفي: ديدار شوراي صنفي با هاشمي و معين اشتباه استراتژيك بود

يكي از اعضاي با سابقه شوراهاي صنفي يكي از دانشگاه هاي تهران كه نخواست نامش فاش شود در گفت‌وگو با خبرنگار سياسي «خبرگزاري دانشجو»، در خصوص عملكرد شوراهاي صنفي دانشگاهها طي سالهاي گذشته گفت: براي اولين بار ايده راه‌اندازي شوراي صنفي بعد از حادثه كوي دانشگاه در سال 79 مطرح شد؛ زيرا تا به آن روز مرجع تخصصي صنفي براي پيگيري مطالبات صنفي دانشجويان در دانشگاه‌ها وجود نداشت و بعضا مسائل صنفي توسط انجمن اسلامي و يا بسيج دانشجويي پيگيري مي‌شد.

وي با بيان اينكه در اوايل دهه 80 شاهد نهادسازي در حوزه فعاليت‌هاي دانشجويي هستيم، گفت:‌ در اين سال انحصار پيگيري مسائل صنفي، فرهنگي، سياسي و اجتماعي دانشجويان كه در اختيار تشكل‌هاي سياسي بود شكسته شد و كانون‌هاي فرهنگي براي پيگيري مطالبات فرهنگي و شوراي صنفي براي پيگيري مطالبات صنفي دانشجويان ايجاد شد.

اين عضو سابق شوراي صنفي يكي از دانشگاه هاي كشور با بيان اينكه پيش‌نويس آيين‌‌نامه اين شوراها در سال 82 توسط آخرين وزير علوم دوران اصلاحات يعني جعفر توفيقي به دانشگاه‌ها ابلاغ شد، گفت: بر اين اساس دانشگاه ها موظف به ايجاد شوراهاي صنفي در دانشگاه‌ها و خوابگاه‌ها شدند.

وي با بيان اينكه شوراهاي صنفي فعاليت خود را تا انتخابات 84 در دانشگاه‌ها انجام دادند، گفت: در آن زمان شوراها در اوج فعاليت خود بودند از يك طرف آنها خود را رقيب تشكل‌هاي سياسي مي‌دانستند و از طرف ديگر اشخاصي كه از شوراهاي سياسي رانده شده بودند تلاش مي‌كردند با ورود به اين شوراها آن ها را در دست بگيرند و اعمال‌نظر كنند.

اين فعال دانشجويي سابق بيان داشت: سال‌هاي 83 تا 84 در دانشگاه‌هاي پلي‌تكنيك و خوابگاه‌هاي پلي‌تكنيك اوج اعتراضات صنفي بود و در حقيقت شوراهاي صنفي شعبه دوم انجمن‌هاي اسلامي شده بودند؛ زيرا افرادي كه به دلايلي از انجمن‌هاي اسلامي منفك شده بودند به اين شوراها آمدند و بدون شك اين شوراها سياسي‌تر از گذشته عمل مي‌كردند.

وي با بيان اينكه پس از اين مرحله با روي‌كار آمدن دولت جديد وزارت علوم وقت دست به مميزي در شوراهاي صنفي زد و با برگزاري چندين همايش تلاش كرد به زعم خود آنها را در مسير اصلي خود قرار دهد، ادامه داد: با اين وجود باز هم شوراي صنفي فعاليت‌هاي سياسي و كار سياسي انجام مي‌داد و حتي شاخصه سياسي احزاب را در دانشگاه‌ها بر عهده داشت.

 

اين عضو سابق شوراي صنفي تاكيد كرد:‌ همان‌گونه كه در انجمن‌هاي اسلامي جدال بين سنتي و مدرن در روي پوست فعاليت‌هاي آنها تعريف مي‌شد در شوراي صنفي نيز همين جدال البته به شكل زيرپوستي مورد توجه قرار گرفت.

وي با يادآوري خاطراتي از آن دوران گفت: شوراهاي صنفي نيز خود را وابسته به برخي از گروه‌ها و شخصيت‌هاي سياسي مي‌دانستند به طوري كه زماني كه مي‌خواستند با برخي از تشكل‌ها و گروه‌هاي ديگر صف‌آرايي داشته باشند خود را منتسب به برخي از شخصيت‌هاي سياسي و برجسته مي‌خواندند و پاي آن شخصيت‌ها را در جدال‌هاي خود به ميان مي‌آوردند.

اين فعال دانشجويي سابق با تاكيد بر اينكه بسياري از اين فضاها به دليل عدم بي‌تجربگي اعضاي شوراي صنفي بود، گفت: شرايط موجود در شوراهاي صنفي آن زمان در كنار بي‌مهري مسئولان باعث شد مسئولان همه شوراهاي صنفي دانشگاه‌ها را متهم به فعاليت‌هاي سياسي كنند و اين در حالي بود كه تنها در چند دانشگاه شاهد چنين روندي بوديم.

وي با بيان اينكه پس از سال‌هاي بين 84 و 85 انتخابات صنفي دانشگاه‌ها يكي در ميان و يا بعضا برگزار نشد، گفت: پس از خروج فعالان سياسي از شوراهاي صنفي شوراها با افت شديدي روبه‌رو شدند و در حال حاضر كه عمدتا در دانشگاه‌ها انتخابات صنفي برگزار نمي‌شود يا به دليل عدم استقبال دانشجويان شوراهاي قبل تمديد مي‌شود.

اين عضو سابق شوراي صنفي افزود: به همين دليل امروز به سختي شاهد 10 يا 20 شوراي صنفي فعال، كارآمد و منتقد در دانشگاه هستيم كه در كنار دغدغه آب و نان دانشجويان به امنيت و فعاليت‌هاي اجتماعي دانشجويان نيز توجه داشته باشند.

وي با اشاره به عملكرد شوراهاي صنفي طي سال هاي گذشته گفت‌: شوراها در طول دوره فعاليت خود جهش بزرگي را در فضاي دانشگاه‌ها به وجود آوردند كه اين مسئله توسط عده‌اي دانشجوي كاركشته كه فعاليت‌هاي سياسي را در راس فعاليت‌هاي خود قرار دادند، ايجاد شد و پس از خروج آنها از اين شوراها آنها با ضعف عمده‌اي روبه‌رو شده و فعاليت آنها متوقف شد.

 

اين عضو سابق شوراي صنفي يكي از دانشگاه هاي كشور بيان كرد: اعضاي حاضر در شوراي صنفي يا بايد اشخاصي را جايگزين خود در اين شوراها مي‌كردند و يا با كادرسازي قوي نيروهايي را براي اين شوراها پرورش مي‌دادند كه متاسفانه چنين نشد.

 

وي برخورد سياسي مسئولان دانشگاه‌ها با تشكل‌هاي صنفي را از دلايل افت فعاليت‌هاي آنها برشمرد و گفت: در يك دوره شاهد برخورد سياسي مسئولان با شوراهاي صنفي بوديم و به همين دليل هر چند برخي از اعضاي شوراي صنفي ديدگاه هاي كاملا صنفي و دور از سياسي داشتند اما در مقابل برخوردهاي سياسي مسئولان نتوانستند دوام بياورند.

اين عضو سابق شوراي صنفي يكي از دانشگاه هاي كشور عامل قوت شوراهاي صنفي را حضور اشخاصي با ديدگاه‌هاي سياسي برشمرد و گفت: حضور اين افراد در شوراي صنفي عامل رشد و فعاليت آنها شد اما نقطه ضعف اين افراد ورود به مباحث سياسي بود و همين مسئله باعث خروج آنها و در نهايت ضعف شوراهاي صنفي شد.

وي با اشاره به ديدار اعضاي شوراي صنفي در سال 84 با آقاي هاشمي رفسنجاني و معين گفت: ديدار با هاشمي و معين اشتباه استراتژيك شوراي صنفي در آن زمان بود و باعث حساسيت مسئولان نسبت به اين شوراها شد و اگر ديدار با آقاي هاشمي را به عنوان رئيس مجمع تشخيص مصحلت نظام قابل توجيه بدانيم شوراهاي صنفي آن زمان بايد پاسخگو باشند كه چرا به ديدار معين در حالي كه تنها يك كانديدا براي انتخابات بود رفتند.

اين فعال دانشجويي به برخي از دلايل افت و سياسي شدن شوراهاي صنفي اشاره و تصريح كرد: فقدان احزاب منسجم در كشور و سهم‌خواهي برخي تشكل‌هاي سياسي در انتخابات سال 84 باعث شد بار فعاليت‌هاي سياسي كشور را رسانه و دانشگاه به دوش بگيرند.

وي افزود: در اين شرايط برخي از رسانه‌ها عامل صدور و انتشار اخباري با هدف‌هاي خاص و تخريب برخي از شخصيت‌ها شدند و از طرف ديگر نيز دانشگاه محل رفت‌و‌آمد شخصيت‌هاي سياسي گشت.

اين فعال دانشجويي سابق افزود: درآميختن گرايش‌هاي حزبي برخي مسئولان در دولت با مسئوليت آنها به عنوان يك مسئول در كشور باعث وابسته شدن تشكل‌هاي صنفي مي شود.

وي در ادامه گفت: سياسي شدن شوراهاي صنفي باعث برخورد شتاب‌زده مسئولان با اين تشكل ها و از طرف ديگر رفتار شتاب‌زده و بدون مطالعه تشكل‌هاي صنفي در برابر برخورد مسئولان بود.

اين عضو سابق شوراي صنفي يكي از دانشگاه هاي كشور در خصوص راهكار خروج از وضعيت فعلي شوراهاي صنفي اظهار داشت: به نظر مي‌رسد اساس‌نامه شوراهاي صنفي در حال حاضر دچار خلاء قانوني نيست هر چند اگر دانشجويان فعال‌تر شوند در آينده اختيارات بيشتري را مطالبه كنند اما اين اساس‌نامه در شرايط حاضر در برگيرنده نيازهاي شوراي صنفي است.

 

وي با بيان اينكه مسئولان دانشگاه بايد تعامل‌شان را با شوراهاي صنفي بيشتر كنند، گفت‌: مسئولان بايد بپذيرند نظر اعضاي شوراي صنفي به عنوان برآيندي از نظر همه دانشجويان است.

اين فعال دانشجويي با تاكيد بر اينكه اعضاي شوراي صنفي بايد ارتباط خود را با مسئولان كشور، نمايندگان مجلس و دولت برقرار كنند، گفت: ارتباط با وابستگي فرق دارد اعضاي شوراي صنفي براي برطرف شدن مسائل دانشجويان خواسته يا ناخواسته بايد با مسئولان ارتباط برقرار كنند اما نبايد به آنها يا گروه و جرياني خاص وابسته شوند؛ زيرا وابستگي باعث سياسي شدن آنها مي‌گردد.